گروه فرهنگ و هنر: مدیر شبکه 3 سیما اخیرا در گفت‌وگویی با خبرگزاری نسیم تاکید کرد، برای بازگشت مهران مدیری به تلویزیون از جمله شبکه سه هیچ مانعی وجود ندارد و یادآور شد: مذاکرات اولیه با وی انجام شده تا اگر طرحی برای برنامه‌سازی دارد، ارائه بدهد، منتظریم تا سال 93 برنامه‌ای را با این کارگردان تولید کنیم. مجید زین‌العابدین درباره همکاری و تولید سریال جدید مهران مدیری برای شبکه سه سیما به نسیم گفت: برای بازگشت آقای مهران مدیری هیچ مانعی وجود ندارد و همانگونه که دارابی، معاون سیما نیز اعلام کرده است ما ممنوع‌الکار نداریم. بنابراین برای بازگشت ایشان هم مانعی وجود ندارد. وی ادامه داد: مذاکرات اولیه‌ای هم با مهران مدیری انجام شده که اگر طرح اولیه‌ای برای برنامه‌سازی در تلویزیون و شبکه سه دارد، ارائه بدهد. گفت‌وگوی اولیه هم انجام شده است. زین‌العابدین گفت: ما منتظریم که اگر ایده جذابی از اطراف ایشان ارائه شود گفت‌وگوها را پیش ببریم تا در نهایت در سال 93 برای تولید برنامه‌ای در خدمت او باشیم. انتشار این خبر قابل تامل است. ای‌کاش مدیر رسانه ملی پیش از آنکه از تمایل به ساخت اثر با این کارگردان خبر دهد، کارنامه هنری این کارگردان را مرور می‌کرد یا اولین قسمت مجموعه «شوخی کردم» را می‌دید. مدیری پس از طی چند سالی که در شبکه نمایش خانگی آثارش را ارائه کرد به‌زعم کارشناسان این عرصه نتوانست آنگونه که باید خلاقیت و نوآوری در آثارش ارائه دهد. شاید بتوان به جرات گفت این کارگردان با بهره‌گیری از تمام بازیگرانی که در طول این سال‌ها با او همکاری کردند در آخرین ساخته‌اش، «شوخی کردم» دوران سقوط خلاقیت را طی می‌کند و حال این سوال مطرح است چرا در چنین شرایطی باید «دست خالی» به رسانه ملی بازگردد. نگارنده قصد ندارد برای این کارگردان یا مدیران رسانه ملی تعیین تکلیف کند اما باید به صورت دقیق فعالیت‌های مدیری را بررسی کرد، نیروی خلاقه‌ای که در سال ۸9 - 88 به صورت رسمی تقابل با رسانه ملی را به تعامل با این رسانه اثرگذار که خود برآمده از آن بود ترجیح داد، چرا باید به رسانه ملی بازگردد؟! برای واکاوی رفتار مدیری کافی است تاریخ 4 سال اخیر را از زوایه دیگری مرور کنیم. در نیمه دوم سال ۸۸ گروه سازنده «قهوه تلخ» برای اصغر پورمحمدی شرط و شروط گذاشتند که با قیمت ایکس تومان و گرفتن تبلیغات میان‌برنامه‌ای تولیدشان (قهوه تلخ) حاضر به فروش سریال قهوه تلخ با این شرایط هستیم. پورمحمدی در ابتدا نمی‌توانست تصور کند تهیه‌کنندگانی که تنها در حوزه سیما فعالیت می‌کنند و در سینما حتی کارت تهیه‌کنندگی برایشان صادر نمی‌شد (در آن روزها) چگونه است که برای صدا و سیما شرط مالی کلان می‌گذارند. تقریبا هیچ مدیر رسانه‌ای حاضر نبود اگر تهیه‌کنندگان قهوه تلخ سریال اسپارتاکوس را هم مقابلش قرار دهند، رقم پیشنهادی تهیه‌کنندگان را بپذیرد و مدیران رسانه ملی هوشمندانه عطای «قهوه تلخ» را به لقایش بخشیدند اما مسؤولان صدا و سیما بویژه اصغر پورمحمدی تلاش می‌کردند مدیری تن به گزینه‌های درخواستی برادران آقاگلیان ندهد و همکاری خود را با این تهیه‌کنندگان ادامه ندهد اما مدیری راهش را انتخاب کرده بود و در آن شرایط حساس تعاملات دیرینه را با پورمحمدی نادیده گرفت و با پیشنهاد برادران آقاگلیان تصمیم گرفت قهوه تلخ را در مجاری شبکه نمایش خانگی توزیع کند. در دوره بحران‌های سیاسی سال ۸۸ برخی از فیلمسازان و تهیه‌کنندگان سعی می‌کردند از پرهیز سیاسی مد شده در آن مقطع زمانی حداکثر استفاده را ببرند و رسانه ملی را به عقب‌نشینی اقتصادی در مورد پخش قهوه تلخ وادار کنند. پس از این مهران مدیری با ژست استقلال هنرمندانه سراغ توزیع سریالش در شبکه نمایش خانگی رفت. قهوه تلخ نخستین سریالی بود که از مجاری شبکه نمایش خانگی توزیع می‌شد. در این سریال برای اولین بار پای سیاسیون به پشت صحنه آثار مدیری باز شد و محمد خاتمی به پشت صحنه این سریال رفت. این سریال که به‌زعم سازندگان