راهپیمایی عظیم مردمی در حمایت از دولت موقت منصوب امام (ره) (1357ش) در پی اعلام تشكیل دولت موقت انقلابی، راهپیماییهای وسیعی از سوی میلیونها نفر از مردم مسلمان و انقلابی ایران برای پشتیبانی و تایید این تصمیم حضرت امام در شهرهای مختلف برپا شد. در این روز مردم مسلمان ایران با اجتماع در خیابان‌ها، همه یكصدا خواستار بركناری دولت سرسپرده بختیار شدند. در این راهپیمایی، تمام طبقات از جمله روحانیان، اصناف، كارگران، دانشجویان و زنان مشاركت داشتند و شعارهایی در تایید اقدام امام داده شد. در پایان طی قطعنامهای به دولت غیرقانونی بختیار هشدار داده شد كه هر چه زودتر از رودررویی ملت كنار بروند.
فرار «ژنرال هایزر» مستشار آمریكایی
از ایران (1357 ش)
ژنرال هایزر، فرستاده ویژه آمریكا در چهاردهم دی ماه 1357 به منظور كمك به بقای رژیم پهلوی و اعلام حمایت آمریكا از فرماندهان ارتش شاه و زمینهسازی كودتا علیه انقلاب اسلامی به تهران آمده بود. وی در سفرش به ایران، ارتش را به تحت كنترل گرفتن ایران تشویق کرد و از ارتش خواست تا از دولت بختیار حمایت كرده، نظم را مستقر كند. هایزر معتقد بود ارتش قدرت مهار تشنجات را دارد اما در صورتی كه نیروهای مذهبی طرفدار امام خمینی قصد سرنگونی دولت را داشتند او كودتا را به اجرا میگذاشت. اما ژنرال هایزر پس از یك ماه تلاش بیهوده و شكست در مأموریت خود به كشورش بازگشت.
تشكیل مجمع تشخیص مصلحت نظام به امر امام خمینی(ره) (1366 ش)
پس از تشكیل مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان، مواردی به وجود آمد كه این دو نهاد با هم اختلاف‌نظر پیدا میكردند و در هر بار نظر حضرت امام را اعمال میکردند. سرانجام در اواسط بهمن 1366 از سوی رئیس‌جمهور، رئیس مجلس، رئیس دیوانعالی كشور، نخست‌وزیر و حاج احمد خمینی نامهای خطاب به امام نگاشته و از ایشان درخواست شد كه برای حل عملی مسائل، مرجعی را تعیین كنند كه باعث حل اختلاف مجلس با شورای نگهبان شود. حضرت امام نیز در 17 بهمن آن سال، فرمان تشكیل مجمع تشخیص مصلحت نظام مركب از اعضای شورای نگهبان، رؤسای سه‌قوه و... را صادر كردند. مشروعیت و قانونی بودن تصمیمات مجمع تشخیص مصلحت نظام، تا قبل از بازنگری قانون اساسی در سال 1368 با توجه به اختیارات ولایت‌مطلقه فقیه كه قانون اساسی آن را به رسمیت شناخته، قابل توجیه بود ولی پس از بازنگری قانون اساسی، این مجمع برای تشخیص در مواردی كه مصوبات مجلس توسط شورای نگهبان بر خلاف موازین شرع یا قانون اساسی تشخیص داده شود و از آن سو مجلس با درنظر گرفتن مصلحت نظام، نظر شورای نگهبان را تامین نكند و همچنین مشاوره در اموری كه رهبری به آنان ارجاع میدهد و سایر وظایفی كه در قانون ذكر شده است، به دستور مقام معظم رهبری تشكیل می‌شود. اعضای ثابت و متغیر این مجمع را مقام معظم رهبری تعیین می‌کنند.
آغاز سلطنت «ملكه الیزابت دوم» در انگلستان (1952م)
الیزابت دوم یا الیزابت الکساندرا مری ویندسور (Elizabeth Alexandra Mary Windsor) (زاده ٣۱ فروردین ۱٣۰۵ خورشیدی برابر با ۲۱ آوریل ۱۹۲۶) رئیس دولت در بریتانیا و پانزده کشور دیگری است که وی بر آنها سلطنت می‌کند. این 15 کشور که به عنوان «قلمروهای همسود» نیز شناخته می‌شوند، عبارت‌اند از کانادا، استرالیا، نیوزیلند، جامائیکا، باربادوس، باهاما، گرانادا، پاپوآ گینه نو، جزایر سلیمان، تووالو، سنت لوسیا، سنت وینسنت و گرنادین، آنتیگوا و باربودا، بلیز و سنت کیتس و نویس. پس از مرگ پدرش شاه جورج ششم در ۶ فوریه ۱۹۵۲، الیزابت دوم به مقام ریاست دولت در پادشاهی متحد، کانادا، استرالیا، نیوزیلند، سیلان، پاکستان و آفریقای جنوبی رسید. امروز بیش از ۱۲۸ میلیون نفر در کشورهایی زندگی می‌کنند که او در صدر حکومت آنان است. او در ضمن مقام‌های صدر همسود، فرماندار عالی کلیسای انگلستان، لرد‌مان و دوک لانکستر را نیز به عهده دارد. الیزابت دوم در حال حاضر پس از شاه بامیبول در تایلند طولانی‌ترین دوره صدارت حکومت در جهان را به‌عهده دارد. ملکه الیزابت دوم، تاکنون در بریتانیا شاهد فعالیت یازده نخست‌وزیر بوده است و دیوید کامرون، نخست‌وزیر کنونی بریتانیا، دوازدهمین نخست‌وزیری است که در زمان سلطنت او دولت تشکیل داده است.