بسیاری از بازیکنانی که به عنوان مربی به تیم سابقشان بازگشته‌اند موفق بوده‌اند. برخی هم روزهایی کابوس‌وار داشته‌اند. کلارنس سیدورف اما در تیم سابقش چه خواهد کرد؟ میلان تلاش می‌کند نیمه اول فصل 14-2013 را فراموش کند. آنها کلارنس سیدورف را به عنوان مربی خود برگزیده‌اند. مربی هلندی پس از شکست شرم‌آور 4 بر 3 در خانه ساسولو جانشین ماسیمیلیانو آلگری شد که در این فصل تنها پنج برد در سری A کسب کرده بود. باشگاه امیدوار است این مربی 37ساله بتواند با احساس وفاداری و تعهدی که دارد و با ذهنیت برنده قدرتمندی که دارد و با باوری که به بازسازی باشگاه دارد موفق باشد. کارلو آنچلوتی: بازگشت به میلان
دوران بازی: 1992 – 1987
دوران مربیگری: 2009 – 2001
از معدود افرادی است که لیگ قهرمانان را به عنوان بازیکن و مربی فتح کرده است. آنچلوتی موفقیت‌های بسیاری با میلان کسب کرده. او با میلان به عنوان بازیکن و مربی 17 قهرمانی به دست آورد و دو بار به عنوان بازیکن جام باشگاه‌های اروپا را به دست آورد و سپس جام دوگوش را دو بار دیگر به عنوان مربی بالای سر برد.
فابیو کاپلو: بازگشت به میلان، رم، یوونتوس
دوران بازی: به‌ترتیب 80-76، 70-67 و 76-70
دوران مربیگری: 98-97، 2004-99، 06-2004
در اولین بازگشتش به میلان تیم تسخیرناپذیران را در سومین سال مربیگری‌اش به قهرمانی اروپا رساند. نکته دیگر و احتمالا مهم‌تر این است که او بارها فاتح سری A شد و تمام تیم‌های سابقش را به قهرمانی لیگ ایتالیا رساند. البته دو اسکودتویی که با یوونتوس کسب کرد از این تیم سلب شد.
آنتونیو کونته: بازگشت به یوونتوس
دوران بازی: 2004-1991
دوران مربیگری: 2011-
او 13 سال موتور محرک تیم در خط میانی بود. او کاپیتان و قلب تپنده تیمی بود که عادت کرده بود به دنبال تمام قهرمانی‌های ممکن باشد. با این حال زمانی که آنتونیو به عنوان مربی به تیم برگشت آن روزهای درخشان مدت‌ها بود گذشته بود و یوونتوس در باتلاق کالچوپولی بود اما کونته در دو سال و نیم دو اسکودتو و دو سوپرجام را فتح کرد و آنها را به سومین اسکودتوی پیاپی هم نزدیک کرده است. یوونتوس در صورت انجام این کار برای اولین بار در 79 سال گذشته سه اسکودتوی پیاپی را به دست می‌آورد.
کنی دالگلیش: بازگشت به سلتیک، لیورپول
دوران بازی: به ترتیب 1977-1969، 1977-1990
دوران مربیگری: 2000-1999، 1991-1985، 2012-2011
دالگلیش به عنوان مربی سلتیک تنها برنده جام اتحادیه اسکاتلند شد، اما میراث او با جوهر سرخ نوشته شده، نه جوهر سبز. اسطوره لیورپول سه قهرمانی لیگ و دو جام حذفی را در دوران اول حضورش فتح کرد، و سپس در دوره دوم مربیگری در لیورپول آنها را به روزهای خوب بازگرداند و پیش از آنکه جایش را به برندان راجرز بدهد لیورپول را فاتح جام اتحادیه کرد.
دیدیه دشان: بازگشت به مارسی، یوونتوس
دوران بازی: به ترتیب 90-89، 94-91، 99-94
دوران مربیگری: 2013- 2009، 2007-2006
دشان چهار سال را در موناکو گذراند و سپس به یوونتوس رفت؛ تیمی که به سری B سقوط کرده بود. او در تنها فصلی که در یوونتوس گذراند آنها را به سری A بازگرداند و سپس به تیم مارسی بازگشت. دشان در ورزشگاه ولودروم سه جام اتحادیه و یک قهرمانی لیگ یک را به دست آورد و سپس مربی تیم ملی فرانسه شد.
رودی گارسیا: بازگشت به لیل
دوران بازی: 1988-1982
دوران مربیگری: 2013-2008
گارسیا در دوران بازی‌اش بازیکنی به‌یادماندنی نبود اما کنار میدان فوق‌العاده کار کرد. روحیه کاری این مربی باعث شد او ابتدا لیل را به لیگ 2 ببرد و سپس با بازگشت به تیم سابقش آنها را در سال 2011 به دو قهرمانی داخلی برساند.
پپ گوآردیولا: بازگشت به بارسلونا
دوران بازی: 2001-1990
دوران مربیگری: 2012-2008
حرف جدیدی درباره مربی سابق بارسلونا نمی‌توان زد. همه حرف‌ها را درباره او گفته‌اند. او در 11 سال درخشان محور خط میانی بود و با بارسلونا قهرمانی‌های بسیاری به دست آورد و سپس مربی تیمی شد که در آن پرورش یافته بود. او را یکی از بهترین مربیان دنیا می‌دانند و لیست افتخاراتش خودش گویاست.
یورگن کلینزمن: بازگشت به بایرن مونیخ
دوران بازی: 1997-1995
دوران مربیگری: 2009-2008
این مهاجم آلمانی گل‌های بسیاری زد و مشخص بود که روزگاری در بایرن مونیخ بازی خواهد کرد اما بازگشت به عنوان مربی برای او فاجعه‌بار بود. مقامات بایرن می‌خواستند باشگاه را متحول کنند ولی کلینزمن کمتر از یک سال در این باشگاه دوام آورد و سپس از جمع آنها جدا شد.