سارا شکری: پس از تغییر مدیریت سینمایی در دولت یازدهم و نزدیک شدن به جشنواره فیلم فجر، مدیران برای سهولت در ارائه کارت و ساماندهی به وضعیت حضور میهمانان و اهالی رسانه در کاخ جشنواره از تمام اهالی رسانه تقاضا کردند ثبت‌نام اینترنتی کرده و بموقع کارت خود را از دبیرخانه جشنواره تحویل بگیرند. همه اهالی رسانه خوشحال شدند که روند ارائه کارت بالاخره بعد از سال‌ها ساماندهی می‌شود و مشکلاتی که برای اهالی رسانه سال گذشته پیش آمد و تعدادی از افراد در سئانس‌های خاص روی سن کاخ جشنواره نشستند و فیلم را دنبال کردند، برطرف خواهد شد اما زهی خیال باطل که امسال پس از ثبت‌نام‌های اینترنتی بازهم در سه روز اول جشنواره هنوز تعدادی از اهالی رسانه بدون کارت هستند و تعدادی هم که کارت دارند به دلیل اشتباه دبیرخانه اجازه ورود به سالن اصلی و دیدن فیلم را ندارند که باعث دلخوری بسیاری از افراد است. برخی خبرنگاران به دلیل اشتباه درج شدن رسانه آنها برای دریافت فیش غذا هم مشکل دارند که از بلندگوهای سالن به پذیرایی در مکان دیگری که تعیین شده هدایت می‌شوند. گویا این بی‌سامانی کاخ و سفارش‌های دوستانه هیچگاه تمامی ندارد و اهالی رسانه همیشه باید در سختی و مشقت به دیدن آثار نشسته و وظیفه خود را به انجام رسانند. طبق قول‌های مدیران برگزاری جشنواره و تجاربی که در این زمینه داشتند، قرار بود امسال برخلاف سال‌های گذشته اهالی رسانه و میهمانان کاخ جشنواره شاهد حضور کودکان نباشند که این امر هم محقق نشد و در سه شب گذشته کودکان هم جایی در سالن برای خود داشتند. با توجه به سیستم دیجیتال در برج میلاد و دیگر سالن‌ها قاعدتا نباید فیلم‌ها با تاخیر به نمایش درآید و همه آنها باید سر وقت به نمایش درآید اما امسال در اولین روزهای جشنواره شاهد تاخیر در نمایش فیلم‌ها بودیم. روز دوم جشنواره فیلم «قصه‌ها» با تاخیر حدود یک ساعت به نمایش درآمد اما فیلم «مردن به وقت شهریور» با یک ساعت و نیم تاخیر اکران شد، این در حالی است که کارگردان فیلم در جمع علاقه‌مندان به هنر هفتم توضیح داد که دلیل تاخیر فیلمش مشکلات سیستم دیجیتال است و دست آخر نسخه ارائه شده به دفتر جشنواره برای بازبینی (20 آذرماه) که اتانولاژ نشده و بی‌کیفیت بود به نمایش درآمد. جالب است در نیمه‌های فیلم اکثر تماشاگران سالن را ترک و خود را برای فیلم «ملبورن» آماده کردند. باید از هیات انتخاب سوال کرد فیلمی که نه به لحاظ ساختار و نه محتوا، استانداردهای حضور در جشنواره را ندارد چگونه گزینش شده و در بخش مسابقه ایران جا خوش کرده است! دیر رسیدن فیلم و آماده نبودن آن یکی از مشکلاتی است که امسال قطعا با آن بیش از این روبه‌رو خواهیم شد زیرا دبیر جشنواره امسال قصد داشته همه را راضی نگه دارد به همین دلیل 49 فیلم به رقابت می‌پردازند.
نشست‌های پرسش و پاسخ جشنواره امسال برای بخش فیلم‌های نگاه نو تعبیه نشده و این هنرمندان که نیاز به حضور و دیده شدن در این نشست‌ها را دارند از حضور در جلسات نشست محروم هستند. امسال هیچ مجری برای این نشست‌ها در نظر گرفته نشده و اجرای جلسه برعهده یک منتقد است اما باید در انتخاب منتقد دقت بیشتری از سوی انجمن منتقدان و نویسندگان صورت گیرد. برخی منتقدان برای اجرای جلسات مناسب نیستند. آنها سال‌هاست که در عرصه نقد قلم زده‌اند اما این دلیل نمی‌شود که بتوانند عهده‌دار جلسه نقد و بررسی باشند. جلسه مربوط به فیلم «زندگی جای دیگری است» آنگونه که شایسته حضور هنرمندان این فیلم بود اجرا نشد درحالی که محسن سیف جلسه را اداره می‌کرد. محسن سیف اهل اندیشه و منتقد کارآمدی است اما توانایی اجرای جلسه را ندارد. بهتر است در این حوزه دوستان دقت نظر داشته باشند و افرادی را انتخاب کنند که علاوه بر دانش سینمایی توانایی اجرای جلسه را نیز داشته باشند.
در جشنواره امسال تعداد فیلم‌ها و صاحبنامان که در آن حضور دارند مثال‌زدنی است اما هنوز تنور جشنواره داغ نشده و در سینماهای مردمی هنوز هیچ یک از فیلم‌ها گوی سبقت را از دیگری نربوده و هیچ یک از فیلم‌ها به سئانس فوق‌العاده نرسیده است. این در حالی است که فیلم‌های سال گذشته از اولین شب نمایش به فروش فوق‌العاده رسیدند و رقابت بین دو فیلم «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» و «حوض نقاشی» از شب اول آغاز شد و «رسوایی» نیز به این جمع پیوست اما امسال هنوز هیچ فیلمی نتوانسته در سئانس فوق‌العاده به نمایش درآید. بسیاری از کارشناسان معتقدند فیلم‌های پرفروش امسال با توجه به حضور صاحبنامان در جشنواره سی و دوم فجر و اکران 93 به انگشتان یک دست هم نمی‌رسد.