سردرگمی آمریکا در هدایت معارضان سوری محمد بلوط*: اختلاف نظر دولت و ائتلاف معارضان سوری در خوانش بیانیه ژنو یک، فاصله‌ای به طول چند سال نوری دارد و در این میان اخضر ابراهیمی، نماینده سازمان ملل در پرونده سوریه از آزمون گوش سپردن به اختلاف نظر این دو هیات، در روز پنجم گرفتار آزمونی بسیار دشوارتر خواهد شد و ناچار خواهد شد در اعماق بیانیه سوییسی، نقاط اشتراکی بیابد تا بتواند با گسترش دادن محدوده آن، به نتیجه‌ای برسد اما دستیابی به نقطه مشترک در این بیانیه، آن هم با توجه به خوانش‌های متفاوت 2 هیات از این بیانیه، به اعتراف خود ابراهیمی، کاری بس دشوار است. به این ترتیب به نظر می‌رسد، گفت‌وگوی هیات دولت سوریه و معارضان در ژنو، فراتر از حد «گفت‌وگو برای گفت‌وگو» نمی‌رود و تلاش 2 طرف تنها آن است که چراغ‌های سالن مذاکره در کاخ سازمان ملل روشن بماند، تا زمانی که معجزه‌ای اتفاق بیفتد. منابع بین‌المللی تنها راه حل برون رفت از این شرایط را آن می‌دانند که جمعه آینده، بیانیه‌ای صادر شود که در آن بر ادامه تلاش‌ها با میانجی‌گری اخضر ابراهیمی تاکید شود و ادامه مذاکرات، به بعد از استراحتی یک هفته‌ای تا 10 روزه موکول شود. آنگاه در این فرصت از آمریکا و روسیه درخواست شود که بر 2 طرف مذاکره فشار آورند تا مذاکرات، شکل نزدیک‌تری به گفت‌وگو بگیرد و از روند کنونی خارج شود. یکی از دیپلمات‌های آگاه از روند مذاکرات در ژنو تاکید کرده است اگر آمریکا و روسیه در این روند دخالت نکنند، ادامه مذاکرات ممکن نخواهد بود و اخضر ابراهیمی این دخالت را خواستار خواهد شد. یک دیپلمات عرب آگاه از روند مذاکرات می‌گوید آمریکایی‌ها در هدایت مذاکره‌کنندگان «ائتلاف» دچار سردرگمی شده‌اند و به نظر می‌رسد رابرت فورد، سفیر آمریکا که مذاکرات را همراه تیمی متشکل از 20 دیپلمات و کارشناس آمریکایی از هتل اینترکنتیننتال اداره می‌کند در تلاش است به هر صورتی که شده، روند مذاکرات را تغییر دهد و آن را به سمت محوریت بخشیدن به مرحله انتقالی سوق دهد تا بتواند تلاش‌های هیأت دولت سوریه برای مطرح کردن ضرورت بررسی جزئیات اساسی را دور بزند، زیرا در صورت مطرح شدن این موضوع، بررسی‌ها به ماه‌ها و حتی سال‌ها خواهد کشید، بی‌آنکه نتیجه ملموسی برای آن قابل تصور باشد. رابرت فورد همچنین تلاش می‌کند، صدور بیانیه، به جلوگیری از برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری در موعد مقرر و همچنین جلوگیری از انتخاب شدن بشار اسد در دوره آینده ریاست‌جمهوری سوریه منجر شود. آمریکایی‌ها در حال بررسی سناریوهای مختلفی درباره مرحله انتقالی هستند تا از رویارویی با اعتراض روسیه بر سر تغییر نظام در سوریه بپرهیزند. یکی از این سناریوها، پیشنهاد شورای ریاستی سه‌گانه برای اداره مرحله انتقالی به شیوه شورای ریاستی 3 طایفه‌ای در بوسنی، در پایان جنگ بالکان است. در این میان، اظهارات «ائتلافی‌ها» پس از 4 روز مذاکره در ژنو حاکی از آن است که آنها در حال بازنگری در موضوع مشارکت بدون سایر گروه‌های مخالف سوری در گفت‌وگو هستند، به طوری که سهیر الاتاسی و انس العبده خاطر نشان کردند در دوره‌های آینده مذاکرات، ممکن است اعضای هیات مذاکره‌کننده تغییر کند و باب مشارکت در برابر دیگر گروه‌های مخالف گشوده شود. به نظر می‌رسد سردرگمی آمریکایی‌ها در هدایت ائتلاف، ابعادی گسترده‌تر دارد، زیرا رابرت فورد امیدوار است بتواند هسته مرکزی گروه‌های تکفیری مسلح در سوریه را به ژنو بیاورد تا بتواند قدرت تاثیرگذاری ائتلاف در هدایت تحولات را تضمین کند و تعهدات نظامی میدانی در قبال آتش‌بس و اجرای عملیات مبادله بازداشت‌شدگان را اجرایی کند. فورد گفته است ما توانسته‌ایم برخی گروه‌های مسلح را وادار به مشارکت در مذاکرات ژنو کنیم اما مشکل این است که آنها تمایل به حضور در مذاکرات تحت نظر ائتلاف معارضان ملی سوریه را ندارند.
* ستون‌نویس روزنامه السفیر
بنا به نظرسنجی تلویزیون المیادین
بشار اسد؛ شخصیت سال 2013
گروه بین‌الملل: در نظرسنجی شبکه تلویزیونی المیادین برای انتخاب شخصیت سال 2013 بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه به عنوان شخصیت سال برگزیده شد. نیم میلیون نفر در این نظرسنجی برای انتخاب شخصیت سال 2013 از بین 16 شخصیت جهانی و عربی شرکت کردند و در نهایت بشار اسد بیشترین رأی را به خود اختصاص داد. بشار اسد با کسب 193404 رأی (حدود 38 درصد آرا) در جایگاه نخست قرار گرفت و قابوس بن‌سعید، سلطان عمان با کسب 92295 رأی دوم شد. باراک اوباما رئیس‌جمهوری آمریکا، ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهوری روسیه، محمد مرسی رئیس‌جمهوری برکنار شده مصر، حسن روحانی رئیس‌جمهوری ایران، عبدالفتاح السیسی وزیر دفاع مصر، نوری المالکی نخست‌وزیر عراق، حمد بن‌خلیفه امیر سابق قطر، بندر بن‌سلطان رئیس دستگاه اطلاعاتی عربستان از جمله کسانی بودند که المیادین آنها را برای کسب عنوان شخصیت سال 2013 نامزد کرده بود. براساس این نظرسنجی، باراک اوباما در جایگاه پانزدهم و کاترین اشتون، مسؤول سیاست خارجه اتحادیه اروپا در جایگاه شانزدهم قرار دارند.