موفقیت کشتی
در گرو استفاده از جوانان است
قبل از هر چیزی باید بگویم که با توجه به امکانات موجود، از نظر میزبانی کارنامه خوبی به جا گذاشتیم و در حقیقت این مسابقات به نحو احسن برگزار شد. در کل عملکرد ما به لحاظ میزبانی قابل‌قبول بود و رضایت تیم‌های شرکت‌کننده از نحوه برگزاری مسابقات دلیل این ادعاست. با توجه به اینکه در رقابت‌های جام جهانی، تیم‌های ملی شرکت می‌کنند، در واقع جام جهانی یک مسابقه تدارکاتی و خوب برای تیم‌هاست. تاریخچه برگزاری جام‌جهانی هم برمی‌گردد به سال 1973 میلادی. در این سال «جوزف اسکالزو» آمریکایی پیشنهاد برگزاری مسابقات جام جهانی را به فیلا داد و از این سال همه‌ساله این رقابت‌های معتبر پیگیری می‌شود. ایران برای سومین‌بار است که میزبانی جام‌جهانی را برعهده می‌گیرد. در دو دوره موفق شدیم عنوان قهرمانی را کسب کنیم، در این دوره هم که متاسفانه با قبول شکست در برابر آذربایجان نایب قهرمان شدیم.
اما یک نکته برجسته در این تورنمنت به چشم خورد و آن استفاده اکثر تیم‌ها از کشتی‌گیران جوان خود بود. به غیر از روسیه که در اوزان 55 کیلو(جمال اوتار سلطانف) و 60 کیلو(بسیک کودوخوف) از دو تن از کشتی‌گیران و چهره‌های شاخص خود استفاده کرد، مابقی کشورها کشتی‌گیران جوان و درجه‌چندمی را به این مسابقات اعزام کرده بودند. برد ما در مقابل تیم قدرتمند روسیه، بیانگر این است که ما جهش قابل‌توجهی را بعد از ناکامی در المپیک 2008 پکن داشتیم. اگر برای کشتی برنامه‌ریزی کنیم و به جوان‌ها بها دهیم مطمئنا تیم اصلی روسیه هم در برابر ما زانو خواهد زد و ایران یکبار دیگر به یکی از قطب‌های اصلی کشتی جهان تبدیل می‌شود. اما باخت ناباورانه به آذربایجان که جزو تیم‌های درجه یک نیست، نشان داد که کشتی ما با تیم‌های تراز اول دنیا فاصله دارد وباید به فکر چاره‌اندیشی در این باره باشیم. در این دوره «عباس دباغی»، «مهدی تقوی» و «مهدی ابراهیمی» سه کشتی‌گیری بودند که خیلی خوب ظاهر شدند و این امیدواری را به وجود آوردند که در مسابقات جهانی دانمارک حرفهای زیادی برای گفتن خواهیم داشت. البته موفقیت ما در رقابت‌های جهانی 2009 دانمارک بستگی به این دارد که مسؤولان فدراسیون کشتی از همین تیم و از همین کادر فنی حمایت کنند. فدراسیون باید برای این رقابت‌ها برنامه‌ریزی گسترده‌ای را داشته باشد، برای رسیدن به جایگاه واقعی کشتی ایران در جهان هم فقط باید از جوان‌ها استفاده شود. ما باید از تمام بضاعت کشتی استفاده کنیم تا در آینده نگوییم که کفگیر کشتی به ته دیگ خورده و نمی‌توان کاری کرد. با وجودی که در برابر آذربایجان باختیم باید به آنالیز این باخت بپردازیم و دلایل آن را جست‌وجو کنیم، همانطور که اگر هم برنده می‌شدیم باید به دنبال دلایل برد خود می‌گشتیم تا بتوانیم در مسابقات بعدی قدرتمند‌تر ظاهر شویم. اگر تفکرات فدراسیون کشتی روی جوانان متمرکز باشد، یقینا موفق خواهیم شد. به عنوان مثال اگر مسؤولان کشتی، تیم نوجوانان را که در مسابقات جهانی 2007 گواتمالا به نایب‌قهرمانی رسید، آماده می‌کرد و به مسابقات المپیک پکن اعزام می‌کرد، صدرصد در پکن مدال کسب می‌کردیم و جریانات بعد از المپیک هم به وجود نمی‌آمد. نکته مهمی که باید فدراسیون کشتی به آن توجه کند این است که در تورنمنت‌های بین‌المللی نباید به دنبال کسب مدال باشیم. ما در جام جهانی بردیم یا باختیم، مهم نیست. بلکه مهم این است که با بررسی دقیق، دلایل موفقیت یا شکست را پیدا کنیم. به نظر من هر کسی که کشتی را دوست دارد و دلش برای آن می‌سوزد باید به فدراسیون کمک کند. فدراسیون هم باید اگر انتقاد فنی از عملکردش می‌شود،آنها را بررسی کند و اگر درست بود، اشکالات را رفع کند، اگر هم اینگونه نیست کار خود را با جدیت ادامه دهد. زمانی‌که به آذربایجان باختیم تمام کسانی که در سالن بودند، کشتی‌گیران،کشتی‌نویسان و تماشاگران، اکثرا با چشمان گریان سالن را ترک کردند. اگر نمی‌خواهیم یکبار دیگر این اتفاق بیفتد باید تعامل خوبی میان منتقدان و فدراسیون کشتی وجود داشته باشد، اگر یک تعامل سازنده برقرار شود، خودبه خود کشتی ایران رشد می‌کند و جایگاه واقعی خود را به دست خواهد آورد.
