ادامه از صفحه اول به هیچ عنوان وزارت آموزش و پرورش که با جمعیت میلیونی دانش‌آموزان و فرهنگیان سروکار دارد، ظرفیت چنین تغییرات ناگهانی را نداشت و استعفای نجفی به دلیل بیماری اگر در این وزارتخانه اتفاق می‌افتاد بدون شک حقوق همه دانش‌آموزان و فرهنگیان پایمال می‌شد و این وزارتخانه از نظر برنامه‌ریزی و پیشرفت دچار یک عقبگرد اثرگذار می‌شد و یک وقفه 6 ماهه در یک وزارتخانه حساس مانند آموزش و پرورش قابل جبران نخواهد بود.
از این بابت باید خدا را شاکر بود که در زمان دادن رأی‌اعتماد به نجفی از بروز چنین اتفاقاتی جلوگیری شد. به قول معروف خطری بود که از بیخ گوش دانش‌آموزان گذشت. به هر حال از هر منظر که به این موضوع نگاه کنیم متوجه خواهیم شد که تصمیم نمایندگان مجلس شورای اسلامی در زمان دادن رأی‌اعتماد به نجفی درست بوده و توانسته است هم از ایجاد خسارت در آموزش و پرورش و تعلیم و تعلم و تربیت دانش‌آموزان جلوگیری کند و هم از حقوق و شئونات معلمان و فرهنگیان دفاع کند و هم به نوعی مانع از اتلاف وقت رئیس‌جمهور و مجلس برای انتخاب وزیری جدید شد.
در یک جمع‌بندی ساده از این موضوعات اتفاق‌افتاده به ذهن می‌رسد؛ تصمیم نمایندگان در رأی‌اعتماد ندادن به محمدعلی نجفی در آن زمان تصمیم درستی بوده که به خواست خدا
انجام داده‌اند.
*عضو کمیسیون برنامه و بودجه