دوشنبهشب مراسم دهمین سالگرد تاسیس مترو بدون حضور نمایندهای از دولت برگزار شد تا بیش از پیش خاندان هاشمی دور هم جمع شوند و به «به به» و «چه چه» عملکردهای خود در حوزه حمل و نقل ریلی بپردازند و با نادیده گرفتن خدمات بعضی از دولتهای پیشین و دولت کنونی، سند ششدانگ مترو را به نام خود ثبت کنند. جالب اینجاست که در این برنامه علاوه بر عدم حضور دولتمردان، مسؤولان شهری هم حضور نداشتند و شاید بارزترین فرد غایب این جلسه شهردار تهران باشد.
جز چند رسانه مجیزگو، جای بسیاری از اهالی منتقد مطبوعات نیز خالی بود تا با عرض ارادت به روی سن رفته و هدایای گرانقیمت را برای یک دوره چند ساله کار اطلاعرسانی هدفدار(!) دریافت کنند.
عدم حضور شهردار تهران و اعضای شورای شهر نیز یکی دیگر از نکات جالب این مراسم خصوصی بود. خبرنگاران هم غایبان بزرگ این مراسم بودند به شکلی که روابط عمومی شرکت مترو در اینباره به خبرنگار «وطنامروز» گفت: مسؤولیت دعوت میهمانان این مراسم با شرکت بهرهبرداری مترو بوده و اگر خبرنگاران زیادی به این برنامه دعوت نشده بودند به خاطر فضای محدود بوده است. فضای محدودی که وی از آن صحبت میکند، سالن همایشهای برج میلاد است که لااقل دو هزار نفر گنجایش دارد(!) علاوه بر آن روابط عمومی شرکت مترو اعلام میکند که از هر خبرگزاری چند نفری به این برنامه دعوت شدهاند که میشد با محدود کردن تعداد مدعوین خبرگزاریها، تنوع را افزایش داد، اما به نظر میرسد برگزارکنندگان با دلایل ویژهای از دعوت خبرنگاران منتقد سر باز زدهاند. مجلس دوشنبهشب، مجلس بیریایی بود، پدری میهمان پسر شده بود تا با افتخار دستی به شانه پسرش بزند و بگوید: «هماکنون ساخت مترو به یک حرکت اقتصادی و رفاهی تبدیل شده است که هم به محیط زیست شهر کمک میکند و هم تعلیم نظم و انضباط به مردم میدهد». البته به نظر میرسد هاشمی رفسنجانی از نزدیک با دردهای هر روزه متروسواران آشنا نیست و نمیداند که در مترو تنها چیزی که آموزش داده نمیشود نظم و انضباط است و گاهی اوقات این تنها زور و عربدهکشی است که باعث میشود کسی به فهرست مسافران سرپایی متروی کرج اضافه شود و کسی با ظاهر بههم ریخته و فحش شنیده پشت درهای بسته مترو بماند. پس با این حساب وقتی که وی میگوید: «مترو انسانساز شده است» باید در انتظار چشمهای وقزده از تعجبی باشیم که حکایت از غریبه بودن گوینده این جمله با واقعیتهای اجتماع دارد. هاشمی رفسنجانی امیدوار است در زمان حیات خود شاهد گسترش مترو در شهرهای اطراف باشد و با این حساب باید منتظر بود تا متروی اصفهان، چهارباغ را به خاطرهها بسپارد و متروی مشهد، بافت تاریخی این شهر را برای همیشه در معرض خطر قرار دهد. البته باید سخنان وی درباره شهرهای اقماری، توسعه ناپایدار پایتخت بر اساس تفکیک «شهر محل کار- شهر