از دوران جنگ افغانستان علیه شوروی، چندین نویسنده نقش ایالات متحده در تامین مالی تروریسم بین‌المللی را افشا کرده‌اند. با این وجود تا امروز موضوع به عملیات مخفیانه‌ای مرتبط می‌شد که واشنگتن مسؤولیت آن را در آن زمان هرگز به عهده نمی‌گرفت. ولی در رابطه با سوریه گام تعیین‌کننده‌ای برداشته شد: کنگره (آمریکا) دو هفته پیش برای تامین مالی و مسلح ساختن دو سازمان وابسته به القاعده رأی داد. موضوعی که تاکنون جزو اسرار مگو بود و همه از آن «اطلاع داشتند ولی به زبان نمی‌آوردند، از این پس به سیاست رسمی «کشور آزادی» تبدیل شده است» یعنی تروریسم! نخستین هفته گردهمایی صلح ژنو 2 مملو از فراز و نشیب بود. متاسفانه، عموم مردم در غرب از چگونگی آن آگاهی نیافتند و قربانی سانسوری بودندکه همچنان به آنها ستم روا می‌دارد.
در واقع همین امر تناقض اصلی این جنگ است: تصاویر خلاف واقعیت عمل می‌کند. به گفته رسانه‌های بین‌المللی، جنگ از یک‌سو واشنگتن و ریاض که مدعی دفاع از دموکراسی و مبارزه جهانی علیه تروریسم هستند و از سوی دیگر سوریه و هم‌پیماناناش را که به ضرب سیاه‌نمایی و تهمت‌های ناروا دیکتاتور نامیده و آنها را به تروریسم متهم می‌کنند، مقابل یکدیگر قرار داده است.
همه آگاهی دارند که عربستان سعودی کشور دموکراتیکی نیست بلکه یک رژیم سلطنتی مطلق، استبداد یک خانواده و یک فرقه است که بر یک ملت حکمفرمایی می‌کند و ایالات متحده نیز چیزی فراتر از تصویر مصنوعی دموکراسی نیست و حتی «کشور آزادی» به حساب نمی‌آید.
باید دانست که اخبار - رای دادن کنگره به تسلیح تروریست‌های سوریه- در تمام کشورهای عضو ناتو سانسور شد: کنگره ایالات متحده به شکل سرّی برای رای‌گیری درباره تامین مالی و کمک‌های نظامی به «شورشیان در سوریه» گردهمایی تشکیل داد که نتیجه آن تا 30 سپتامبر 2014 معتبر خواهد بود. شما کاملا درست خواندید. کنگره گردهمایی‌های سرّی برگزار می‌کند بی‌آنکه روزنامه‌نگاران و نشریات حق تهیه گزارش در این زمینه را داشته باشند. به همین علت، گزارشی که ابتدا توسط بنگاه بریتانیایی رویترز منتشر شد (کنگره به‌طور سری ارسال سلاح به شورشیان میانه‌روی سوری را تایید کرد-27 ژانویه)، کاملا توسط نشریات چاپی و دیداری و شنیداری در ایالات متحده و اغلب رسانه‌های اروپای غربی و در کشورهای خلیج‌فارس نادیده گرفته شد. تنها ساکنان «بقیه جهان» حق کسب اطلاع از حقیقت امور را داشتند. آزادی بیان و حق شهروندان از کسب آگاهی از همه جا از اولویت‌های دموکراسی تلقی می‌شود و چنانکه می‌بینیم در سوریه و روسیه بیشتر از غرب رعایت می‌شود.
در غرب کسی قانونی را که توسط کنگره آمریکا به تصویب رسیده، نخوانده است و از محتوای دقیق آن آگاهی ندارد. با این وجود، روشن است آن «شورشیانی» که در اینجا مورد نظرند از سرنگون‌سازی دولت سوریه قطع نظر کرده‌اند ولی همچنان در پی «خونریزی» هستند. به همین علت به عنوان سرباز عمل نمی‌کنند، بلکه رفتارشان یک رفتار تروریستی است. شما باز هم درست خوانده‌اید: ایالات متحده که مدعی بود طی عملیات تروریستی 11 سپتامبر محصول القاعده بوده حال از دورانی که به عنوان رهبر «جنگ جهانی علیه تروریسم» وارد کارزار شده، به منبع اصلی تامین مالی محافل تروریسم بین‌المللی مانند دو سازمان رسمی وابسته به القاعده (یعنی النصره و داعش) تبدیل شده است. موضوع به هیچ عنوان عملیات سرّی سرویس‌های اطلاعاتی نیست بلکه ما در این جا با قانونی سروکار داریم که مسؤولیت آن را کاملا به عهده گرفته‌اند، اگرچه به‌خاطر ملاحظات خاص رسانه‌ای و جلوگیری از تناقض تبلیغاتی، در پشت درهای بسته به تصویب رسیده است. از سوی دیگر، رسانه‌های غربی که از 13 سال پیش ادعا می‌کنند که عملیات تروریستی 11 سپتامبر توسط القاعده صورت گرفته است و از برکنار‌کردن جورج دابلیو بوش در آن روز توسط نظامیان بی‌اطلاع هستند، نمی‌دانیم چگونه می‌خواهند چنین تصمیمی را از سوی کنگره آمریکا برای مردم توضیح دهند.
