واكنش شدید مسؤولان جمهوری اسلامی ایران علیه تهدیدات گستاخانه آمریكا (1381ش) جورج بوشِ پسر، رئیس‌جمهور وقت آمریكا پس از بارها اظهارات مداخلهجویانه، طی سخنان رسمی، تصویری ستیزهگر و نظامیگرا از رفتار آتی این كشور در عرصه فعالیتهای بینالمللی ترسیم كرد و به طور گستاخانهای جمهوری اسلامی ایران را تهدید کرد. وی جمهوری اسلامی را در زمره كشورهای محور شرارت توصیف کرد و ایران، عراق و كره شمالی را به حمله نظامی تهدید كرد. بوش اضافه كرد: این كشورها، یك محور شرارت را تشكیل دادهاند كه صلح جهانی را تهدید میكند. بوش و مقامات كاخ سفید با ادعاهای گوناگون تلاش میكردند نقش جمهوری اسلامی ایران را در تحولات افغانستان مخرب جلوه داده و از این طریق، زمینه و ذهنیت منفی را در شرایط حساس منطقه برای جهانیان به وجود آورند. این ادعاهای پوچ رئیس‌جمهور آمریكا با واكنش شدید مسؤولان عالیرتبه نظام اسلامی مواجه شد که با رد سخنان بوش، اظهارات او را بیاساس خواندند.
شكست پادشاه ساسانی از مسلمانان و انقراض سلسله ساسانیان(31 ق)
یزدگرد سوم پادشاه ساسانی در سال 31 هجری قمری به مرو آمد تا در آنجا به جمع سپاه مشغول شود و از خاقان ترك و امرای كاشغر و بلاد دیگر حدود چین شرقی كمك بگیرد اما ماهویه، مرزبان شهر مرو كه به تفریط در اموال دیوان متهم شده بود، چند نفر را به مقر یزدگرد فرستاد. یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانی توسط این افراد كشته شد و سلسله ساسانی انقراض یافت. در این زمان بود كه سپاهیان اسلام برای نشر این آیین الهی به ایران وارد شده و دستگاه شاهنشاهی ساسانی را درهم كوبیدند. عدم ثبات اوضاع داخلی ایران، تعصب شدید موبدان، بیعدالتی و ظلم بیحد بزرگان و دولتیان بر مردم، شیوع بیماریهای خانمان برانداز مثل وبا و طاعون، اختلاف شدید طبقاتی و مسائل دیگری از این قبیل و نیز ویژگیهای ممتاز اسلام، سقوط پادشاهی ساسانیان را سرعت بخشید.
تصرف شهر بغداد توسط شاه عباس صفوی و شكست امپراتوری عثمانی(1033 ق)
آخرین جنگهای شاه عباس صفوی با عثمانی بین سال‌های 1032 و 1034 ق بر سر تسخیر بغداد روی داد. در این جنگها بغداد نیز به تصرف ایران درآمد و شاه عباس به زیارت عتبات عالیات رفت و به تعمیر و بازسازی قبور مطهر ائمه(ع) در عراق پرداخت.
آغاز دوران صدراعظمی «آدُلف هیتلر» دیكتاتور نژادپرست آلمانی (1933م)
آدلف هیتلر صدراعظم مستبد آلمان در سال 1925م حزب ناسیونال سوسیالیست معروف به حزب نازی را كه به تعصب شدید نژادی مشهور شد، تاسیس كرد. این حزب در انتخابات سال 1930م، 107 كرسی از پارلمان آلمان موسوم به رایشتاگ را به دست آورد. هیتلر از این پس درصدد برآمد تا در انتخابات ریاست‌جمهوری آلمان نیز شركت كند اما در این انتخابات، هیندِنبورگ، رئیس‌جمهور وقت پیروز شد و هیتلر نفر دوم شد. با این حال، هیتلر تلاش خود را بر پیروزی در انتخابات پارلمانی تابستان 1932م متمركز ساخت و در این دوره، مقام اول را به دست آورد. با وجود پیروزی نازیها در انتخابات، هیندنبورگ از تعیین هیتلر به صدراعظمی آلمان خودداری كرد و ادامه این كشمكش به انحلال رایشتاگ و تجدید انتخابات در ششم نوامبر 1932م انجامید. نازیها این بار آرای كمتری به دست آوردند ولی مقام اول خود را در میان احزاب دیگر حفظ كردند و هیندنبورگ به‌رغم میل باطنی خود، روز سیام ژانویه 1933م، حكم صدراعظمی هیتلر را امضا كرد. هیتلر از آن پس قدرت را در آلمان به دست گرفت و حكومت دیكتاتوری خود را آغاز كرد. با مرگ هیندنبورگ در آگوست سال بعد، هیتلر مقام صدراعظمی و ریاست‌جمهوری را در هم ادغام كرد و خود را رهبر این كشور نامید. وی با ایجاد سازمان مخوف امنیتی با نام مخفف اِس اِس و تاسیس شكنجهگاههای بزرگ، مخالفان خود را روانه اردوگاههای كار اجباری كرد. هیتلر برنامهریزی متمركز برای كشور جهت به سامان آوردن امور متشتت آلمان پس از جنگ اول جهانی را عملی ساخت و با نظارت قاطع بر تولید و توزیع، از آلمان كشوری نیرومند و پیشرفته از لحاظ صنعتی پدید آورد.