روایت طبقه متوسط جامعه

زهرا قزیلی: «بیگانه» داستان زندگی یک زوج جوان است که چند سال از زندگی مشترک آنها می‌گذرد. خواهر بزرگ زن از شهری دیگر به خانه آنها می‌آید و در یکی از اتاق‌ها ساکن می‌شود. این چند جمله خلاصه داستان ساخته اخیر بهرام توکلی است. این کارگردان صاحب سبک سینمای ایران عادت دارد در سکوت و بی‌خبری فیلم‌هایش را بسازد. از آغاز فیلمبرداری شنیده می‌شد فیلم تنها یک پلان سکانس است و تمام قصه در یک خانه می‌گذرد اما اینگونه نبود. فیلم برداشتی آزاد از داستان «اتوبوسی به نام هوس» نوشته تنسی ویلیامز است. «بیگانه» داستان چند روز از زندگی خانواده‌ای است که درگیر مشکلات روزمره خود هستند. توکلی پیش از این نیز در فیلم «اینجا بدون من» اقتباس خوبی از نمایشنامه «باغ‌وحش شیشه‌ای» تنسی ویلیامز داشت. تجربه قبلی او نشان داد که مهارت بسیار خوبی در برداشت آزاد از نمایشنامه‌های معروف دارد. این بار نیز نمایشنامه تنسی ویلیامز دستمایه ساخت فیلم «بیگانه» شد. شخصیت‌های فیلم به خوبی ایرانیزه شده بود، شخصیت‌ها از جنس ما بودند و برای مخاطب کاملا قابل باور. فیلم یک درام چالش‌برانگیز درباره طبقه متوسط جامعه است و روابط پیچیده‌ای که بین آنها شکل می‌گیرد به‌خوبی برای مخاطب بازگو می‌شود. نسرین (پانته‌آ بهرام) به مرور و به خوبی برای مخاطب ایرانی معرفی می‌شود و توکلی تلاش داشته از نمایشنامه ویلیامز که لایه‌های عمیق و چند قصه فرعی دارد یکی از داستان‌های فرعی آن را انتخاب و آن را دنبال کند تا بیش از پیش تماشاگرش را با خود همراه کند. توکلی این بار هم برای روایت قصه‌ای به سراغ طبقه متوسط جامعه رفته که برای به رخ کشیدن تاثیر ارث بر خانواده سپیده انتخاب هوشمندانه‌ای است. در این فیلم برخلاف «اینجا بدون من»، شخصیت‌های داستان ناامید و مایوس نیستند. سپیده (مهناز افشار) منتظر فرزندی است که تقریبا نیمه‌های فیلم خواهرش از بارداری او باخبر می‌شود، او انسان خودساخته‌ای است و در خانه به کار مشغول است، امیر (امیر جعفری) در کارخانه سنگبری مشغول به کار است که به دلیل واردات سنگ از چین کارش از سکه افتاده و محل کار را ترک می‌کند. امیر هم فرد ناامیدی نیست بلکه برای رسیدن به آینده‌ای بهتر برای خانواده‌اش تلاش می‌کند و روی ارث سپیده حساب باز کرده است. نسرین (پانته‌آ بهرام) هم با توجه به بیماری که دچارش است فرد مایوسی تصویر نشده. او شرایطی را تجربه کرده است که باعث شده چنین رفتار‌هایی را از او شاهد باشیم. داوود در این میان از همه افراد به زندگی و آینده خود امیدوارتر است با آنکه از سوی سپیده و امیر منع می‌شود که نسرین را برای ازدواج انتخاب کند اما او بدون توجه به تحقیقاتی که امیر برای فروش ارث مادری سپیده کرده است تصمیم می‌گیرد در کنار او زندگی را ادامه دهد. شخصیت‌ها هریک درگیری‌های جدی خود را دارند، شاد نیستند اما مایوس هم نیستند. ریتم کند داستان به معرفی خوب شخصیت‌ها و وضعیت زندگی این خانواده که خواهر بزرگ‌تر در یکی از اتاق‌های آن جای گرفته است بسیار کمک می‌کند. موسیقی به شناخت شخصیت‌ها و روند داستان به‌خوبی کمک کرده است. فیلمبرداری و قاب‌بندی‌ها و نورپردازی خوب خضوعی ابیانه در خدمت روایت داستان بود. همه بازیگران تلاش کردند در خدمت قصه و داستان باشند و پانته‌آ بهرام احتمالا در لیست فهرست نامزدهای بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم فجر جای خواهد گرفت.