ادامه توهمات حجازی
در وضعیتی که اخبار لیگ قهرمانان آسیا و حضور بن‌همام بخش وسیعی از مطالب روزنامه‌های ورزشی را تشکیل داده بود، خبرنگار روزنامه توپ ورزشی به سراغ ناصر حجازی رفت و مصاحبه نسبتا بلندی را با وی ترتیب داد. این گفت‌وگو به مانند همیشه بوی اعتراض و انتقاد می‌داد و در حالی که حجازی فصل قبل بدترین استقلال تاریخ لیگ برتر را تحویل هواداران این تیم داد، مجددا ادعا کرد؛ فوتبال ایران حق او را نداده است. احتمالا او در انتظار این بود بعد از نتایج اسفبارش در جمع آبی‌ها، هدایت تیم ملی را به او بسپارند! البته خبرنگار روزنامه مزبور هم تا آنجایی که توانست هندوانه زیر بغل اسطوره آبی‌ها جاسازی کرد تا جایی که وهم بر حجازی چیره شد و او در ادعایی تاریخی باز هم تکرار کرد؛ اگر به من اجازه حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری را بدهند با بالاترین رای ممکن مواجه می‌شوم! این حرف همان مردی است که سالیان سال این چنین با تخیلاتش زیست تا هیچ‌گاه برخلاف دوران بازیگری درخشانش نتواند در دنیای مربیگری پایان خوشی را داشته باشد. وقتی حجازی نتوانست با اختیارات تام استقلال را در لیگ هفتم به جایگاه مطلوبی برساند آن وقت چطور انتظار دارد در عالم حرفهای فوتبال باز هم مدیری به او اعتماد کند؟ یادداشت
موفقیت کشتی
در گرو استفاده از جوانان است
قبل از هر چیزی باید بگویم که با توجه به امکانات موجود، از نظر میزبانی کارنامه خوبی به جا گذاشتیم و در حقیقت این مسابقات به نحو احسن برگزار شد. در کل عملکرد ما به لحاظ میزبانی قابل‌قبول بود و رضایت تیم‌های شرکت‌کننده از نحوه برگزاری مسابقات دلیل این ادعاست. با توجه به اینکه در رقابت‌های جام جهانی، تیم‌های ملی شرکت می‌کنند، در واقع جام جهانی یک مسابقه تدارکاتی و خوب برای تیم‌هاست. تاریخچه برگزاری جام‌جهانی هم برمی‌گردد به سال 1973 میلادی. در این سال «جوزف اسکالزو» آمریکایی پیشنهاد برگزاری مسابقات جام جهانی را به فیلا داد و از این سال همه‌ساله این رقابت‌های معتبر پیگیری می‌شود. ایران برای سومین‌بار است که میزبانی جام‌جهانی را برعهده می‌گیرد. در دو دوره موفق شدیم عنوان قهرمانی را کسب کنیم، در این دوره هم که متاسفانه با قبول شکست در برابر آذربایجان نایب قهرمان شدیم.
