ردپای یک و نیم میلیون ساله انسان
قدیمی‌ترین ردپایی که نشانه‌های آناتومی پای انسان مدرن در آن آشکار است در کنیا کشف شده است. این ردپای یک‌میلیون و 500 هزار ساله برخلاف ردپاهای قدیمی‌تر وجود قوسی برجسته و انگشتان کوتاه و هماهنگ را آشکار می‌کند. اندازه ردپای کشف شده در کنیا که به «هومو ارکتوس» نسبت داده می‌شود، منعکس کننده جثه‌ای با قد و وزنی مشابه انسان امروزی با همان سبک گام برداشتن است. نتایج این یافته در نشریه علمی «ساینس» چاپ شده است. البته پیش از این ردپاهایی به قدمت سه میلیون و 700 هزار سال کشف شده بود که به یکی از اجداد انسان امروزی یعنی «اوسترالوپیتکوس» تعلق داشت و در سال 1978 در تانزانیا پیدا شد. با این حال آن ردپاها نشان‌دهنده کفی نسبتا صاف (بدون قوس) و زاویه‌ای خیلی بزرگ‌تر میان انگشت بزرگ و دیگر انگشتان بود که نمایانگر پاهایی است که در چسبیدن و بالا رفتن کاربرد داشته است. اینکه چگونه آن پاهای مشابه پستانداران اولیه به شکل امروزی درآمده است، روشن نیست. به گفته متیو بنت از دانشگاه بورنمات در بریتانیا و محقق اصلی در این مطالعه، یکی از ویژگی‌های این ردپای تازه این است که در آن هیچ اثری از استخوان پا نیست. این ردپاها در نزدیکی ایلیرت در شمال کنیا کشف شد. این محوطه باستانی روی یک تپه کوچک از رسوباتی به عمق چند متر تشکیل شده که محققان با دقت آن را حفر کردند. آنچه آنها یافتند مجموعه‌ای از ردپاها بود که یکی در عمقی پنج متر پایین‌تر از دیگری قرار داشت. تلی از ماسه و گدازه آتشفشانی این دو را از هم جدا می‌کرد. محققان تخمین می‌زنند که اختلاف زمانی ایجاد ردپاها حدود 10 هزار سال است. این یافته سرنخی مهم برای پی بردن به نحوه تکامل انسان امروزی و همچنین وضعیت هومو ارکتوس در محیط زیستش به دست می‌دهد. هومو ارکتوس جهش بزرگی در تکامل انسان بود به طوری که این گونه هم غذاهای متنوع‌تری نسبت به گونه‌های پیشین مصرف می‌کرد و هم زیستگاه‌های متنوع‌تری داشت و به علاوه اولین نمونه از هوموها بود که از آفریقا بیرون آمدند.
برآوردی تازه از تعداد تمدن‌های هوشمند در فضا
به گفته دانشمندی در ایندبورگ، حیات و تمدن‌های هوشمند در سیارات دیگر وجود دارند و احتمالا شمار آنها به هزاران می‌رسد. کشف بیش از 330 سیاره در خارج از منظومه شمسی که در سال‌های اخیر رخ داده، به تعیین موارد احتمالی وجود حیات در فضا کمک کرده است. بر اساس تخمین صورت گرفته در پژوهشی تازه، در کهکشان ما حداقل 361 و حداکثر 38 هزار مورد تمدن‌های هوشمند وجود دارند. این پژوهش در نشریه بین‌المللی آستروبیولوژی
(Astrobiology–اختـــر زیست شناسی)منتشر شده است. با این حال حتی با در نظر گرفتن رقم حداکثر احتمال ایجاد ارتباط میان این جهان‌های بیگانه کم است.
هر چند تخمین‌های کلی درباره احتمال وجود زندگی هوشمندانه در جهان امری نادر محسوب نمی‌شود اما ارائه آمار و ارقام در این باره با حدس و گمان توام بوده و اخیرا حدس‌هایی از احتمال وجود یک تا رقمی نزدیک به یک‌میلیون مورد زندگی هوشمند مطرح شده است.
