نحوه انتخاب مربی جدید و چرایی برکناری مربی هنوز چالش بزرگی برای مدیران فوتبالی ما است؛ وقتی مربیان جوان خود را فراموش و خانه‌نشین کرده و فقط گزینه‌های «دم‌دستی» را انتخاب می‌کنیم. سیزدهمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران هفته‌های پایانی خود را سپری می‌کند و تیم‌های قعرنشین و صدرجدولی برای نیفتادن و قهرمانی نهایت تلاش خود را انجام می‌دهند تا به اهداف خود برسند. در این میان تغییر مربیان در تیم‌های پایین‌جدولی که همچون سال‌های گذشته در این مقطع از لیگ شدت می‌گیرد، همچنان جریان دارد و مدیران باشگاه‌ها هنوز روی «دور باطل» قدم برمی‌دارند. دیگر گفتن این جمله تکراری شده که چرخه مربیان در لیگ ما بسیار «محدود» است. برکناری مربی و آوردن یک مربی دیگر که همین امسال یا فصل گذشته در تیم دیگری کار کرده بارها در لیگ ایران دیده شده و تنها و تنها کافی است نگاهی به فهرست مربیانی که اینگونه جابه‌جا شده‌اند، بیندازیم: مجتبی تقوی، محمود یاوری، پرویز مظلومی، لوکا بوناچیچ، مهدی تارتار، صمد مرفاوی، محمد مایلی‌کهن و... . در این فصل مس کرمان با 4 سرمربی رکورددار تغییر نیمکت بوده است. کرمانی‌ها که به خاطر اتفاقات عجیب پیش از آغاز فصل شاهد استعفای مجتبی تقوی بودند، در آستانه لیگ برتر محمود یاوری را روی کار آوردند و بعد از نتایج ضعیف او دست به دامان کسی شدند که یک بار آنها را آسیایی کرده بود. اگرچه پرویز مظلومی در کرمان و بین هواداران مس از مقبولیتی نسبی برخوردار بود اما سال گذشته نتوانست آلومینیوم هرمزگان را در لیگ برتر نگه دارد و حضورش روی نیمکت مس برای هر دو طرف یک ریسک بود. مظلومی هم در برگشت به کرمان نتوانست روند مس را تغییر دهد و این تیم با کسب تنها یک برد در 24 بازی ضعیف‌ترین عملکرد خود را از زمان صعود به لیگ برتر داشته است. مسؤولان مس باز هم دست به کار شدند و پس از استعفای مظلومی مربی جدیدی را برای تیمشان انتخاب کردند اما شاید به جای مربی «جدید» بهتر است برای لوکا بوناچیچ از همان لفظ مربی «قدیمی» استفاده کرد! کرمانی‌ها باز هم یک مربی قدیمی که سابقه حضور در مس را داشت، به تیمشان آوردند اما چه تضمینی وجود دارد که او هم مثل مظلومی فقط وجهه‌اش را نزد هواداران مس خراب نکند؟ صحبت از انتخاب مربیان مس در این فصل نیست که می‌خواهیم از مدیران باشگاه‌های لیگ برتری بپرسیم تا کی می‌خواهید نیمکت تیم خود را به «امتحان پس داده‌ها» بسپارید؟ آیا در این فوتبال دیگر مربی نداریم که همیشه اولین گزینه‌ای که به ذهنمان می‌رسد همین مربیان دم دست هستند؟ درست است که لوکا بوناچیچ یک بار با سپاهان به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسید اما بعد از آن چه کارنامه‌ای در فوتبال ایران داشت؟ همین یک ماه پیش بود که به بهانه کلیه‌درد از ذوب‌آهن اخراج شد و حال دوباره به مس بازگشته است. به نظر می‌رسد لوکا بوناچیچ با لابی‌های برخی افراد سودجو که قاپ مدیران را ربوده‌اند، این ضمانت را از آنها گرفته که هر سال حداقل یک تیم در ایران خواهد داشت و در فاصله اخراج از ذوب‌آهن تا حضور در مس هم در همین ایران مشغول تفریح بوده است!واقعا مربیان جوانی که در طول دوران بازیگری خود از ارکان اصلی تیم ملی بوده‌اند و با هیچ دلالی ارتباط ندارند، چه زمانی باید به حقشان برسند؟ چه زمانی می‌خواهیم از امثال احمدرضا عابدزاده، محمد خاکپور، حسین عبدی، وحید هاشمیان و... استفاده کنیم؟ هرکدام از این افراد یا در خارج از کشور دوره دیده‌اند یا وقتی در ایران کاری برایشان نبوده از اروپا و آمریکا سر درآورده‌اند. مربیان دم‌دستی خارجی در لیگ چه می‌کنند؟