محل خواب»، فروش تراکم تجاری در کنار ایستگاههای مترو و... در مجالی تخصصی و علمی مورد نقد و بررسی جدی قرار بگیرد و اگر قرار است به اجرا دربیاید لااقل پیش از بروز فاجعهای انسانی در بستر تهران، هشدارهای کارشناسان را درباره نتایج احتمالی آن بشنویم! واقعیت این است که هیچکس با توسعه مترو مخالف نیست؛ حتی دولتمردان کنونی که بارها مورد هجوم تند مدیران مترو و مجموعه شهرداری تهران قرار گرفتهاند و به دلیل نسپردن اعتبار به شرکتهای دستاندرکار بهرهبرداری مترو به بیتوجهی به حمل و نقل عمومی متهم شدهاند هم تمام هم و غم خود را در بخش مدیریت کلانشهرها به توسعه حمل و نقل عمومی گذاشتهاند و جالب اینجاست که خاندان هاشمی نیز به این امر معترفند به گونهای که رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در این شبنشینی خودمانی میگوید: «دولت مهندس موسوی برای ساخت مترو همکاری خوبی داشت. در دولت من نیز تلاشها برای ساخت مترو ادامه پیدا کرد، در دولت آقای خاتمی هم همینطور، در دولت آقای احمدینژاد نیز این کمکها تداوم پیدا کرد؛ البته هرچه پیش میرویم مترو به امکانات بیشتری نیاز دارد و طبعا دولت نیز باید امکانات بیشتری در اختیار مترو قرار دهد». محسن هاشمی نیز به عنوان مدیرعامل مترو با نادیده گرفتن تلاشهای نیم قرن گذشته شهرسازان، معماران و مدیران شهری، از پدرش به عنوان رئیسجمهوری که بیشترین حمایت را از توسعه مترو داشته تقدیر کرد و گفت: «در واقع پروژه مترو، برنامه مستقیم ریاست جمهوری دوران وی بوده است».
جشن تولد 10 سالگی مترو، مراسمی بیریا و بیحاشیه بود چرا که مدیران و سیاستگذاران آن میلی به حاشیه ندارند و برای دوری از هر گونه چالش احتمالی صندلیهای میهمانان را برای دوستان خودشان خالی میکنند. کیک تولد مترو در حالی با 10 شمع روشن شد که بسیاری از طراحان، زحمتکشان و برنامهریزان مترو در 50 سال گذشته شیرینی آن را نچشیده و حتی به مراسم دعوت هم نشده بودند؛ یک مراسم خانوادگی در یک محیط خانوادگی با یک طرح خانوادگی! یک شبنشینی باشکوه خانوادگی
دوشنبهشب مراسم دهمین سالگرد تاسیس مترو بدون حضور نمایندهای از دولت برگزار شد تا بیش از پیش خاندان هاشمی دور هم جمع شوند و به «به به» و «چه چه» عملکردهای خود در حوزه حمل و نقل ریلی بپردازند و با نادیده گرفتن خدمات بعضی از دولتهای پیشین و دولت کنونی، سند ششدانگ مترو را به نام خود ثبت کنند. جالب اینجاست که در این برنامه علاوه بر عدم حضور دولتمردان، مسؤولان شهری هم حضور نداشتند و شاید بارزترین فرد غایب این جلسه شهردار تهران باشد.
جز چند رسانه مجیزگو، جای بسیاری از اهالی منتقد مطبوعات نیز خالی بود تا با عرض ارادت به روی سن رفته و هدایای گرانقیمت را برای یک دوره چند ساله کار اطلاعرسانی هدفدار(!) دریافت کنند.
