گذاشتن سنگ بناي دانشگاه تهران (1313ش) طرح تأسيس دانشگاه تهران در سال 1313 شمسي به صورت لايحه قانوني به مجلس شوراي ملي ارائه شد و پس از تصويب به مرحله اجرا در آمد. دانشگاه تهران از مدارس عالي آن زمان مانند مدرسه عالي طب و مدرسه حقوق و علوم تشكيل ميشد. اين دانشگاه در بدو تأسيس شامل 6 دانشكده به نامهاي: علوم طبي، انساني، تربيتي، سياسي، اقتصادي و فني بود و رياست آن را از سال تأسيس تا سال 1317 شمسي دكتر عيسي صديق با همكاري دكتر علياصغر حكمت به عهده داشتند. استقلال دانشگاه تهران از نظر اداري و فني در زمان وزارت دكتر علياكبر سياسي در 1321 ش عملي شد و نخستين بار طبق مقررات قانون استقلال دانشگاه، رئيسان دانشكدهها از ميان استادان و با موافقت نظر و رأي آنان برگزيده شدند. همچنين رئيس دانشگاه نيز از ميان رئيس دانشكدهها به رأي شوراي دانشگاه انتخاب شد.
مخالفت بختيار با تشكيل دولت موقت انقلاب (1357 ش)
در حالي كه پس از ورود امام به ايران، مبارزات مردم با رژيم شاه با سرعت بيشتري به هدف خود نزديك ميشد، شاپور بختيار، آخرين نخستوزير اين رژيم در مصاحبهاي تلاش كرد تا مردم را آرام كند. وي كه با تظاهر به دموكراسي و آزاديخواهي ميكوشيد مردم را از ادامه انقلاب منصرف كند، در اين مصاحبه اعلام كرد كه به امام خميني اجازه نميدهد دولت موقت تشكيل دهد. اين در حالي بود كه به خاطر تشديد تظاهرات و اعتصابهاي مردم در شهرهاي مختلف، تمرد و فرار نظاميان از پادگانها و همچنين استعفاي پيدرپي مقامات دولتي و نمايندگان مجلس، كنترل كشور عملا از دست حكومت خارج شده بود.
شكست ارتش روسيه و انگليس از قواي عثماني در جريان جنگ اول جهاني (1915م)
در سالهاي دهه اول قرن بيستم، روابط عثماني با آلمان به تدريج پيشرفت كرد و به همين خاطر دولت عثماني در سال 1914 به دنبال آلمان، به متفقين اعلام جنگ داد. در نتيجه روسيه و انگلستان به منظور تصرف سرزمينهاي عثماني با هم متحد شدند. هدف اصلي متفقين تصرف شبه جزيره «گاليپولي» و تسلط بر تنگه داردانل بود تا بتوانند ضمن گشودن جبهه جديدي براي فشار بر متحدين، راه دريايى كمكرساني به روسيه را هموار کنند. در اين عمليات كه در 4 فوريه 1915 م رخ داد، قواي متفق در آن ناحيه شكست سختي از تركها به رهبري مصطفي كمال پاشا خوردند. اين، بزرگترين پيروزي عثمانيها در اين منطقه بود و دشمن با تحمل يكصد و بيست هزار كشته، مجبور به عقبنشيني از آن ناحيه شد. با اين حال، امپراتوري عثماني در پايان جنگ جهاني اول با توطئه و تحريكات دول استعماري، فروپاشيد و امت اسلامي قطعه قطعه شد.
تشكيل كنفرانس «يالتا» با حضور سران متفقين در اواخر جنگ دوم جهاني (1945م)
كنفرانس تاريخي يالتا از چهارم فوريه 1945م با شركت استالين، روزولت و چرچيل رهبران شوروي، آمريكا و انگلستان در شهر يالتا در اوكراين برگزار شد تا تسليم بيقيد و شرط آلمان نازي در جنگ دوم جهاني را بررسي کنند. اعلاميه نهايى كنفرانس يالتا نيز بيشتر به آينده آلمان و نحوه تقسيم آن و ضوابط تشكيل يك مجمع جديد جهاني يا سازمان ملل متحد اختصاص داشت. درباره آينده لهستان، كه از ابتداي جنگ، تحت اشغال شوروي و آلمان قرار داشت، استالين نظر خود درباره شناسايى دولت دستنشانده شوروي در آن كشور و تغيير مرزهاي شرقي لهستان را به كرسي نشاند و توافق درباره انتخاب حكومت آينده كشورهاي آزاد شده از يوغ فاشيسم بر اساس اصول دموكراتيك، هيچگونه تضميني درباره چگونگي انتخاب آزاد حكومتهاي اين كشورها در برنداشت. برنده اصلي كنفرانس يالتا، استالين، ديكتاتور شوروي سابق بود كه با زيركي و مكر خود، روزولت، رئيسجمهور آمريكا را فريفت و مسائل مطرح شده در كنفرانس را به نفع خود به پايان برد.
فرود سفینه فضایی شوروی در ماه و ارسال عکس از ماه به زمین (1966م)
اتحاد جماهیر شوروی، نخستین کشوری بود که فضاپیما به ماه فرستاد و نه ایالات متحده. در سال 1959 «لونا 2» در هنگام فرود در ماه با آن برخورد کرد. در فوریه 1966 «لونا 9» اولین فضاپیمایی بود که به آرامی بر سطح ماه فرود آمد و تصاویری از ماه به زمین ارسال کرد. 4 ماه بعد ایالات متحده با سفینه «سرویر 1» روی ماه فرود آمد.