بستن فرودگاه مهرآباد به دستور «بختيار» براي جلوگيري از ورود امام به ايران (1357ش)
وقتي كه خبر بازگشت حضرت امام خميني(ره) به كشور قوت گرفت، دولت بختيار براي جلوگيري از ورود امام، به همه شركتهاي هواپيمايي بين‌المللي اعلام كرد كه به تهران پرواز نكنند. علاوه بر اين به دستور بختيار، تعداد زيادي تانك و زرهپوش در فرودگاه مهرآباد تهران مستقر شدند تا از ورود امام به ميهن اسلامي جلوگيري کنند. همچنين همه فرودگاههاي كشور براي 3 روز بسته اعلام شد و در نتيجه، نزديكان امام اعلام كردند، به مناسبت بسته بودن فرودگاهها، سفر امام به تهران، 2 روز به تعويق افتاد. عكسالعمل مردم در برابر اين عمل بختيار به حدي شديد بود كه دستور بختيار ظرف چند روز لغو شد.
وقوع غزوه «بني نضير» و بيرون راندن يهوديان از مدينه (4 ق)
پس از واقعه غزوه احد و شكست سپاه اسلام در برابر بتپرستان و مشركان قريش، فرصتي براي يهوديان مقيم مدينه به دست آمد تا عليه پيامبر اسلام(ص) و مسلمانان مدينه توطئه و دسيسه کنند. از جمله اينكه آنان با ترفندهايى قصد كشاندن پيامبر(ص) به داخل قلعه بنينضير را کردند تا در آن جا به وي آسيبي رسانند. مسلمانان جهت تاديب آنان و خفه كردن نطفه نفاق، به قلعه آنان هجوم آورده و پس از 6 روز محاصره، يهوديان بنينضير را وادار به تسليم کردند. آنان با پيامبر(ص) مصالحه کردند كه جلاي وطن كرده و سرزمين و خانههاي خود را در اختيار مسلمانان قرار دهند.
مرگ «وينستون چرچيل» سياستمدار و نخست وزير پيشين انگلستان (1965م)
سر وينستون لئونارد اسپنسِر چرچيل، سياستمدار معروف و نخستوزير انگلستان در دوران جنگ دوم جهاني، 30 نوامبر سال 1874م در لندن به دنيا آمد و پس از پايان تحصيلات خود وارد ارتش شد. او در سال 1901م از سوي محافظه‌كاران به نمايندگي مجلس انگلستان انتخاب شد و در 1905م، دبير دولت انگليس و مستعمرات اين كشور شد. چرچيل بعدها به عنوان نماينده پارلمان از سوي ليبرالها وارد مجلس شد و سپس به سمت رئيس دفتر برنامهريزي تجاري و نيز به عنوان وزير كشور و اولين لُرد درياداري مشغول به كار شد. وي در اين پست به اصلاحات وسيعي در امور درياداري انگلستان دست زد ولي به واسطه بعضي اتهامات درباره سهلانگاري در جنگ اول جهاني استعفا كرد. چرچيل در سال 1917م به كابينه فرا خوانده شد و در اواسط دهه 1920م بار ديگر به مجلس انگلستان راه يافت. وي از سال 1930 تا 1939م فاقد پست دولتي بود و توجه خود را تنها به سياست خارجي معطوف كرد. چرچيل در خلال سالهاي جنگ دوم جهاني، ابتدا به درياسالاري و سپس در 10 مه 1940م، به نخستوزيري دولت ائتلافي انگلستان رسيد. وي در جريان جنگ دوم جهاني توانست انگلستان را از يك‌سو به اروپاي غربي و از جانب ديگر به آمريكا نزديك سازد. چرچيل كه در تيره‌روزترين مقاطع تاريخ حيات انگلستان رهبر اين كشور بود، با شكست محافظه‌كاران، به حزب ليبرال كه به رهبري وي در جنگ جهاني خوشبين بودند پيوست و از جانب آنان وارد مجلس شد و پست نخستوزيري را بار ديگر به دست گرفت. با وجود اين، در نخستين انتخابات عمومي انگلستان كه پس از شكست آلمان برگزار شد، اكثريت مردم انگلستان به چرچيل راي ندادند و او در حالي كه به همراه سران متفقين، در كنفرانس پوتسدام حضور داشت، بهرغم همه خدماتي كه در زمان جنگ به ملت انگليس كرده بود، از كار كنار رفت. چرچيل يكبار ديگر در سال 1951م و به دنبال ملي شدن صنعت نفت ايران،
به نخستوزيري رسيد. او با طرح سرنگوني حكومت دكتر مصدق و جلب حمايت آمريكاييان براي اجراي اين نقشه، توانست حكومت حزب متبوعش، يعني حزب محافظهكار را براي مدتي طولاني در انگلستان تثبيت سازد. چرچيل در 10 سال باقيمانده عمر بيشتر به كار نويسندگي و نقاشي اشتغال داشت و خاطرات دوران جنگ را به نگارش درآورد. وي سرانجام در 24 ژانويه سال 1965 در 91 سالگي درگذشت. چرچيل را بايد از معماران اصلي سياست بين‌المللي انگلستان در يك قرن اخير دانست.