زهرا قزیلی: «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» در ادامه مسیر «زندگی خصوصی آقا و خانم میم» است اما این بار حرفه‌ای‌تر، ویرایش شده‌تر و جسارت‌آمیزتر بیان شده است. فیلم روایت جدیدی از تغییر در جامعه ایران است. زندگی مشترک آقای محمودی و بانو فیلمی است که توانسته تحلیلی از جامعه و شرایط امروز را ارائه دهد. نشانه‌های لغزش در یک خانواده سنتی دیده می‌شود. با ورود ساناز، خواهرزاده محدثه محمودی به خانه قدیمی و سنتی آنها که قصد دارند آن را بازسازی کنند تنش‌ها آغاز می‌شود. قصه به خوبی پرداخت و روایت شده، خانواده‌ای با پیشینه اعتقادی و سنتی که با ورود یک فرد به این زندگی به نظر می‌رسد هریک از این افراد لغزش‌هایی دارند. منصور محمودی مردی سنتی است اما رفتارهایش نشان می‌دهد که او در حال گذار از سنت است و با رفتارهای سنتی همسرش مخالفت می‌کند، او با توجه به پیشینه‌ای که دارد بشدت به رفتارهای سنتی پایبند است. در دیالوگ‌های ساناز، منصور به روابط با یک زن رفوگر متهم می‌شود و محدثه هم در برابر این اتهام سکوت می‌کند که مورد مواخذه منصور قرار می‌گیرد. فیلم روح‌الله حجازی فیلمی اجتماعی است که مشکلات و معضلات را در بستر یک خانواده بیان می‌کند. رفتارهای ساناز و زندگی بی‌بند و بار او را تقبیح می‌کند اما به خوبی خانواده را ریسمانی محکم برای دوری از این بی‌بند و باری معرفی نمی‌کند. هریک از اعضای خانواده به دیگری شک دارند و حتی صحبت‌های معنادار و تامل‌برانگیز دختر خانواده با رامتین هم مخاطب را به سمت و سوی دیگری هدایت می‌کند. خانواده آقای محمودی پس از مرگ عزیز، سراغ بازسازی خانه می‌روند و با مخالفت زن سنتی فیلم مواجه می‌شوند. به نظر می‌رسد مرد خانواده با احساس شرمندگی و انکار، این عقبه هویتی را با استفاده از تجهیزات مدرن پوشانده است (دکور زدن روی سنگ میان اتاق) و زن با برداشتن دیوارها و کمرنگ کردن سنت مخالفت می‌کند. منصور قصد دارد از جامعه و وابستگان طبقه اجتماعی جدید خود پیشی بگیرد و نشانه‌های لغزش در رابطه غیرمتعارف و شوخی‌های سبک سرانه منصور محمودی با خواهرزاده بی‌بند و بار همسرش (ساناز) دیده می‌شود. زن در مناسبات خانوادگی و در واکنش‌ها و رفتارهای خود اعتقاداتش را بروز می‌دهد و از این نوع روابط رنج می‌برد و در نیمه فیلم طاقت نیاورده و ساناز را برای این زندگی بی‌بند و بار مورد مواخذه قرار می‌دهد اما اعتقادات محدثه (هنگامه قاضیانی) خیلی پررنگ نشده و این در شرایطی است که ابراز همدلی و تعریف پیمان قاسم‌خانی از خاله برای اولین بار لبخند رضایت بر چهره غمگین و عصبی زن میانسال می‌نشاند. دقیقا مانند دختر نوجوانش که وقتی یک بار با ساناز به خارج از خانه می‌رود به راحتی با رامتین حرف می‌زند و با او صحبت می‌کند در حالی که ما پیش از این نمی‌دیدیم که دختر با مرد جوان همکلام شود. نوجوان 14 ساله خانواده با الگو قرار دادن دخترخاله بی‌بند و بار خود سریع‌تر از دیگران آماده لغزیدن است. حجازی در این فیلم تلاش می‌کند تا نشان دهد وسوسه‌های شیطانی در کمین همه افراد است و حتی زن سنتی هم از آسیب وسوسه‌های شیطانی در امان نیست. وسوسه‌های شیطانی را آزادانه می‌توان در فضای خانواده دید و این وسوسه‌ها از جوان و میانسال همه را درگیر می‌کند اما در این میان پایبندی به ارزش‌ها و اخلاق اسلامی و آموزه‌های دینی نجاتبخش این خانواده معرفی نمی‌شود و مخاطب تنها مشکلات و آسیب‌ها را می‌بیند. تنها در انتهای فیلم ساناز (ترانه علیدوستی) در تخت عزیز که با روتختی دستباف قلاب‌بافی پوشانده شده، آرام می‌گیرد. همچنین منصور محمودی (فرخ نژاد) در مکان تنهایی‌هایش به سراغ کشیدن سیگار می‌رود. برخی معتقدند فیلم ضد ارزش است و مبلغ بی‌بند و باری اما وقتی به دقت نگاه کنید زندگی بی‌بند و بار و آشوب ساناز به گونه‌ای طراحی شده که مخاطب را به بنیان خانواده سوق می‌دهد اما به نظر می‌رسد باید پررنگ‌تر این ریسمان (خانواده) و پناه بردن به آن را به نمایش می‌گذاشت. تنها تزلزل خانواده به نمایش درآمده است اما به وضوح به خانواده و بنیان محکم آن توجه نشده است. زندگی مشترک آقای محمودی و بانو پیشرفت شگرف حجازی در فیلمسازی و تسلط بر جزئیات را نشان می‌دهد، نمایشی واضح و بدون ادا از آدم‌های معمولی جامعه. در این فیلم، حجازی زنگ خطر ویرانی را برای همه آدم‌هایی که ظاهرا ربطی به مختصات دنیای جدید ندارند، به صدا درمی‌آورد. آدم‌هایی که باید تکلیف خودشان را با دنیای جدید مشخص کنند. دنیای جدیدی که طبق روایت کارگردان نتیجه‌اش بی‌اعتمادی و گسستگی پایه‌های اصولی روابط انسانی است.