محمود سلیمی: 1- چند سالی است در آستانه دهه فجر جریان خاصی که اتفاقا مولود مدیریت اشرافی و مروج عملی فرآیند آقازاده پروری در کشور بوده است، تلاش گستردهای به عمل میآورد تا با لطایفالحیل گرامیداشت سالروز پیروزی انقلاب اسلامی و ایام دههفجر را در مناسبات و مراسم بیروح صرفا نمایشی خلاصه کند. قطعا عظمت تاریخی انقلاب اسلامی که از منظر آرمانی مواردی از قبیل استکبارستیزی، دفاع از محرومان و مستضعفان عالم و بسط نگاه انسانی- الهی در اقصی نقاط عالم و تکریم کرامت انسانی در سرلوحه توجهات آن قراردارد عینا در تعارض با اعتقادات و منش جریان یادشده است. 2- بهاستناد سوابق اجرایی – سیاسی جریان یادشده ترویج سطحینگری، شعارگرایی مطلق و مشخصا زدودن روح انقلاب از برنامههای گرامیداشتی این ایام اولویت جریان رفاهزده مذکور است. بدیهی است تلاش برای به فراموشی سپرده شدن اصول مترقی انقلاب اسلامی و محصور کردن گرامیداشت یاد و راه انقلابی که پس از گذشت 35 سال کماکان نقطه کانونی جنبشهای آزادیخواهانه و محل اتکا و امید ملل مستضعف است با توسل به رفتارهای پوپولیستی کف خیابانی مطلقا زیبنده جمهوری اسلامی نیست.
3- در مقابل دوستداران انقلاب اسلامی ایام دهه فجر را فرصتی استثنایی برای بازخوانی اصول انقلاب اسلامی بر شمرده وعملا از امکانات موجود برای طرح مباحث اساسی مرتبط با انقلاب اسلامی بهرهمیگیرند. اگر چه تسلط معنادار جریان مذکور بر مراکز رسانهای، تبلیغی، هنری کشور در مقاطع خاصی تا حدودی توانسته است موانع پایداری در مقابل باز طرح آرمانهای انقلاب اسلامی بهوجود آورد اما مجموعا قدرت ذاتی انقلاب اسلامی، ظرفیتهای بازنشری آن و مهمتر از همه هوشیاری رهبر حکیم انقلاب اسلامی درباره تبیین دقیق و تشریح کاربردی این اصول مانع از به بار نشستن طرح مذکور شده است.
4- در این میان تامل تحلیلی در ساختار فکری - تشکیلاتی جریان مذکور و بازبینی مبانی نظری و رفتار مدیریتی آنان به سهولت رگههایی از تعارض مسبوق به سابقه آنها با اصول انقلاب اسلامی را هویدا میسازد. به نظر میرسد آنها در راستای حفظ وضع موجود و تضمین منافع حاصله و متصور در آتیه، سعی دارند هویت نهضت اسلامی را در چهرههای خاصی مانند هاشمی رفسنجانی تلخیص کرده و این اشخاص را تنها مرجع قابلاعتماد برای نسل جوان معرفی کنند. بیتوجهی به ابهامات موجود در سوابق این اشخاص و بزرگنمایی خدمات آنها و اغماض تعمدی از خطایای بعدی آنها و بستگان نسبی و سیاسیشان مشخصه این جریان درعرصه گرامیداشت انقلاب اسلامی و شخصیتپردازی اغراقیشان است.
5- در حقیقت این طیف منفعتطلب که از بدو شروع بهکار دولت سازندگی تلاش سازمانیافته وسیعی را برای مصادره و تملک نامشروع بخش اقتصادی کشور به نفع منافع شخصی – جناحی بهعمل آورده و در این راستا تا حدودی نیز به توفیقات شومی دست یافته است برای اغوای افکار عمومی و انحراف نسل جوان از بازتوجه عمقی به اصول اصلاحی انقلاب اسلامی پرداخت سطحی به موضوع برنامههای مناسبتی گرامیداشت دهه فجر را به انحای مختلف به جامعه و دستگاههای مسؤول تزریق میکنند.
