اگر انسان مخصوصا اگر جوان هم باشد، بيكار هم باشد، اين امكان كه دنبال كارهاي خدايي ناكرده حرام، زشت و مزاحمت برود، بيشتر ميشود؛ در نتيجه تعداد نيروهاي انتظامي، دادگاهها و زندانها بايد بيشتر شود كه اين موضوع هزينههاي مادياي به مراتب بيشتر از ايجاد اشتغال دارد. هزينههاي معنوي كه قابل احصا نيست. دولت در صورتي كه پولها را صرف ايجاد كار كند، مشكلات تا حدود زيادي حل ميشود. صبوري
در دولت قبل، گرچه به خاطر حاشيهپردازي و جنجالپسندي، عاقبت بخير نشد ولي كارهاي خوبي هم انجام شد. يكي از بهترين و نيكوترين كارها با وجود تمام كاستيهايش، مسكن مهر بود كه اين دولت آن را نپسنديد و اينطور كه به نظر ميرسد، خانهدار شدن اقشار كمدرآمد يا برايش اصلا مهم نيست يا اهميت چنداني ندارد. بايد با برطرف كردن مشكلات اين طرح، آن را ادامه دهند چون خيليها تنها راهي كه براي خانهدار شدن دارند، همين است و راه ديگري برايشان نيست. حق هم نيست عدهاي با استفاده از اين امكانات خانهدار شوند و عدهاي با همان شرايط به خاطر تغيير دولت، كماكان بدون مسكن و مأوا بمانند. اگر ميخواهند بدون جايگزيني، مسكن مهر را متوقف كنند، لااقل اسم تدبير و اميد را هم روي دولت نگذارند.
سعادتي