شهاب احمدی: 1- هیچ گاه فراموش نخواهم کرد لحظه‌ای را که یک روز پس از اعلام رای نهایی پرونده موسوم به «کالچوپولی» با یکی از دوستانم در تورین ارتباط برقرار کردم. از او خواستم شرایط حاکم بر هواداران یوونتوس را توصیف کند: شاید یک زلزله 10 ریشتری هم نمی‌توانست تورین را اینطور تکان دهد. او حق هم داشت. برای طرفداران یوونتوس بسیار سخت بود پس از حماسه «برلین» با چنین شوک عظیمی روبه‌رو شوند. یوونتوس تنها چند ماه پس از فتح اسکودتوی شماره 29، با خاک یکسان شده بود. در ایتالیا یک قانون بسیار کلیدی وجود دارد: «یا عاشق و دلباخته یوونتوس هستی یا از این تیم متنفری». حس و حال دشمنان یوونتوس در سراسر ایتالیا و حتی دنیا، حس و حال خوبی بود. ایستادن در کنار پیکر نابود شده یوونتوس به آنها این حس را می‌داد که شاید دیگر «بیماری» برای مبتلا شدن در ایتالیا وجود نداشته باشد. 2- «مهم اصل توست، نه اسبی که از آن افتاده‌ای». حکایت یوونتوس و طرفدارانش پس از پرونده کالچوپولی شاید حکایت همین ضرب‌المثل باشد. یوونتوس برای بازسازی، نیاز به «اصل» خود داشت. رفتن ایبراهیموویچ، امرسون یا پاتریک ویرا آنقدرها هم اهمیت نداشت. برای هواداران یوونتوس ماندن دل‌پیرو، ندود، ترزگه یا بوفون بسیار مهم‌تر بود. در این بین اما رفتن 2 بازیکن برای هواداران یوونتوس بسیار ناراحت‌کننده بود. زامبروتا و تورام که به ترتیب 7 و 5 فصل با یوونتوس زندگی کرده بودند، کمتر کسی انتظار داشت که یووه را در آن شرایط بحرانی تنها بگذارند. نام یوونتوس اما همیشه بزرگ‌تر از بازیکنی خاص بوده است، تورام و زامبروتا خود به خوبی می‌دانند که اکنون نسبت به تصمیم آن روزهایشان پشیمانند یا خیر.
3- دیدیه دشان نامی است که یوونتوس و هوادارانش باید مدیون آن باشند. مردی که عشقش به یوونتوس را همیشه اثبات کرده است. در آن شرایط بحرانی شاید کمتر کسی می‌توانست ریسک سرمربیگری یوونتوس را بپذیرد اما یووه باز هم به «اصل» خود نیاز داشت و چه کسی بهتر از دیدیه دشان. دشان سکان تیم را در سری B به دست گرفت و صبورانه با عملکردی قابل تحسین به‌رغم همه مشکلات تیم را با اقتدار راهی سری A کرد. با این حال دشان به علت آنچه اختلاف با مدیران وقت یوونتوس عنوان شد از سمت خود کناره‌گیری کرد اما هیچ فردی نمی‌تواند نقش او را در تزریق حیاتی مجدد به یوونتوس انکار کند.
4- طبیعی بود بازگشت یوونتوس به سری A در سال‌های ابتدایی آنقدرها هم زیبا نباشد. تیمی که سال قبلش با «خاکستر» یکسان شده بود طبیعی بود برای بازسازی‌اش نیاز به چند سال زمان داشته باشد. آندره آنیلی در سال 2010 با انبوهی از ایده‌ها مدیریت یوونتوس را برعهده گرفت. ماروتا شاید یکی از مهم‌ترین این ایده‌ها بوده باشد. مردی که شاید بهترین مدیر اجرایی نباشد اما بدون شک یکی از باهوش‌ترین‌هاست. در شرایطی که ایتالیا با انبوهی از مشکلات اقتصادی روبه‌رو بود ماروتا با هوش و ذکاوت خود سعی در جذب بهترین مهره‌ها با کمترین هزینه را داشت. شاهکار‌های ماروتا در این بخش محدود به یک یا دو بازیکن نبود. آنتونیو کونته دومین ایده هوشمندانه آنیلی محسوب می‌شود. افتتاح ورزشگاه اختصاصی و مدرن یوونتوس نیز گامی دیگر در راه احیای پروژه یوونتوس بود.
5- ضربه ایستگاهی تاریخی آلکس دل‌پیرو در تاریخ 11/ 04/ 2012 در برابر لاتزیو، شاید مهم‌ترین لحظه حیات یوونتوس پس از کالچوپولی باشد، ضربه‌ای که بسیاری اعتقاد دارند باعث نخستین اسکودتوی یوونتوس پس از سال 2006 شد. خوشحالی بیش از اندازه آلکس دل‌پیرو، بوفون، کیلینی و مارکیزیو درون زمین و همچنین پاول ندود روی سکوها معنای زیادی داشت. جای دیوید ترزگه و مائورو کامورانزی نیز خالی بود. هرچند آنها هیچ‌گاه از قلب هواداران یوونتوس بیرون نخواهند رفت.
6- پروژه یوونتوس اما بسیار وسیع‌تر از 2 اسکودتوی پیاپی و تاریخی بود. وقتی به دومنیکو براردی نگاه می‌کنیم که در طول یک ساعت و 10 دقیقه غرور باشگاه میلان را به چالش می‌کشد، به مسائل بسیاری پی می‌بریم. مادامی که به عملکرد مانولو گابیادینی دقت می‌کنیم که چگونه با تکنیک نابش عرصه را بر یوونتوس در خانه تنگ می‌کند، متوجه می‌شویم که پروژه یوونتوس تازه در حال شکل‌گیری است. براردی و گابیادینی تنها نفرات این پروژه نیستند. امثال ریچموند بواکیه و لوکا مارونه نیز همین حوالی حضور دارند. یوونتوس حداقل یک تیم دیگر در پشت پرده پر از بازیکنان جوان و جویای نامی دارد که همه تیم‌های اروپا آرزوی داشتن آنها را در سر می‌پرورانند.
7- یکشنبه‌شب یوونتوس به مصاف اینترمیلان می‌رود. در یک ورزشگاه مدرن که تمام ایتالیا در حسرت داشتنش به سر می‌برند. 8 سال پس از کالچوپولی مصاف دوباره یوونتوس و اینتر میلان معانی زیادی دارد. یوونتوس پس از 2 اسکودتو و 2 سوپرکاپ پیاپی در راه کسب سومین اسکودتو قرار دارد در حالی که رقیب دیرینه‌اش نتوانست موقعیت ممتازش پس از کالچوپولی را حفظ کند و اکنون برای حفظ حیاتش محتاج اسکناس‌هایی از جنس جنوب شرق آسیا شده است. 8 سال پیش به نظر می‌رسید یوونتوس نابود شده باشد اما آنها ثابت کردند مادامی که «ریشه‌ای» وجود داشته باشد، نابودی بی‌معناست. اینجا ایتالیا است، تورین، کالچوپولی، 8 سال بعد.