در واقع، رویکرد «تداوم دولت» در ایالت متحده توسط سانسور حفاظت شده است به شکلی که غربی‌ها هرگز ندانستند که روز 11 سپتامبر، قدرت از غیرنظامیان به نظامیان منتقل شد. از ساعت 10 صبح تا غروب، در این روز ایالات متحده توسط یک قدرت سرّی اداره می‌شد و چنین امری با نقض قانون اساسی ایالات متحده صورت پذیرفت.
طی جنگ سرد، «سیا»، جورج ارول را تامین مالی می‌کرد که به تخیلاتش درباره دیکتاتورهای آینده بال و پر بدهد. واشنگتن بر این باور بود که با چنین شیوه‌ای می‌تواند وجدان آگاه عمومی را علیه خطر شوروی بیدار کند ولی در واقعیت، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی هرگز به کابوس «1984» تبدیل نشد، در حالی که ایالات متحده تجلی‌گاه آن شد. در نتیجه سخنرانی سالانه باراک اوباما درباره دولت و ایالات متحده به تمرین دروغی بی‌بدیل تبدیل شد. در مقابل 538 نفر از اعضای کنگره که در حالت ایستاده دست می‌زدند، رئیس‌جمهور اعلام کرد: «یک مورد تغییری نخواهد کرد: این قاطعیت ماست درباره تروریست‌ها که دیگر علیه کشور ما حمله نکنند» و علاوه بر این: «در سوریه، ما از مخالفانی پشتیبانی می‌کنیم که برنامه شبکه‌های تروریستی را نمی‌پذیرند».
با این وجود، وقتی هیات نمایندگی سوریه در ژنو 2 موضوعی را که به طور مشخص به قطعنامه 1267 و 1373 در شورای امنیت که تروریسم را محکوم می‌دانست تکیه داشت به آنهایی که معمولا باید «مخالفان» را نمایندگی کنند پیشنهاد کرد، آنها این پیشنهاد را رد کردند و این موضوع موجب هیچ واکنشی از سوی واشنگتن نشد و دلیل و بهانه خوبی هم وجود داشت: یعنی تروریسم! این ایالات متحده و هیات نمایندگی «مخالفان» است که مستقیما از سوی سفیر آمریکا رابرت فورد حاضر در گردهمایی دستوراتی دریافت می‌کردند.
رابرت فورد، معاون قدیمی جان نگروپونتی در عراق بود. در آغاز سال‌های 80، نگروپونتی با بسیج هزاران مزدور مسلح به انضمام بومیان محل که حاضر به همکاری بودند «کنتراس» را علیه انقلاب نیکاراگوئه متشکل کرد. دیوان بین‌المللی دادگستری، یعنی دادگستری درونی سازمان ملل متحد، واشنگتن را به‌خاطر چنین مداخلاتی که بی‌صدا صورت می‌گرفت، محکوم کرد. سپس در سال‌های پس از 2000 نگروپونتی و فورد همان سناریو را در عراق به راه انداختند. این بار، هدف از بین بردن مقاومت ملی بود که برای اجرای چنین طرحی القاعده را به میدان نبرد فرستادند. در طول مدتی که سوری‌ها و هیات نمایندگی به اصطلاح «مخالفان» در ژنو گفت‌وگو می‌کردند در واشنگتن رئیس‌جمهور به شیوه ریاکارانه خود ادامه می‌داد و کنگره‌ای را که ایستاده و به شکل مکانیکی برای او کف مرتب می‌زدند به کار گرفت: «ما علیه تروریسم مبارزه می‌کنیم، نه‌تنها به کمک اطلاعات و عملیات نظامی، بلکه با وفاداری به اعتقادی که به قانون اساسی کشورمان داریم و با عرضه الگو به تمام جهان... و ما به کار با جامعه بین‌الملل ادامه می‌دهیم تا بتوانیم آینده‌ای را که مردم سوریه شایسته آن هستند فراهم سازیم، آینده‌ای بدون دیکتاتور، بدون ترور و بدون ترس!» جنگی که ناتو و شورای همکاری کشورهای عرب خلیج‌فارس علیه سوریه به پاکردند تاکنون بیش از 130000 قربانی بر جا گذاشته است ـ براساس گزارش MI6 که توسط دیدبان حقوق بشر سوریه منتشر شده ـ جلادان اصلی مسؤولیت آن را به گردن مردم و رئیس‌جمهورشان بشار اسد انداخته‌اند چرا که جسارت دفاع از خود را داشته‌اند.