اما یک نکته برجسته در این تورنمنت به چشم خورد و آن استفاده اکثر تیم‌ها از کشتی‌گیران جوان خود بود. به غیر از روسیه که در اوزان 55 کیلو(جمال اوتار سلطانف) و 60 کیلو(بسیک کودوخوف) از دو تن از کشتی‌گیران و چهره‌های شاخص خود استفاده کرد، مابقی کشورها کشتی‌گیران جوان و درجه‌چندمی را به این مسابقات اعزام کرده بودند. برد ما در مقابل تیم قدرتمند روسیه، بیانگر این است که ما جهش قابل‌توجهی را بعد از ناکامی در المپیک 2008 پکن داشتیم. اگر برای کشتی برنامه‌ریزی کنیم و به جوان‌ها بها دهیم مطمئنا تیم اصلی روسیه هم در برابر ما زانو خواهد زد و ایران یکبار دیگر به یکی از قطب‌های اصلی کشتی جهان تبدیل می‌شود. اما باخت ناباورانه به آذربایجان که جزو تیم‌های درجه یک نیست، نشان داد که کشتی ما با تیم‌های تراز اول دنیا فاصله دارد وباید به فکر چاره‌اندیشی در این باره باشیم. در این دوره «عباس دباغی»، «مهدی تقوی» و «مهدی ابراهیمی» سه کشتی‌گیری بودند که خیلی خوب ظاهر شدند و این امیدواری را به وجود آوردند که در مسابقات جهانی دانمارک حرفهای زیادی برای گفتن خواهیم داشت. البته موفقیت ما در رقابت‌های جهانی 2009 دانمارک بستگی به این دارد که مسؤولان فدراسیون کشتی از همین تیم و از همین کادر فنی حمایت کنند. فدراسیون باید برای این رقابت‌ها برنامه‌ریزی گسترده‌ای را داشته باشد، برای رسیدن به جایگاه واقعی کشتی ایران در جهان هم فقط باید از جوان‌ها استفاده شود. ما باید از تمام بضاعت کشتی استفاده کنیم تا در آینده نگوییم که کفگیر کشتی به ته دیگ خورده و نمی‌توان کاری کرد. با وجودی که در برابر آذربایجان باختیم باید به آنالیز این باخت بپردازیم و دلایل آن را جست‌وجو کنیم، همانطور که اگر هم برنده می‌شدیم باید به دنبال دلایل برد خود می‌گشتیم تا بتوانیم در مسابقات بعدی قدرتمند‌تر ظاهر شویم. اگر تفکرات فدراسیون کشتی روی جوانان متمرکز باشد، یقینا موفق خواهیم شد. به عنوان مثال اگر مسؤولان کشتی، تیم نوجوانان را که در مسابقات جهانی 2007 گواتمالا به نایب‌قهرمانی رسید، آماده می‌کرد و به مسابقات المپیک پکن اعزام می‌کرد، صدرصد در پکن مدال کسب می‌کردیم و جریانات بعد از المپیک هم به وجود نمی‌آمد. نکته مهمی که باید فدراسیون کشتی به آن توجه کند این است که در تورنمنت‌های بین‌المللی نباید به دنبال کسب مدال باشیم. ما در جام جهانی بردیم یا باختیم، مهم نیست. بلکه مهم این است که با بررسی دقیق، دلایل موفقیت یا شکست را پیدا کنیم. به نظر من هر کسی که کشتی را دوست دارد و دلش برای آن می‌سوزد باید به فدراسیون کمک کند. فدراسیون هم باید اگر انتقاد فنی از عملکردش می‌شود،آنها را بررسی کند و اگر درست بود، اشکالات را رفع کند، اگر هم اینگونه نیست کار خود را با جدیت ادامه دهد. زمانی‌که به آذربایجان باختیم تمام کسانی که در سالن بودند، کشتی‌گیران،کشتی‌نویسان و تماشاگران، اکثرا با چشمان گریان سالن را ترک کردند. اگر نمی‌خواهیم یکبار دیگر این اتفاق بیفتد باید تعامل خوبی میان منتقدان و فدراسیون کشتی وجود داشته باشد، اگر یک تعامل سازنده برقرار شود، خودبه خود کشتی ایران رشد می‌کند و جایگاه واقعی خود را به دست خواهد آورد.
ادامه توهمات حجازی
در وضعیتی که اخبار لیگ قهرمانان آسیا و حضور بن‌همام بخش وسیعی از مطالب روزنامه‌های ورزشی را تشکیل داده بود، خبرنگار روزنامه توپ ورزشی به سراغ ناصر حجازی رفت و مصاحبه نسبتا بلندی را با وی ترتیب داد. این گفت‌وگو به مانند همیشه بوی اعتراض و انتقاد می‌داد و در حالی که حجازی فصل قبل بدترین استقلال تاریخ لیگ برتر را تحویل هواداران این تیم داد، مجددا ادعا کرد؛ فوتبال ایران حق او را نداده است. احتمالا او در انتظار این بود بعد از نتایج اسفبارش در جمع آبی‌ها، هدایت تیم ملی را به او بسپارند! البته خبرنگار روزنامه مزبور هم تا آنجایی که توانست هندوانه زیر بغل اسطوره آبی‌ها جاسازی کرد تا جایی که وهم بر حجازی چیره شد و او در ادعایی تاریخی باز هم تکرار کرد؛ اگر به من اجازه حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری را بدهند با بالاترین رای ممکن مواجه می‌شوم! این حرف همان مردی است که سالیان سال این چنین با تخیلاتش زیست تا هیچ‌گاه برخلاف دوران بازیگری درخشانش نتواند در دنیای مربیگری پایان خوشی را داشته باشد. وقتی حجازی نتوانست با اختیارات تام استقلال را در لیگ هفتم به جایگاه مطلوبی برساند آن وقت چطور انتظار دارد در عالم حرفهای فوتبال باز هم مدیری به او اعتماد کند؟ ارسال نظر
پربیننده