رحلت عالم بزرگوار آيتالله «علي محدثزاده قمي» (1354ش) آيتالله علي محدثزاده قمي فرزند محدث بزرگ، حاج شيخ عباس قمي در سال 1298ش (1338ق) در خاندان علم و تقوا در قم به دنيا آمد و در مشهد نشو و نما يافت. وي پس از آنكه مقدمات و ادبيات را در مشهد آموخت به همراه پدر رهسپار نجف اشرف شد و پس از چند سال در 19 سالگي از شيخ آقا بزرگ تهراني و يك سال بعد از پدرش اجازه روايت گرفت. آيتالله محدثزاده در سال 1320ش راهي قم شد و از محضر حضرات آيات شيخ ابوالحسن مشكيني و سيد صدرالدين جزايري بهره برد اما بيشتر همت خود را بنا بر توصيه پدرش، مصروف اخبار و احاديث کرد. ايشان پس از 7 سال به تهران رفت و به شيوه پدرش، رشته وعظ و خطابه و تصحيح و تاليف كتب را برگزيد. اين محدث گرانقدر، همچنين تعداد زيادي از كتابهاي چاپ نشده پدر را تصحيح، تحشيه، مقابله و منتشر كرد. آيتالله محدثزاده پس از واقعه خونين 15 خرداد 42 در حمايت از امام خميني(ره) عليه رژيم اعتراض کرد كه به همراه 50 عالم و روحاني ديگر بازداشت شد و به زندان افتاد. از اين نويسنده و عالم ديني آثار متعددي بر جاي مانده كه امام صادق(ع) در 4 جلد از آن جمله است. آيتالله محدثزاده قمي سرانجام در 26 دي ماه 1354ش برابر با 12 محرم 1396ق در 56 سالگي در تهران درگذشت و پس از تشييعي باشكوه در تهران و قم در قبرستان شيخان قم به خاك سپرده شد.
فرار «محمدرضا پهلوي» از كشور در پي گسترش نهضت اسلامي (1357ش)
با فراگير شدن جرقههاي اوليه انقلاب و فشار نيروهاي مخالف رژيم و هماهنگي قيامهاي مردمي به رهبري حضرت امام خميني(ره) و پس از وقايع خونين كشتار 17 شهريور و 13 آبان 57 و برگزاري مراسم چهلم در شهرهاي كشور و نيز اعتصاب كارگران شركت نفت و از همه مهم‌تر چاپ اعلاميه توهينآميز روزنامه اطلاعات، كنترل امنيت كشور از دست نيروهاي رژيم و حتي حكومت نظامي خارج و موجب شد در مدت زمان كوتاهي، پايههاي اقتدار رژيم 2500 ساله شاهنشاهي سست شده و منجر به فرار شخص اول مملكت شود. محمدرضا پهلوي 3 روز پس از تشكيل شوراي سلطنت به همراه همسر و خانواده خويش ايران را براي هميشه ترك کرد. آنها سوار بر هواپيماي اختصاصي (شهباز) شده و در حالي كه يك جت بوئينگ 707 و دهها هليكوپتر آن را همراهي ميكردند از كشور خارج شدند. پس از رفتن شاه از كشور، جشن و شادماني سراسر ميهن را فراگرفت، مجسمههاي شاه پايين كشيده و اركان رژيم شاهنشاهي متزلزلتر شد.
حمله نيروهاي چند مليتي به عراق در پي اشغال كويت توسط رژيم بعث (1369ش)
در يازدهم مرداد 1369 ش با حمله نظامي عراق به كويت با اين بهانه كه كويت متعلق به عراق است، اين كشور كوچك ظرف چند ساعت به اشغال نيروهاي مهاجم درآمد. به دنبال اين تجاوز آشكار، دولتهاي غربي بویژه آمريكا تلاش وسيعي را براي محكوميت عراق و بيرون راندن آنها از خاك كويت آغاز كردند. با تلاش كشورهاي غربي به رهبري آمريكا، فعاليتهاي سياسي جهت تصويب قطعنامه شوراي امنيت عليه عراق با هدف همسويي كشورهاي غربي براي حمله به رژيم بعث شدت گرفت. در نهايت پس از اولتيماتوم آمريكا براي خروج عراق از كويت و عدم‌توجه عراق به اين تهديد، نيروهاي چندمليتي از بامداد بيست و ششم دي ماه 1369 حمله گسترده خود را با عنوان «توفان صحرا» آغاز كردند كه پس از چند روز، با شكست و عقب نشيني نيروهاي عراقي، قواي متحد در منطقه مستقر شدند.
هلاكت يزيدبن معاويه در شام پس از 3 سال و 9 ماه حكومت (64 ق)
در سال اول حكومت جور يزيدبن معاويه، به دستور او، حضرت امام حسين(ع) و يارانش در واقعه كربلا به شهادت رسيدند. در سال دوم خلافت وي، مردم مدينه قتل‌عام شدند و در سال پاياني دولت يزيد، مكه به محاصره درآمد و خانه خدا تخريب شد. در اين ميان خبر مرگ او، سپاهيانش را از ادامه محاصره مكه بازداشت. يزيد بن معاويه‌بن ابي‌سفيان بيش از حكومت‌داري، در انديشه راحتطلبي و خوشگذرانيهاي گناه‌آلود بود و به اصول و تعاليم اسلام، پايبندي نداشت. يزيد به سبب ظلم و ستم فراوان در حق خاندان پاك پيامبر اسلام(ص) و دوستداران اهل بيت(ع) و نيز جنايات متعدد او، در نزد همگان فردي منفور و ظالم به شمار ميآيد.