نحوه انتخاب مربی جدید و چرایی برکناری مربی هنوز چالش بزرگی برای مدیران فوتبالی ما است؛ وقتی مربیان جوان خود را فراموش و خانه‌نشین کرده و فقط گزینه‌های «دم‌دستی» را انتخاب می‌کنیم. سیزدهمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران هفته‌های پایانی خود را سپری می‌کند و تیم‌های قعرنشین و صدرجدولی برای نیفتادن و قهرمانی نهایت تلاش خود را انجام می‌دهند تا به اهداف خود برسند. در این میان تغییر مربیان در تیم‌های پایین‌جدولی که همچون سال‌های گذشته در این مقطع از لیگ شدت می‌گیرد، همچنان جریان دارد و مدیران باشگاه‌ها هنوز روی «دور باطل» قدم برمی‌دارند. دیگر گفتن این جمله تکراری شده که چرخه مربیان در لیگ ما بسیار «محدود» است. برکناری مربی و آوردن یک مربی دیگر که همین امسال یا فصل گذشته در تیم دیگری کار کرده بارها در لیگ ایران دیده شده و تنها و تنها کافی است نگاهی به فهرست مربیانی که اینگونه جابه‌جا شده‌اند، بیندازیم: مجتبی تقوی، محمود یاوری، پرویز مظلومی، لوکا بوناچیچ، مهدی تارتار، صمد مرفاوی، محمد مایلی‌کهن و... . در این فصل مس کرمان با 4 سرمربی رکورددار تغییر نیمکت بوده است. کرمانی‌ها که به خاطر اتفاقات عجیب پیش از آغاز فصل شاهد استعفای مجتبی تقوی بودند، در آستانه لیگ برتر محمود یاوری را روی کار آوردند و بعد از نتایج ضعیف او دست به دامان کسی شدند که یک بار آنها را آسیایی کرده بود. اگرچه پرویز مظلومی در کرمان و بین هواداران مس از مقبولیتی نسبی برخوردار بود اما سال گذشته نتوانست آلومینیوم هرمزگان را در لیگ برتر نگه دارد و حضورش روی نیمکت مس برای هر دو طرف یک ریسک بود. مظلومی هم در برگشت به کرمان نتوانست روند مس را تغییر دهد و این تیم با کسب تنها یک برد در 24 بازی ضعیف‌ترین عملکرد خود را از زمان صعود به لیگ برتر داشته است. مسؤولان مس باز هم دست به کار شدند و پس از استعفای مظلومی مربی جدیدی را برای تیمشان انتخاب کردند اما شاید به جای مربی «جدید» بهتر است برای لوکا بوناچیچ از همان لفظ مربی «قدیمی» استفاده کرد! کرمانی‌ها باز هم یک مربی قدیمی که سابقه حضور در مس را داشت، به تیمشان آوردند اما چه تضمینی وجود دارد که او هم مثل مظلومی فقط وجهه‌اش را نزد هواداران مس خراب نکند؟ صحبت از انتخاب مربیان مس در این فصل نیست که می‌خواهیم از مدیران باشگاه‌های لیگ برتری بپرسیم تا کی می‌خواهید نیمکت تیم خود را به «امتحان پس داده‌ها» بسپارید؟ آیا در این فوتبال دیگر مربی نداریم که همیشه اولین گزینه‌ای که به ذهنمان می‌رسد همین مربیان دم دست هستند؟ درست است که لوکا بوناچیچ یک بار با سپاهان به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسید اما بعد از آن چه کارنامه‌ای در فوتبال ایران داشت؟ همین یک ماه پیش بود که به بهانه کلیه‌درد از ذوب‌آهن اخراج شد و حال دوباره به مس بازگشته است. به نظر می‌رسد لوکا بوناچیچ با لابی‌های برخی افراد سودجو که قاپ مدیران را ربوده‌اند، این ضمانت را از آنها گرفته که هر سال حداقل یک تیم در ایران خواهد داشت و در فاصله اخراج از ذوب‌آهن تا حضور در مس هم در همین ایران مشغول تفریح بوده است!واقعا مربیان جوانی که در طول دوران بازیگری خود از ارکان اصلی تیم ملی بوده‌اند و با هیچ دلالی ارتباط ندارند، چه زمانی باید به حقشان برسند؟ چه زمانی می‌خواهیم از امثال احمدرضا عابدزاده، محمد خاکپور، حسین عبدی، وحید هاشمیان و... استفاده کنیم؟ هرکدام از این افراد یا در خارج از کشور دوره دیده‌اند یا وقتی در ایران کاری برایشان نبوده از اروپا و آمریکا سر درآورده‌اند. ارسال نظر
پربیننده