كبری آسوپار: ورزقان تبریز كه زلزله آمده بود، غوغای سبزیها در فضای مجازی كه هیچ، مریم رجوی هم پیام تسلیت داد. آذربایجان خطه مهمی است و چون اقلیتی همیشه سنگ جداییاش از ایران را به سینه زدهاند، زلزله فرصت مناسبی شده بود كه بگویند چرا حكومت حواسش به آذربایجان نیست و دروغ اینكه چرا صداوسیما خبر را اعلام نكرد و... تا مثلا تبریزیها از حكومت رویگردان شوند. آن روزها به دوست تبریزیمان از سر مزاح پیامك زدم كه مریم رجوی هم برایتان پیام داده؛ جواب داد كه «زلزله همه را میمیراند؛ اینها را زنده میكند!» ***
آتشسوزی خیابان جمهوری هر شنوندهای را غمگین کرد اما برای تندروهای اصلاحطلب ضیافت عقدهگشایی علیه مدیریت جهادی اصولگرایان در پایتخت را در اتاقهای سردبیری رسانههایشان برپا كرد تا بغض شهردارشدن قالیباف و شهردارنشدن محسن هاشمی را با موجسواری بر جنازه دو زن كشتهشده در این حادثه خالی كنند. در یك آتشسوزی دو زن كشته شدهاند كه بهنظر میرسد با قصور ایستگاه آتشنشانی تحت ماموریت در نداشتن تجهیزات لازم همراه بوده است و حال، اصلاحطلبان نه خواستار رسیدگی به موضوع توسط شهرداری، نه برخورد با متخلفان در ایستگاه آتشنشانی مذكور، نه استعفای ریاست ایستگاه و نه استعفای رئیس آتشنشانی تهران، بلكه خواستار استعفای شهردار پایتخت شدهاند؛ یعنی بالاترین مقامی كه در سلسله مراتب مقامات میتواند به این آتشسوزی مرتبط باشد!
استعفا البته همه قصه نیست؛ رسانههای اصلاحطلب از آنجا كه بهخوبی میدانستند ساز مخالف یك عضو شورای شهر تهران در پیشنهاد استعفا برای قالیباف، تیری نیست كه به هدف بخورد، كوشیدند موج تخریبها علیه شهرداری را دنبال كنند تا حال كه استعفا را نمیتوانند به فعلیت برسانند و قرار است كرسی مدیریت پایتخت همچنان در اختیار رقیب آنان باشد، حداقل از این جریان برای تخریب چهره اصولگرایی شهرداری تهران بهره ببرند. نكته تاسفبار آنكه قدم اول در این موج تخریب را شخص رئیسجمهور برمیدارد و با نامهنگاری به وزیر كشور و درخواست رسیدگی به حادثه و درنوردیدن حوزه اختیارات محمدباقر قالیباف، تلویحا نشان میدهد كه شهرداری تهران را شایسته رسیدگی به این حادثه ندانسته و نمیخواهد این نهاد را به رسمیت بشناسد و شاید هم ترجیح میدهد این نگاه جا بیفتد كه كمكاری شهرداری، ریاستجمهوری را مجبور به دخالت كرده است! این در حالی است كه از اولین ساعات حادثه، تیم رسیدگیكننده به قصور احتمالی آتشنشانی توسط شهرداری تشكیل شده و قرار است ظرف 15 روز نتایج تحقیقات خود را اعلام كند. حال بماند كه ورود تمامقد رئیسجمهور به این حادثه با نادیده گرفتن حوزه اختیارات یك نهاد دیگر چقدر میتواند دونشأن مقام ریاستجمهوری تلقی شود. انگار كه مثلا حادثه تصادف دو اسكانیا كه در جاده قم اتفاق افتاد، رهبری نظام بیاعتنا به حوزه اختیارات وزیر راه یا ریاستجمهوری وارد قضیه شوند و دستور رسیدگی به نهاد دیگری بدهند!