آن مزین به حضور یکی از سیاسیون کشور بود ناتمام باقی ماند و پایان نیافت و مخاطب در شوک پایان ناتمام سریال باقی ماند. مهران مدیری برای بار دوم از سیاسیون کشور بهره برده و پای محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه کشور را به پشت صحنه سریال «شوخی کردم» باز کرد و از حضور وی در فضای مجازی و رسانه‌ای بالاترین بهره را برد. او در سریال جدید با بهره بردن از آیتم‌های «ساعت خوش» و «خنده بازار» آیتم‌هایی را طراحی کرده و به اجرا درآورده که به گفته بسیاری از کارشناسان و منتقدان خالی از خلاقیت و نوآوری است و به نوعی مدیری دست خالی و تنها با بهره بردن از نام بازیگران و حضورشان در آیتم‌های مختلف سعی در جذب مخاطب دارد. مدیری پیش از توزیع این مجموعه(شوخی کردم) نیز با استفاده از یکی از چهره‌های سیاسی کشور نام خود را بر سر زبان‌ها آورد و زنده کرد. با ناتمام ماندن سریال «قهوه تلخ» کوتاهی سازمان سینمایی نیز دیده می‌شود زیرا این سازمان باید در ارائه پروانه ساخت و نمایش به سریال جدید مدیری دقت نظر بیشتری اعمال می‌کرد و او را برای ناتمام گذاردن سریال قبلی‌اش مورد بازخواست قرار می‌داد زیرا این بی‌تعهدی به شبکه نمایش خانگی ضربه جدی وارد می‌کند اما گویا سازمان سینمایی نیز وظیفه‌اش را از یاد برده و با وجود ناتمام ماندن سریال قبلی، مجوز ساخت سریال در شبکه نمایش خانگی به وی ارائه شد و تعدادی از مدیران سازمان از جمله احسانی (معاون آثار سازمان سینمایی) در مراسم رونمایی از «شوخی کردم» حاضر شدند. سریال‌سازی در حوزه شبکه نمایش خانگی رقیب سرسخت فیلم‌های سینمایی و ویدئویی توزیع شده در شبکه نمایش خانگی شد زیرا علاقه‌مندان به شبکه نمایش خانگی در ماه توان خرید تعداد معدودی اثر از شبکه نمایش خانگی را دارند و با ارائه سریال در این شبکه و توزیع هفتگی یا در هفته دو نوبت این آثار قدرت خرید مخاطبین در شبکه نمایش خانگی کمتر شده و با توجه به ارائه سریال در شبکه نمایش خانگی صنعت سینما در این حوزه دچار رکود شد. اما گویا مدیران سازمان سینمایی توجهی به این امر مهم نداشته و با ارائه بی‌رویه مجوز و بی‌توجه به محتوای آثار به این شبکه مهم ضربه می‌زنند. مدیران سازمان سینمایی بهتر است قبل از هر پیشنهادی به مجموعه «شوخی کردم» نگاه کنند، مجموعه با حال و هوای سریال‌های آیتمی تلویزیون که سال‌ها قبل مدیری با ساخت آنها به شهرت رسید ساخته شده و نشان می‌دهد این کارگردان به تکرار رسیده است. این مجموعه از نظر ساختار، به تقلید و دنباله‌روی از آیتم‌های پیشین بسنده کرده و در خلق ساختاری جدید برای یک برنامه تلویزیونی و آیتمی، ابداعی جز استفاده از وله‌های موسیقی دیده نمی‌شود. پخش قهوه تلخ به جریان صنعتی توزیع در شبکه نمایش خانگی لطمات فراوانی وارد کرد و این آسیب از نخستین روزهای انتشار توسط کارشناسان در رسانه‌های مختلف بیان می‌شد اما حضور چهره‌های سیاسی در پشت صحنه آثار مدیری با پروپاگاندای رسانه‌ای فرصتی برای حمایت از مدیری را در شبکه نمایش خانگی فراهم می‌کرد. در روزهایی که قهوه تلخ به چرخه سینمای ایران لطمه زده بود اسفندیار رحیم‌مشایی، رئیس دفتر رئیس‌جمهور وقت در پشت صحنه این سریال حاضر شد و حضور وی به نوعی حمایت‌های وزارت ارشاد را در پی داشت. در شرایطی که وزیر امور خارجه نماینده حل چالش‌های بزرگ سیاسی با غرب بود ناگهان در پشت صحنه سریال مدیری حاضر شد و این حضور به تیتر رسانه‌ها بدل شد و سریال آیتمی و نازل «شوخی کردم» همچنان در شبکه نمایش خانگی توزیع می‌شود و مدیری از وجاهت سیاسیون وقت بهره می‌برد تا سینمای ایران در توزیع سریال در شبکه نمایش خانگی بیشتر از گذشته لطمه ببیند. اما واقعیت این است که پخش چند ساله مجموعه خنده بازار، جایی برای درخشش سریال «شوخی کردم» باقی نگذاشته است و اگر اشاره‌ها و کنایه‌های سیاسی صریح مجموعه را حذف کنیم، «شوخی کردم» چیزی برای عرضه به بیننده که قرار است برای آن پول بپردازد، ندارد.