عليرضا پورصباغ: سریال میهن (HOMELAND)، سريال مورد علاقه اوباما رئيسجمهور آمريكا، روایت یک افسر آمریکایی - نیکولاس برودی - است که بعد از هشت سال اسارت در زندانهای تروریستهای القاعده به آمریکا بازمیگردد و از سوی طیفهای سیاسی با پروپاگاندای رسانهای مورد استقبال قرار میگیرد. در حالی که برودی طی سالیان اسارت مسلمان شده است و به یکی از رهبران القاعده، ابونظیر (نوید نگهبان) سرسپردگی ایدئولوژیک پیدا کرده است. نیکولاس برودی چون تهاجم آمریکایی را در عراق تجربه کرده و مرگ فرزند ابونظیر - عیسی - را به چشم دیده است میخواهد از بانیان این حمله انتقام بگیرد و ابونظیر وی را برای یک حمله انتحاری در داخل خاک آمریکا آماده کرده است. از سوی دیگر یکی از ماموران سیا به نام «کری متیسن» (کلر دنس) با بهدست آوردن اطلاعاتی در عراق به این افسر اسیر سابق ظنین شده است و با «سول برنسون» افسر مافوق خود این موضوع را در میان میگذارد که برودی دلدادگی به تروریستها پیدا کرده است و باید منتظر یک حمله انتحاری از جانب وی باشند. کری با یکدندگی خاص، به قیمت از دست دادن سلامتی روانی، شغل و موقعیت خودش برای به دام انداختن برودی با او وارد یک رابطه عاطفی میشود. در پایان فصل اول زمانی که برودی در کنار معاون رئیسجمهور میخواهد عملیات انتحاری انجام دهد دخترش با وی تماس میگیرد و از انجام چنین عملی سر باز میزند. حمله خیالی و مجعول اسرائیل به ایران
فصل اول سریال میهن با برداشتی آزاد از فیلم کاندیدای منچوری (جان فرانک هایمر) ادامه پیدا میکند اما باآغاز فصل دوم سریال از قالب یک سریال جاسوسی با سوگیری به سمت القاعده پایان میپذیرد و جهتگیری ضد ایرانی پیدا میکند. فصل دوم سریال با حمله اسرائیل به مراکز اتمی ایران آغاز میشود و پس از این حمله روایت طی طریقی ضد ایرانی دارد. در فصل دوم درخواهیم یافت که ابونظیر قصد دارد طی همکاری با ایرانیان دست به انجام یک عملیات تروریستی در آمریکا بزند. ماهیت ضد ایرانی سریال در فصل دوم به محور تمام جدالها بدل میشود. فصل دوم سریال همزمان با نمایش فیلم آرگو در سینماهای آمریکای شمالی آغاز میشود. در قسمت آخر فصل دوم سریال، ابونظیر (رهبر تروریستها) مرکز سازمان سیا را با کمک فرماندهان ارشد نظامی ایران منفجر میکند. با اینکه همه سوءظنها متوجه گروهبان برودی، نظامی سابق آمریکایی است در بخش پایانی فصل دوم برودی دیگر ارتباطی به تروریستها ندارد و هدایت جریان ترور در آمریکا متوجه ایران میشود. در پایان فصل دوم انفجار مهیب در ساختمان مرکزی سیا از طرف تروریستها طوری ترتیب داده شده بود که دستگاههای امنیتی گروهبان برودی را مقصر میدانستند و کری متیسن او را فراری میدهد.
روایت فصل دوم بر موضوع ایرانهراسی متمرکز است و با اتکا به یک روایت چند خطی، سازندگان میهن سعی میکنند برای مخاطب آمریکایی این مساله را یادآوری کنند که دیگر القاعده خطری جدی برای ایالات متحده به شمار نمیرود و حالا هدایت پشت پرده عملیاتهای تروریستی را شبه نظامیان ایرانی بر عهده دارند که ممکن است در آینده سبب بروز حملات تروریستی شوند. کری، مامور سیا، گروهبان برودی را که ظاهرا بیگناه است و مظنون اصلی انفجار به شمار میرود نزدیک مرز کانادا میبرد و او را فراری میدهد.