دانکن فورگان، مجری طرح پژوهشی در دانشگاه ايندبورگ می‌گوید: «[محاسبه موارد احتمالی وجود حیات هوشمند در فضا] روندی است که در آن [موارد] ناآگاهی خودمان را می‌شماریم.» آقای فورگان پژوهش خود را از طریق شبیه‌سازی انجام داد؛ او کهکشانی شبیه به کهکشان ما را شبیه‌سازی کرد و منتظر ماند تا بر اساس مدل فرضی و با اتکا به وجود سیاره‌های فراخورشیدی (exoplanets) منظومه‌هایی جدید تشکیل شود. سپس شرایطی فرضی را بر مدل ایجاد شده تحمیل کرد. او ابتدا مشکل بودن ایجاد حیات و امکان تکامل حیات موجود را در نظر گرفت و به عدد 361 جامعه هوشمند در کهکشان رسید. در مدل دوم این‌طور فرض شد که حیات براحتی ایجاد می‌شود اما برای رسیدن به هوش با مشکل مواجه است که بر اساس این سیستم، او وجود 31513 گونه دیگر حیات را تخمین زد. در سناریوی آخر او شرایطی را در نظر گرفت که بر اساس آن امکان انتقال حیات از یک سیاره به سیاره دیگر در اثر برخورد شهاب‌سنگ‌ها وجود دارد که فرضیه‌ای پرطرفدار در توجیه چگونگی ایجاد حیات روی کره زمین محسوب می‌شود. بر اساس این سناریو هم شمار جوامع هوشمند ایجاد شده 37964 مورد برآورد شد. با این وجود در این تخمین‌ها هنوز عواملی بر اساس حدس وجود دارند. به عنوان مثال زمان میان تشکیل یک سیاره تا اولین جرقه‌های حیات یا از زمان پدیدار شدن اولین نشانه‌های حیات تا ایجاد تمدن‌های هوشمند که از عوامل تعیین کننده اساسی در صحت این مدل هستند، مشخص نیست. تازه چه خبر
ردپای یک و نیم میلیون ساله انسان
قدیمی‌ترین ردپایی که نشانه‌های آناتومی پای انسان مدرن در آن آشکار است در کنیا کشف شده است. این ردپای یک‌میلیون و 500 هزار ساله برخلاف ردپاهای قدیمی‌تر وجود قوسی برجسته و انگشتان کوتاه و هماهنگ را آشکار می‌کند. اندازه ردپای کشف شده در کنیا که به «هومو ارکتوس» نسبت داده می‌شود، منعکس کننده جثه‌ای با قد و وزنی مشابه انسان امروزی با همان سبک گام برداشتن است. نتایج این یافته در نشریه علمی «ساینس» چاپ شده است. البته پیش از این ردپاهایی به قدمت سه میلیون و 700 هزار سال کشف شده بود که به یکی از اجداد انسان امروزی یعنی «اوسترالوپیتکوس» تعلق داشت و در سال 1978 در تانزانیا پیدا شد. با این حال آن ردپاها نشان‌دهنده کفی نسبتا صاف (بدون قوس) و زاویه‌ای خیلی بزرگ‌تر میان انگشت بزرگ و دیگر انگشتان بود که نمایانگر پاهایی است که در چسبیدن و بالا رفتن کاربرد داشته است. اینکه چگونه آن پاهای مشابه پستانداران اولیه به شکل امروزی درآمده است، روشن نیست. به گفته متیو بنت از دانشگاه بورنمات در بریتانیا و محقق اصلی در این مطالعه، یکی از ویژگی‌های این ردپای تازه این است که در آن هیچ اثری از استخوان پا نیست. این ردپاها در نزدیکی ایلیرت در شمال کنیا کشف شد. این محوطه باستانی روی یک تپه کوچک از رسوباتی به عمق چند متر تشکیل شده که محققان با دقت آن را حفر کردند. آنچه آنها یافتند مجموعه‌ای از ردپاها بود که یکی در عمقی پنج متر پایین‌تر از دیگری قرار داشت. تلی از ماسه و گدازه آتشفشانی این دو را از هم جدا می‌کرد. محققان تخمین می‌زنند که اختلاف زمانی ایجاد ردپاها حدود 10 هزار سال است. این یافته سرنخی مهم برای پی بردن به نحوه تکامل انسان امروزی و همچنین وضعیت هومو ارکتوس در محیط زیستش به دست می‌دهد. هومو ارکتوس جهش بزرگی در تکامل انسان بود به طوری که این گونه هم غذاهای متنوع‌تری نسبت به گونه‌های پیشین مصرف می‌کرد و هم زیستگاه‌های متنوع‌تری داشت و به علاوه اولین نمونه از هوموها بود که از آفریقا بیرون آمدند.