عدم حضور شهردار تهران و اعضای شورای شهر نیز یکی دیگر از نکات جالب این مراسم خصوصی بود. خبرنگاران هم غایبان بزرگ این مراسم بودند به شکلی که روابط عمومی شرکت مترو در اینباره به خبرنگار «وطنامروز» گفت: مسؤولیت دعوت میهمانان این مراسم با شرکت بهرهبرداری مترو بوده و اگر خبرنگاران زیادی به این برنامه دعوت نشده بودند به خاطر فضای محدود بوده است. فضای محدودی که وی از آن صحبت میکند، سالن همایشهای برج میلاد است که لااقل دو هزار نفر گنجایش دارد(!) علاوه بر آن روابط عمومی شرکت مترو اعلام میکند که از هر خبرگزاری چند نفری به این برنامه دعوت شدهاند که میشد با محدود کردن تعداد مدعوین خبرگزاریها، تنوع را افزایش داد، اما به نظر میرسد برگزارکنندگان با دلایل ویژهای از دعوت خبرنگاران منتقد سر باز زدهاند. مجلس دوشنبهشب، مجلس بیریایی بود، پدری میهمان پسر شده بود تا با افتخار دستی به شانه پسرش بزند و بگوید: «هماکنون ساخت مترو به یک حرکت اقتصادی و رفاهی تبدیل شده است که هم به محیط زیست شهر کمک میکند و هم تعلیم نظم و انضباط به مردم میدهد». البته به نظر میرسد هاشمی رفسنجانی از نزدیک با دردهای هر روزه متروسواران آشنا نیست و نمیداند که در مترو تنها چیزی که آموزش داده نمیشود نظم و انضباط است و گاهی اوقات این تنها زور و عربدهکشی است که باعث میشود کسی به فهرست مسافران سرپایی متروی کرج اضافه شود و کسی با ظاهر بههم ریخته و فحش شنیده پشت درهای بسته مترو بماند. پس با این حساب وقتی که وی میگوید: «مترو انسانساز شده است» باید در انتظار چشمهای وقزده از تعجبی باشیم که حکایت از غریبه بودن گوینده این جمله با واقعیتهای اجتماع دارد. هاشمی رفسنجانی امیدوار است در زمان حیات خود شاهد گسترش مترو در شهرهای اطراف باشد و با این حساب باید منتظر بود تا متروی اصفهان، چهارباغ را به خاطرهها بسپارد و متروی مشهد، بافت تاریخی این شهر را برای همیشه در معرض خطر قرار دهد. البته باید سخنان وی درباره شهرهای اقماری، توسعه ناپایدار پایتخت بر اساس تفکیک «شهر محل کار- شهر محل خواب»، فروش تراکم تجاری در کنار ایستگاههای مترو و... در مجالی تخصصی و علمی مورد نقد و بررسی جدی قرار بگیرد و اگر قرار است به اجرا دربیاید لااقل پیش از بروز فاجعهای انسانی در بستر تهران، هشدارهای کارشناسان را درباره نتایج احتمالی آن بشنویم! واقعیت این است که هیچکس با توسعه مترو مخالف نیست؛ حتی دولتمردان کنونی که بارها مورد هجوم تند مدیران مترو و مجموعه شهرداری تهران قرار گرفتهاند و به دلیل نسپردن اعتبار به شرکتهای دستاندرکار بهرهبرداری مترو به بیتوجهی به حمل و نقل عمومی متهم شدهاند هم تمام هم و غم خود را در بخش مدیریت کلانشهرها به توسعه حمل و نقل عمومی گذاشتهاند و جالب اینجاست که خاندان هاشمی نیز به این امر معترفند به گونهای که رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در این شبنشینی خودمانی میگوید: «دولت مهندس موسوی برای ساخت مترو همکاری خوبی داشت. در دولت من نیز تلاشها برای ساخت مترو ادامه پیدا کرد، در دولت آقای خاتمی هم همینطور، در دولت آقای احمدینژاد نیز این کمکها تداوم پیدا کرد؛ البته هرچه پیش میرویم مترو به امکانات بیشتری نیاز دارد و طبعا دولت نیز باید امکانات بیشتری در اختیار مترو قرار دهد». محسن هاشمی نیز به عنوان مدیرعامل مترو با نادیده گرفتن تلاشهای نیم قرن گذشته شهرسازان، معماران و مدیران شهری، از پدرش به عنوان رئیسجمهوری که بیشترین حمایت را از توسعه مترو داشته تقدیر کرد و گفت: «در واقع پروژه مترو، برنامه مستقیم ریاست جمهوری دوران وی بوده است».
جشن تولد 10 سالگی مترو، مراسمی بیریا و بیحاشیه بود چرا که مدیران و سیاستگذاران آن میلی به حاشیه ندارند و برای دوری از هر گونه چالش احتمالی صندلیهای میهمانان را برای دوستان خودشان خالی میکنند. کیک تولد مترو در حالی با 10 شمع روشن شد که بسیاری از طراحان، زحمتکشان و برنامهریزان مترو در 50 سال گذشته شیرینی آن را نچشیده و حتی به مراسم دعوت هم نشده بودند؛ یک مراسم خانوادگی در یک محیط خانوادگی با یک طرح خانوادگی! ارسال نظر
پربیننده