گروه سیاسی: ناصر هادیان از اساتید روابط بین‌الملل دانشگاه تهران و از همکاران سابق حسن روحانی در مرکز بررسی‌های استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام است. این کارشناس مسائل سیاست خارجی معتقد است: آمریکا پس از موضوع هسته‌ای، مواضع دیگری را در مواجهه با ایران مطرح خواهد کرد. به‌گزارش تسنيم، هادیان درباره ماهیت توافق ژنو معتقد است: در مجموع این توافق به سود ایران است. وی در این‌باره تصریح کرد: این توافقنامه در هر صورت به نفع ماست. اگر اکنون در مرحله اول بخواهند قانونی تصویب کنند، اوباما وتو می‌کند به همین جهت به نفع ماست. مواضعی که کری، اوباما و بایدن مجبور شدند اتخاذ کنند، چیزی را در اختیار ما گذاشته است که فردا در دیپلماسی آشکار و پنهان در بین دو دولت می‌توانیم از آن بهره‌برداری کنیم. ما فردا از همه اینها می‌توانیم استفاده کنیم و بگوییم این کنگره آمریکاست که دارد مخالفت می‌کند. پس ابزار خوبی در اختیار ما قرار دارد. برداشت من این است که اوباما در مرحله اول از پس نمایندگان کنگره برمی‌آید. یعنی آنها تعداد رأیی را که بتوانند بر اوباما غلبه کنند، ندارند. حال بر فرض اگر توانستند باز هم به نفع ماست. به دلیل اینکه ما دیگر تعهدی به توافقنامه نداریم زیرا همه دنیا می‌گویند اینها می‌خواستند مساله هسته‌ای را حل کنند و این آمریکاست که نمی‌خواهد. روس‌ها، چینی‌ها، اروپایی‌ها و نیروهای ضدجنگ و صلح‌طلب همه توجیه پیدا می‌کنند که اینها نگذاشتند. این استاد دانشگاه درباره انتقادهای داخلی به عدم توازن داد و ستد هسته‌ای در توافق ژنو نیز به تسنیم گفت: این انتقاد‌ها باید باشد و انتقاد‌ها تا حدی که قابل کنترل باشد چیز بدی نیست و خوب هم هست تا آن طرف هم فکر نکنند که در داخل کشور همه خیلی راحت پذیرفتند. بنابر این من موافق این انتقاد‌ها هم هستم. هادیان در ادامه در پاسخ به این سوال که به نظر شما آیا ممکن است بعد از 6 ماه آمریکا بحث هسته‌ای را با مسائل دیگری پیوند زند و رفع تحریم‌ها را به تغییر رفتار ایران در موضوع حقوق‌بشر یا ارتباط با حزب‌الله منوط کند؟ گفت: بله! تردید نداشته باشید که آنها دعوا را به جای دیگری می‌کشانند تا بتوانند ما را در موضع انفعال قرار دهند و سقف انتظاراتشان را محقق کنند اما این مسائل حاشیه‌ای سرانجام کنار می‌روند و بحث اصلی همین بحث هسته‌ای است. به نظرم ما باید به سقف و کف مطالبات دو طرف توجه کنیم و معیاری برای تعدیل مطالبات و نیل به یک توافق بسنده‌گرا ارائه کنیم. سقف مطالبات آمریکا عقب‌نشینی ما در تمام موضوعات هسته‌ای و غیرهسته‌ای است و سقف مطالبات ما رفع تمام فشار‌ها و تحریم‌هایی است که از ابتدای پیروزی انقلاب به ایران تحمیل شده است. اکنون ادعای ما باید این باشد که تمام تحریم‌های پس از سال 2006 به هرچه ربط داشته (اعم از هسته‌ای، حقوق بشر و تروریسم) باید رفع شود. ضمن اینکه تمام دعواهایی که ما با آمریکا تا قبل از 2006 داشتیم هنوز پابرجا هست و آنها نباید ربطی به توافق هسته‌ای پیدا کند و باید در چارچوب‌های دیگری مورد بررسی قرار گیرد. همه تحریم‌های بعد از 2006 باید رفع شود. این می‌تواند کف مطالبات هر دو طرف باشد که توافق بر سر آن امکان‌پذیر است.
این استاد دانشگاه همچنین تصریح کرد: تیم ایرانی نباید درباره فردو به مذاکره بنشیند. وی در پاسخ به این سوال که شما اگر جای آقای ظریف باشید با توجه به همه آن چیزهایی که در توافق ژنو به طرف مقابل اعطا شد در 6 ماه آینده چه چیزی روی میز دارید که بخواهید بر سر آن معامله کنید، گفت: برای من تعداد سانتریفیوژها چیزی است که متخصصان تعیین می‌کنند لذا این مساله را به آنان واگذار می‌کنم. آن چیزی که ما برای توانمندی قانونمند احتیاج داریم آنها باید تعیین کنند. بقیه‌اش را بروند معامله کنند، نطنز را معامله کنند. پروتکل را اجرا کنند. اینها برایم مهم نیست اما تداوم فعالیت سانتریفیوژها در فردو برایم مهم است. غنی‌سازی 20درصد مهم نیست اما اصل غنی‌سازی زیر 5 درصد در فردو بسیار اهمیت دارد. من پیشرفت سانتریفیوژ‌هایم را مورد مذاکره قرار نمی‌دهم. پس پیشرفت سانتریفیوژها و حفظ موجودیت سایت فردو خط قرمز ماست.