***
اصلاحطلبان برای مرگ دو زن این حادثه، نسخهای را میپیچند كه خود هیچگاه به آن عمل نكردهاند؛ استعفای عذرخواهی! هیچ اصلاحطلبی تاكنون بهخاطر اتفاقاتی به مراتب شدیدتر از این آتشسوزی در حوزه مسؤولیتش استعفا نداده است؛ در دولت اصلاحات حادثه تصادف دو قطار در نیشابور (بزرگترین حادثه راهآهن ایران) كه به كشتهشدن بیش از 300 نفر از هموطنانمان انجامید، استعفا و عذرخواهی و عزل حتی یك مسؤول را در دولت اصلاحطلبان موجب نشد! در حادثه تلخ غرقشدن 6 دختر دانشآموز در دریاچه پارك شهر تهران كه بهار 81 روی داد، ملک مدنی، شهردار اصلاحطلب تهران درباره اینکه چرا مسؤولان شهرداری، پس از حادثه پارک شهر استعفا ندادند، گفت: «حتی اگر با اعدام و گردنزدن آنان و انحلال شهرداری مشکل برطرف میشود، انجام بدهند ولی به شرط آنکه آینده بهتر و روشنتری برای مردم ساخته شود!!» در همین دولت چندماهه یازدهم نیز حادثه كم نبوده است؛ تصادف دو اتوبوس اسكانیا در جاده قم یا مسمومیت 3000 نفر از مردم پردیس نمونههایی از این دست هستند كه البته رئیسجمهور برای رسیدگی به آنها دست به قلم نشد. اگر اصلاحطلبان استعفای عذرخواهی را خیلی دوست دارند و در پی جا انداختن چنین فرهنگی در كشور هستند، شاید بهتر باشد اول از خود آغاز كنند كه این سیاسیبازیشان در برخورد با شهرداری تهران این همه در چشم نیاید. راستی! مسمومیت 3000 نفر از مردم پردیس به دلیل آلودگی آب آشامیدنی تیتر یك چند رسانه اصلاحطلب شد؟
از این دست فجایع در حوزه مدیریتی هر مسؤولی ممكن است روی دهد؛ باید با متخلف و مقصر آن هم برخورد جدی صورت گیرد اما ماهیگیری سیاسی از مرگ آدمها از جمله اقدامات مشمئزكنندهای است كه اصلاحطلبان در برهههای مختلف از خویش به نمایش گذاشتهاند و به نظر میرسد مرگ افراد نقش برجستهای در فعالیتهای سیاسی آنان دارد. چه با ابراز وجود در دادن پیامهای تسلیت و شركت در مراسم ختم و چه عملیات روانی برای تخریب رقیب و چه مردهسازی برای مظلوم نمایی! این روزها نیز در میان شعلههای آتشسوزی خیابان جمهوری و اندوه مرگ دو زن كارگر، آنها برای خود چهارشنبهسوری برپا كردهاند تا عقدههای سیاسی از قالیباف را تخلیه كنند. آیا قالیباف غیر از یك شهردار اصولگرا، هنوز برای آنان یك رقیب انتخابات ریاستجمهوری است؟!
***
هر قدر اصولگرایان در این زمینه نابلدند، اصلاحطلبان اما در عملیات روانی علیه رقیب و تخریب و ترور شخصیت هم مهارت خوبی دارند و هم تجربه كافی؛ حال اینكه از میان آن نابلدی و این بلدی، كدام ممدوح است و كدامشان مذموم، موضوع بحث ما نیست و قضاوتش با خوانندگان اما واقع آن است كه آنها شمشیرشان را برای قالیباف از رو بستهاند، این شمشیر گرچه در آغازین روز رأیآوردن قالیباف برای شهرداری تهران دامن الهه راستگوی اصلاحطلب را گرفت كه به رقیب اصلاحطلبان رأی داده بود اما یقیناً در ادامه كار شهردار اصولگرا با نیمهاصلاحطلب شورا و دولت كارگزارانی – اصلاحطلب یازدهم، بارها و بارها به قالیباف و همه زیرمجموعه كاریاش نشانه خواهد رفت تا او را وادار به كنارهگیری كنند. اصلاحطلبان تاب شهردار غیرهمجناحی را ندارند. زمانی هم كه محمود احمدینژاد شهردار تهران بود، دولت اصلاحات او را از هیات دولت اخراج كرد تا نهایت تحمل مخالف را به تصویر بكشد! برای همین است كه میتوان به یقین پیشبینی كرد قالیباف در راه مدیریتش بر پایتخت روزهای سختی را پیش رو خواهد داشت؛ روزهایی به مراتب سختتر از آن وقتی كه همه جدال با دولت، پرداخت نشدن یارانه حمل و نقل بود. به نظر میرسد او برای مدیریت جهادی در سالهای مقابلش باید آبرویش را هم كف دست بگیرد و وسط میدان بگذارد. شاید برای دكتر قالیباف این واقعه و هجمههای اصلاحطلبانهاش یک فرصت باشد تا تهدید.