فریاد اعتدال در برچسبهای تروریستی گم میشود
فصل سوم سریال هوملند با پيامد انفجار مرکز سیا آغاز میشود. فصل سوم سریال میهن با تغییرات سیاسی در ایران و با از سرگیری مذاکرات هستهای، از شهریور امسال ادامه پیدا کرد و پس از ۱۲ هفته پخش همزمان با پایان یافتن مذاکرات در ژنو تمام شد. کری در فصل سوم با هدایت سول برسون نقش یک مامور جدا مانده از سیا را بازی میکند. سیا سرگرم بررسی حوادث تروریستی است و آنها باید از موجودیت خود دفاع کنند. دوست کری، سول حالا سرپرستی سازمان سیا را بر عهده گرفته و با یک طرح هماهنگ کری پس از رانده شدن علنی از سیا با ماموران و واسطههای ایرانی مواجه میشود. قصد پنهانی کری و سول به دام انداختن فردی به نام مجید جوادی است که با نام مستعار زرین وارد خاک آمریکا میشود. انتخاب نام زرین طعنهای آشکار به نام خانوادگی وزیر امور خارجه ایران است. جوادی در کاراکاس در قالب حمایت از گروههای ضد آمریکایی اقدام به پولشویی کرده و سازمان سیا مدارک بسیاری از وی جمعآوری کرده است. جوادی توسط سیا به دام میافتد اما سول به جای دستگیری وی از او قول همکاری میگیرد که با کمک وی مسیر مذاکرات به سمت صلح برود و جوادی اطلاعات کافی از روند فعالیتهای هستهای ایران در اختیار سیا بگذارد. از سوی دیگر برودی که از آمریکا فراری است مجبور میشود برای ادای دین و جبران اشتباهات به آمریکا بازگردد و به عنوان یک قهرمانی که مرکز سیا را منفجر کرده است وارد خاک ایران شود و فرمانده سپاه، دانش اکبری را به قتل برساند. واقعا جالب است که نیروهای ارزشی در ایالات متحده چه میزان از باورهای رئیسجمهوری پیشین ایالات متحده (جورج بوش) که ایران را محور شرارت برشمرد، همچنان به عنوان سرفصلی استراتژیک در عرصه سرگرمیسازی استفاده میکنند. سریال میهن که بر اساس سریال زندانیان جنگ (محصول اسرائیل) ساخته شده است، در فصل دوم موضوع حمله اتمی اسرائیل به آمریکا را مطرح میکند. چند ماه قبل از اختصاص مهمترین جوایز اسکار به آرگو، سریال میهن برای یازده جایزه امي(اسکار تلویزیونی) نامزد میشود و جوایز متعددی را از این آکادمی دریافت میکند. هاوارد گوردون و الکس گانزا، تهیهکنندگان سریال قبل از تولید این سریال مشغول تهیه سریال ضد تروریستی 24 بودند که از شبکه فاکس پخش میشد. سریال میهن بر خلاف سایر سریالهای آمریکایی با پخشهای متنوعی که داشت سعی میکند مخاطب آمریکایی را از یکسو با هشدارهای اطلاعاتی - امنیتی آشنا کند و از طرف دیگر واهمه اقدامات تروریستی در داخل آمریکا، خطرات و تاثیرات احتمالی را به ایران نسبت دهد. حالا بعد از القاعده، ایران به عنوان نخستین خطر تروریستی در خاک آمریکا به مردم این کشور معرفی میشود و به نوعی شاهد توجیه عملیات روانی گستردهای هستیم که در رسانههای آمریکایی علیه ایران صورت میپذیرد. در حالی که در پای میز مذاکرات سعی میکنیم به جان کری لبخندهای متنوعی را با نیش باز و بسته ارائه کنیم، سریال 24 و میهن به عنوان سریالهای ما بعد یازده سپتامبری - تولید فیلمسازان ارزشی از نوع آمریکایی - سعی میکنند به توهم محور شرارت بودن ایران در رسانههای جمعی در قالب سرگرمیسازی دامن بزنند. هوملند در قسمت دوم مستقیما از اتفاقات سیاسی تاثیر گرفته و به مناسبات سیاسی ایران واکنش نشان میدهد و روایت داستانی را طوری مطرح میکند که تماشاگر آمریکایی ضرورت هر اقدام سیاسی علیه ایران را درک کند. از ویژگیهای هر دو سریال میهن ( فصل دوم و سوم) و ۲۴ (فصل هشتم) این است كه بدبینی نسبت به مقامات ایرانی را در سطوح بالایی ترویج و احتمال فساد و خرابی در آمریکا را به سیاسیون ایرانی نسبت میدهد. این بدبینی از تردید و بدگمانی عمیق در فرهنگ آمریکایی در دوران بوش نشأت میگیرد. اساسا تولید ۲۴ و میهن مؤید این مطلب است که دولت ایالات متحده از نظر نگرش سیاسی چندان تغییری نکرده و سریالهای دست راستی - محافظهکارانه - همچنان در ایالات متحده تولید میشود. سریال میهن ثابت میکند رسانههای آمریکایی کاملا زیرک و باهوش هستند و یک موجسواری خلاقانه را به نمایش میگذارند و با نمایشهای تلویزیونی و سینمایی با راهنمایی آسانی جهت گیریهای سیاسی را به مردم القا میکنند. وقتی اوباما به صراحت سریال را سفارش میدهد و از سازندگان ارزشی - تعریف آمریکایی ارزشی - تمجید میکند نشانههایی به چشم میآید که رئیسجمهور فعلی به رغم تمام شوهای تلویزیونی و ادایهای تبریک سال نوی ایرانی، مشتاق است که رسانههای آمریکایی، ایرانیان و دولت ایران را به عنوان تروریست بشناسانند. با این حال سیاستورزان فعلی به دنبال دوستی و شفافیت اخلاقی سیاسی هستند که با طرز تلقی ایران محور شرارت، همچنان دور از دسترس است.