6 - روشن است در مقطع کنونی طرح پرسش اساسی درباره اهداف اولیه انقلاب اسلامی در حوزه حمایت از محرومان و مستضعفان و کند وکاو تحقیقی در رفتار اشرافی مدعیان مذکور و بررسی مستند درباره میزان ثروت آقایان و منابع درآمدی این ثروتهای افسانهای اصالتا هویت آنها را با تهدیدات جدی مواجه خواهد ساخت. هنوز اعمال قانون «از کجا آوردهای؟» میتواند نسخه شفابخشی برای درمان ریشههای فسادی باشد که ویژهخواران مسبب و مشوق آن بوده و هستند.
واضح است این طیف که بشدت از پتانسیل اصلاحی نسل جوان و انقلابی واهمه دارد، عمیقا میکوشد مانع آشنایی نسل جوان ایرانی با اصول و آرمانهای انسانساز انقلاب اسلامی شده و به همین خاطر به طرز هوشمندانهای مانع از پرداختن جامعه به مسائل راهبردی انقلاب اسلامی و بازشناسی مجدد پدیده نوظهور انقلاب اسلامی میشود.
7- طبعا نمیتوان انکار کرد رویه موجود و شکل و شمایل اجرایی برنامههای دولتی در دهه فجر با یومالله بودن این ایام هیچ همخوانی محتوایی ندارد. از بدو دهه 70 کارگزاران سازندگی برای لاپوشانی ریخت و پاشهای اداری به شکل ابزاری به مقبولیت چنین مراسم مورد احترام مردم توسل جسته و در بطن آن به اشرافیت اداری- اجتماعی وجاهت بخشیدند. در حقیقت پیروزی انقلاب اسلامی در دنیای ظلمانی آن مقطع انفجار نوری بود که در مقیاس جهانی تحولات عمیقی را در سطوح مختلف موجب شد. رهاسازی انسان تحت سیطره غرب مادیگرا و شرق کمونیست از قیود منحط و فراهم کردن بستری مناسب برای احیای جوامع طاغوتزده و هموار کردن مسیر بازگشت جوامع به فطرت پاک الهی را میتوان بخشی از دستاوردهای حقیقی انقلاب اسلامی برشمرد که توجه به آنها منافع معنوی پرشماری دارد.
8- غیرقابل کتمان است که در 3 دهه اخیر ظرفیتهای بیبدیل انقلاب اسلامی عملا موجب رقم خوردن جریان بیداری اسلامی و متعاقبا شکلگیری بسیاری از جنبشها و حرکتهای تحولزا در جوامع اسلامی شده است. اگرچه ایجاد شور و نشاط در جامعه بسیار ضروری است اما در عین حال باید توجه داشت متناسب با ابعاد عظیم انقلاب اسلامی، محدود کردن پاسداشت دهه فجر در تزئین بیخاصیت معابر یا پخش سرودهای نوستالژیک از رسانه ملی ظلمی آشکار به مبانی و اصول انقلاب اسلامی است.
9- با وجود تمام القائات التقاطی یادشده ریشهکنسازی معیارهای غیرالهی در مناسبات سیاسی- اجتماعی و ایجاد تحول بنیادین در جامعه ایرانی در جهت حاکمیت بخشی به ارزشهای الهی ونهادینه کردن آرمانهای اسلامی نزد آحاد جامعه از مهمترین شاخصههای نهضت امام خمینی(ره) است که تعارض و تقابل بنیادین با منش و خوی جریان یادشده دارد. به هر صورت بررسی عملکرد جریان یاد شده و خصوصا آقازادههای منسوب به آنان روشن میسازد فرآیند نهایی دولت سازندگی و به تبع آن دولت اصلاحات تدریجا مبدل به یک نقطه کانونی برای ایجاد نارضایتی شده است.
10- در خاتمه لازم به اشاره است جریان مزبور سعی دارد کارکردهای اجتماعی – سیاسی انقلاب اسلامی را فقط در ساقط کردن رژیم پهلوی و تشکیل یک حکومت جدید مانند هر حکومت دیگری(!) اختصارسازی کند و در این بین وظایف اصلاحی و حتی ساختار اجتماعی انقلاب اسلامی به بوته فراموشی سپرده شود. باید گفت قطع وابستگی به اجانب و بیگانگان، احیای اسلام ناب محمدی(ص)، مخالفت با مادیات و مظاهر ضداسلامی، مبارزه باظلم و فساد، از بین بردن شکاف بین دستگاه حاکمیت و توده مردم و ایجاد یک ذهنیت و باور عمومی مثبت به نظام اسلامی از جمله این وظایف است.