برآوردی تازه از تعداد تمدن‌های هوشمند در فضا
به گفته دانشمندی در ایندبورگ، حیات و تمدن‌های هوشمند در سیارات دیگر وجود دارند و احتمالا شمار آنها به هزاران می‌رسد. کشف بیش از 330 سیاره در خارج از منظومه شمسی که در سال‌های اخیر رخ داده، به تعیین موارد احتمالی وجود حیات در فضا کمک کرده است. بر اساس تخمین صورت گرفته در پژوهشی تازه، در کهکشان ما حداقل 361 و حداکثر 38 هزار مورد تمدن‌های هوشمند وجود دارند. این پژوهش در نشریه بین‌المللی آستروبیولوژی
(Astrobiology–اختـــر زیست شناسی)منتشر شده است. با این حال حتی با در نظر گرفتن رقم حداکثر احتمال ایجاد ارتباط میان این جهان‌های بیگانه کم است.
هر چند تخمین‌های کلی درباره احتمال وجود زندگی هوشمندانه در جهان امری نادر محسوب نمی‌شود اما ارائه آمار و ارقام در این باره با حدس و گمان توام بوده و اخیرا حدس‌هایی از احتمال وجود یک تا رقمی نزدیک به یک‌میلیون مورد زندگی هوشمند مطرح شده است.
دانکن فورگان، مجری طرح پژوهشی در دانشگاه ايندبورگ می‌گوید: «[محاسبه موارد احتمالی وجود حیات هوشمند در فضا] روندی است که در آن [موارد] ناآگاهی خودمان را می‌شماریم.» آقای فورگان پژوهش خود را از طریق شبیه‌سازی انجام داد؛ او کهکشانی شبیه به کهکشان ما را شبیه‌سازی کرد و منتظر ماند تا بر اساس مدل فرضی و با اتکا به وجود سیاره‌های فراخورشیدی (exoplanets) منظومه‌هایی جدید تشکیل شود. سپس شرایطی فرضی را بر مدل ایجاد شده تحمیل کرد. او ابتدا مشکل بودن ایجاد حیات و امکان تکامل حیات موجود را در نظر گرفت و به عدد 361 جامعه هوشمند در کهکشان رسید. در مدل دوم این‌طور فرض شد که حیات براحتی ایجاد می‌شود اما برای رسیدن به هوش با مشکل مواجه است که بر اساس این سیستم، او وجود 31513 گونه دیگر حیات را تخمین زد. در سناریوی آخر او شرایطی را در نظر گرفت که بر اساس آن امکان انتقال حیات از یک سیاره به سیاره دیگر در اثر برخورد شهاب‌سنگ‌ها وجود دارد که فرضیه‌ای پرطرفدار در توجیه چگونگی ایجاد حیات روی کره زمین محسوب می‌شود. بر اساس این سناریو هم شمار جوامع هوشمند ایجاد شده 37964 مورد برآورد شد. با این وجود در این تخمین‌ها هنوز عواملی بر اساس حدس وجود دارند. به عنوان مثال زمان میان تشکیل یک سیاره تا اولین جرقه‌های حیات یا از زمان پدیدار شدن اولین نشانه‌های حیات تا ایجاد تمدن‌های هوشمند که از عوامل تعیین کننده اساسی در صحت این مدل هستند، مشخص نیست. ارسال نظر
پربیننده