وضعیت نامناسب بودجه سال آینده در استان ایلام باعث نگرانی مردم شده چراکه اعتبارات ناکافی به طرح‌های مهم و اساسی استان اختصاص پیدا کرده و البته در این بین نباید از ضعف مسؤولان و نمایندگان در قدرت چانه‌زنی غافل شد. استان ایلام با جمعیت 550 هزار نفری خود کم‌جمعیت‌ترین و محروم‌ترین استان کشور است که متاسفانه مسؤولان کشوری، مسؤولان استانی و نمایندگان استان طی سال‌های اخیر کار اساسی و زیربنایی برای توسعه این استان کم‌برخوردار انجام نداده‌اند. طبق آمارهای اعلام شده، این استان در ردیف آخر استان‌های کشور به لحاظ توسعه است، این در حالی است که هر سال این استان مورد بی‌مهری دولت‌ها قرار می‌گیرد و نبود نیروی قوی در استان برای چانه‌زنی و متقاعد کردن مسؤولان کشوری نیز بر این بی‌توجهی افزوده است. در حال حاضر پروژه‌های بسیار زیادی در استان ایلام وجود دارد که از نبود اعتبار و بی‌توجهی تعطیل شده‌اند، در سال جاری نیز طبق گفته خود مسؤولان بودجه نامناسب برای استان در نظر گرفته شده که کفاف لازم برای روند اجرایی پروژه‌ها در استان ندارد. متاسفانه این استان در سال‌های اخیر در بین مسؤولان کشوری مورد توجه قرار نگرفته و مسؤولان و نمایندگان استان نیز در امر چانه‌زنی و گرفتن اعتبارات بسیار ضعیف عمل کرده‌اند طوری که سالانه میزان قابل توجهی از اعتبارات استان به خزانه برمی‌گردد و اعتبار لازم جهت طرح‌های بزرگ استان نیز جذب نمی‌شود. البته اگر این استان صاحب یک کرسی بین مسؤولان رده‌بالای کشوری بود می‌شد امیدوار بود ولی متاسفانه استان ایلام به‌رغم وجود نیروی‌های توانمند مدیریتی از این حیث نیز محروم است. وعده‌های فراوانی که 8 سال گذشته تاکنون در استان ایلام داده شده است هیچ‌کدام به سرانجام مشخصی نرسیده‌اند و بیشتر طرح‌ها و پروژه‌های بزرگ مثل کارخانه سیمان، پتروشیمی، پالایشگاه و... در حد حرف مانده است. در حال حاضر به جای جذب اعتبارات، مسؤولان اعلام می‌کنند که اعتبارات کم است و نمایندگان نیز خبر از پیگیری طرح‌های استان می‌دهند ولی بعد از گذشت زمانی مشخص می‌شود هیچ تغییری در استان ایجاد نشده است. یک کارشناس مسائل اقتصادی در استان ایلام به مهر اظهار داشت: استان ایلام دارای 11 درصد ذخایر گاز و 4 درصد نفت کشور است ولی سهم استان از محل اعتبارات وزارت نفت 2 درصد است که آن هم به طور کامل پرداخت نمی‌شود. محمد رضایی اظهار داشت: متاسفانه در حال حاضر نفت و گاز در استان ایلام برداشت و استخراج می‌شود ولی سود آن نصیب دولت می‌شود و مردم استان از آن بی‌بهره مانده‌اند. این کارشناس اظهار داشت: مسؤولان با اجرای چهار پروژه کوچک از محل اعتبارات وزارت نفت و چند درصد اشتغالزایی بومی قصد دارند بگویند که به استان کمک می‌کنند. وی ادامه داد: سهم استان ایلام با این محرومیت خیلی بیشتر از آن چیزی است که اختصاص پیدا می‌کند ولی متاسفانه کسی نیست پیگیری و توجه کند. رضایی افزود: این همه طرح نیمه‌تعطیل و راکد در استان ایلام وجود دارد و با اعتباری که به اندازه ساخت برج در تهران است قصد دارند این استان محروم را آباد کنند که باید گفت این کار شدنی نیست. وی بیان داشت: آنچه مشخص است طی سال‌های اخیر و سال جاری متاسفانه وعده مسؤولان کشوری فقط در حد حرف برای استان باقی مانده و حتی حاضر نیستند در عمل برای یک پروژه کوچک در ایلام قدمی بردارند. این کارشناس اظهار داشت: برای مثال مسؤولان کشوری و استانی و نمایندگان استان حتی نتوانستند پروژه‌ای مثل کتابخانه مرکزی ایلام را بعد از 12 سال به سرانجام برسانند حال چطور می‌خواهند ریل قطار، فرودگاه، پالایشگاه و پتروشیمی برای استان ایجاد کنند. کم شدن اعتبارات استان
حشمت‌الله عسگری، معاون برنامه‌ریزی استانداری ایلام در گفت‌وگو با مهر اظهار داشت: یک ماده در قانون بودجه وجود دارد که از آن به عنوان قانون ماده 180 یاد می‌شود که طبق شاخص توسعه‌نیافتگی شهرستان‌ها بودجه پرداخت می‌شود. وی بیان داشت: متاسفانه سهم ایلام از ماده 180قانون بودجه 93، دوهزارم درصد است که باید سهم شهرستان‌های استان ارتقا یابد. این مسؤول اظهار داشت: این وضعیت بودجه‌ای و اعتباری برای استان ایلام بد است و این قضیه نیز به اطلاع نمایندگان و مسؤولان رسیده است. عسگری اظهار داشت: علاوه بر این نیز تحقق اعتبارات عمرانی به طور کامل اجرایی نشده و اعتبار اختصاص‌یافته برای طرح‌های بزرگ استان بسیار اندک است. وی ادامه داد: در سال‌های اخیر پروژه بزرگی براساس اعتبارات استانی اجرایی نشده است. در حالی که طبق قانون باید اعتبارات لازم جهت ارتقای شهرستان‌های توسعه‌نیافته استان ایلام اختصاص یابد ولی اعتبارات لازم به استان تخصیص پیدا نکرده است. این در حالی است که بسیاری از شهرستان‌های استان از حداقل امکانات برخوردار هستند و سه شهرستان تازه‌تاسیس استان یعنی ملکشاهی، بدره و سیروان حتی ساختمان‌های اداری هم ندارند. در این سه شهرستان فقط یک تابلوی فرمانداری نصب شده ولی در عمل هیچ شاخصی به عنوان شهرستان بودن در این سه شهر وجود ندارد.