درحالی که ایالات متحده همراه روسیه، اتحادیه اروپا و شرکای عربی ناتو، کنفرانس مفتضحانه ژنو 2 را برای حل معضل سوریه اما بدون در نظر گرفتن مهم‌ترین کلیدهای حل این بحران 2 ساله به راه انداخته بودند، صداهای مستقلی بودند که می‌گفتند در پس پرده گفت‌وگو‌های دیپلماتیک در سالن‌های باشکوه مونتری و ژنو، یک خلأ کهکشانی از محتوا حس می‌شود. تیری میسان یکی از کسانی بود که شکست ژنو 2 را پیش‌بینی کرده و گفته بود. آمریکا امکان برهم زدن این کنفرانس را برای خویش محفوظ نگه‌می‌دارد چرا که اگرچه فرماندهی جنگ علیه سوریه به‌دست کاخ سفید است اما به قول او: «زمانی که دیگران به جنگ فرستاده می‌شوند، دشوار است به آنها گفته شود: حالا دیگر تمام شد! شما دوباره به خانه بازگردید، زیرا ما جنگ را باخته‌ایم!»
این روزنامه‌نگار و محقق سرشناس فرانسوی که حضوری همیشگی برای افشای معادلات پنهان سلطه جهانی در رسانه‌ها دارد این روزها خود در سوریه زندگی می‌کند و از نزدیک شاهد همه چیز است. او از چنین زاویه نگاه نزدیکی، ضمن قهرمان معرفی‌کردن بشار اسد او را چه‌گوارایی دیگر می‌خواند و پیروزی دولت و اکثریت مردم سوریه در جنگ داخلی را نزدیک می‌داند. در اینجا دومین بخش از گفت‌وگوی تفصیلی میسان با الکساندر آرتامونوف از صدای روسیه را مرور می‌کنیم:
«اول از همه، به قول دشمنان سوریه، یعنی ناتو، حمایت مردمی از بشار الاسد در حال حاضر بین 60 تا 88 درصد جمعیت تخمین زده می‌شود. بیایید مقایسه کنیم؛ در فرانسه در حال حاضر حمایت مردمی از رئیس‌جمهور حدود 15 درصد ارزیابی می‌شود! لذا اگر کسی از قدرت باید برود، آن به یقین بشار الاسد نخواهد بود.
در ژنو 2 گروه‌های مسلح درگیر در سوریه که عمدتا خارجی هستند نه تنها کمرنگ‌تر از پیش نمایندگی می‌شوند، بلکه به‌طور روزافزون در جبهه‌های نظامی، جنگ ویرانگر را که آمریکایی‌ها بر اساس نسخه یک لارنس عربی راه‌اندازی کرده بودند، باخته‌اند. سوخت روزمره و شدیدا احتراقی آنها، یعنی مقاومت مبهم در داخل کشوری که پشت‌سر رئیس‌جمهور خویش قرار گرفته است، هرچه بیشتر به عنوان یک نهال نوپای غربی ظاهر می‌شود که بر تنه درخت زیتون سوریه پیوند زده شده است. اما این ساقه چیزی بیشتر از یک رویش هرز و طرد شده از جانب تنه درخت نیست که آرام آرام در حال مرگ است. عمر مخالفان به آخر رسیده با این حال ذهن جنگ‌طلبانه آتش افروزان کره زمین زنده است.
هنگامی که به روش نظامی به‌کار بسته شده (علیه تکفیری‌ها) نگاه کنیم، می‌بینیم آری! برای رسیدن به پیروزی، راه طولانی بود. امروز به حق از پیروزی حرف زده می‌شود، زیرا شهر حلب در حال آزاد‌شدن است و حومه شهر دمشق در حالت پاکسازی کامل قرار دارد. سه سال برای آن لازم بود و در این سه سال دولت‌های خارجی گسیل ستیزه‌جویان به اینجا را هرگز متوقف نکردند. شمار دقیق آن را کسی نمی‌داند. در این باره نیز تخمین‌های متفاوتی وجود دارد. بین 40 تا 160 هزار ستیزه‌جوی خارجی به اینجا فرستاده شده‌اند. در حال حاضر احتمالا 120 هزار جنگجوی خارجی هنوز هم در خاک سوریه حضور دارند.
به این مدت زمان نیاز بود اما اسد مقابل ائتلاف خارجی، پیروز شد... و از جهت دیگر، در داخل کشور، در این مدت 3 سال، همیشه دولت فعال بوده است. من در دمشق اقامت دارم... اینجا کمبودی نیست! به‌طور قطع هیچ چیز! شما برای ادامه زندگی روزمره خویش، تمام کالاهای ضروری را می‌توانید به‌دست بیاورید. طبعا انتخاب وسیعی در دست نیست. اگر شما در جست‌وجوی یک قوطی کنسرو ماهی تن باشید، تنها یک نوع آن را خواهید یافت... به این شکل، شما تمام مواد مورد نیازتان را به دست می‌آورید. در سراسر سواحل مدیترانه وضع به همین منوال است، یعنی نه‌تنها شما همه‌چیز را به‌دست می‌آورید، بلکه بازار به راه است وهیچ عملیات نظامی به چشم نمی‌خورد. برعکس، مناطقی در کشور وجود دارد که در آنها دولت فعال نیست. مناطقی که گفته می‌شود توسط مخالفین مسلح «آزاد» اشغال شده‌اند. ولی زمانی که گفته می‌شود دولت حضور ندارد، به این مفهوم است که برخی از خدمات انجام نمی‌شوند اما شماری از خدمات دیگر کماکان فعالند. به‌طور مثال بیمارستان‌ها یا مدرسه‌ها که فعالند. اینها حتی در مناطق اشغال شده توسط باندهای مسلح هم، تامین مالی می‌شوند، البته نه از جانب این باندهای مسلح یا حامیان خارجی‌شان. سیاست بشار اسد یک پیروزی شمرده می‌شود و به یقین از جانب همه آکادمی‌های نظامی در سراسر جهان به‌طور گسترده‌ای مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت. به دلیل آنکه این اولین باری است که چنین جنگی را شاهد هستیم. تاکنون جنگ‌های نسل چهارم با یک زمینه دیگری اجرا می‌شدند: پس از ختم جنگ ویتنام بود که حزب‌الله در آن اوضاع مقابل اسرائیل مقاومت کرد ... اما این به‌طور قطع مثل شرایطی نبود که یک دولت از خارج توسط باندهای خارجی مورد حمله قرار گیرد».