ن و القلم
قسمت هشتم: و اما، جز این دست از نامهربانی‌ها و تبر به‌دستی‌های چرکناک، قضیه وقتی غامض‌تر می‌شود که دریابیم بسیار حلقه‌های نامتوازن ادبی در شرایطی خاص با هم متفق‌القول می‌شوند تا که مثلا تدبیر آن دیگران کنند. آن کسان که به نظرشان طورهایی باهاشان نامتوازن و ناهمراهند و به وقت ضرورت جاهایی آب به آسیاب‌شان نریخته‌اند. و چنین است که در این راه به هر ترفند می‌کوشند موقعیت‌های ممتاز مثلا ناهمراهان را زیر سوال ببرند! جالب اینکه این گروه‌های آشکار و پنهان- که ظاهرا- از آبشخور یک باور و اعتقاد ارتزاق می‌کنند، در عمل آب پاکي روی دست ابلیس هم می‌ریزند! و آدم حیرت می‌کند از عملکردهای ناصوابشان و هم از این روست که آگاهان جامعه ادبی همواره خاموش در کارشان حیران می‌مانند که اگر معیار این است پس آن دیگران چه می‌گویند و مگر می‌شود مسؤولی هم خوب باشد و هم بد؟! لابد خوب است چون فلان شخص به حرمت فلان قلم دستوری مطابق طبع او صادر کرده است و لابد بد است برای اینکه عوامل همان سازمان در یک کارشناسی کارشان را حتی آنقدر ارزشمند ندانسته‌اند که به مرحله مقدماتی راه یابد! بالاخره کدام اینها درست است، خوب یا بد بودن یک مسؤول؟ مگر می‌شود یک بام و دو هوا؟ به گمان این قلم جامعه ادبی معاصر ما امروزه روز بیشتر از این دست نابراهی‌ها و پنهان‌کاری‌های شیطنت‌آمیز رنج می‌برد ونیز از عدم سلامت روح پاره‌ای که به اصطلاح هم خدا را می‌خواهند و هم خرما را، بالاخره معلوم نیست آن فلان کس، استاد است یا نویسنده‌ای مبتدی و چنین است که این دست از گروه‌ها و همدستان غافلشان تا آنجا در امر انتخاب این و آن اثر ریاورزی می‌کنند که حتی بسیاری از مخاطبان آگاه به چند و چون ادبیات داستانی پس از انتخاب به رای و نظرشان، پنهان و آشکار اعتراض می‌کنند. یکی از داورانشان که سلامت نفسی بیش از دیگران داشت و گویا هنوز در چند و چون رابطه‌ها ملوث نشده بود، می‌گفت: نمی‌دانید هنگام انتخاب اثر برگزیده چه بلبشویی بود. آن فرد کذا- که قرار بود در گزینش اثر برتر مثلا نقشی نداشته باشد- به حیل مختلف متوسل شد تا کار مورد نظرش برگزیده شود و من دیدم گویا در این باب خاص سمبه آنقدر پرزور است که هیچ کار نمی‌توان کرد و این شد که صادقانه بگویم وادادم و گفتم باشد و سرانجام چنان شد که نباید! تحمیل‌هایی از این دست زمانی تاسف‌بارتر است که تصور کنیم آن گزینش لابد باید زیر عنوانی چنان فارغ از این دست از داد و گیرهای زمینی باشد که نبود و آدم فی‌الواقع حیرت می‌کند از اینکه ببیند حب نفس و غرض و مرض تا کجا می‌تواند جامعه ادبی را ملوث کند که کسانی چشمشان را اینچنین حقیرانه به روی حقیقتی عیان و شفاف ببندند و بخواهند ناداشته‌های ادبی‌شان را غیر مستقیم به جامعه ادبی حقنه کنند و بدین وسیله کاری را زیر سوال ببرند. با این احوال نویسنده این سطور معتقد است هیچ کدام این دخالت‌های غرض‌ورزانه که ملهم از روحی ملوث و نامیمون است و نیز سایر گزینش‌های بگوییم حتی مصلحتی و رابطه‌ای، نمی‌تواند معیار برتری یا ارجمندی ظاهری هیچ اثری باشد که بالاترین معیار، معیار زمان است و بس. این زمان است که ثابت می‌کند فلان نویسنده در فلان اثر موفق یا ناموفق بوده است و اگر واقعا چراغی در دل اثری روشن باشد توفان هیچ غرض و مرضی نمی‌تواند آن را حتی در طول سالیان سال خاموش کند، همانطور که بالعکس، تحویل گرفتن‌های مصلحتی و حتی شعارهای مشکوک چاپ‌های محیرالعقول آنچنانی هم نمی‌تواند باعث ماندگاری هیچ اثر خام و دم دستی شود و این را نه راقم این سطور که تاریخ صدساله ادبیات داستانی معاصر می‌گوید و اگر کسانی هنوز از تاریخ پند نگرفته‌اند و قدرت تجزیه و تحلیل چنین اصل مهمی را ندارند بهتر این است که به جای این همه وقت گذرانی و بطالت‌های توطئه‌گرانه آشکار و پنهان، بروند خوب مطالعه کنند تا ببینند خورشید حقیقت از کدام افق، در بستر ادبیات داستانی طلوع می‌کند.
پسیانی، کیانی و آذرنگ
بهار 88 به تئاتر شهر می‌آیند
مجموعه تئاتر شهر، بهار 88 میزبان 15 نمایش از هنرمندان مختلف است که در سالن‌های اصلی، چهارسو، سایه، قشقایی و کارگاه نمایش اجرا خواهند شد. در این میان سالن اصلی میزبان سه نمایش خواهد بود.نمایش‌های «رویاهای خلیج‌فارس» امیر دژاکام، «شعله در زمهریر» محمدرضا مداحیان و «شاهزاده و شهسوار» تاجبخش فنائیان به ترتیب در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر به صحنه می‌روند. تالار چهارسو میزبان نمایش‌های «کشتی شیطان» آتیلا پسیانی، «مادر مانده، ما درمانده» حمیدرضا آذرنگ و نیما دهقان و «اهل قبور» حسین کیانی است. در تالار قشقایی هم نمایش‌های «پشت کلانتری» فرشاد منظوفی‌نیا، «خرمشهر» اصغر خلیلی و «خانه» کیومرث مرادی اجرا خواهند شد. همچنین تالار سایه میزبان نمایش‌های «بخوان» عاطفه تهرانی، «قهوه‌ای، طلایی» هوشنگ هیهاوند و «عروسی در سایه» علی عابدی خواهد بود. نمایش‌های «علی‌بابا و چهل دزد بغداد» جواد ذوالفقاری، «عجیب ولی واقعی» یاسر خاسب و «اوسنه گم شده» مریم معینی هم بهار 88 در کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر به صحنه می‌روند.
قطعه هنرمندان گلباران مي‌شود
هنرمندان و مسؤولان عرصه هنر همچون سال‌هاي گذشته در آستانه سال نو به منظور گراميداشت ياد و خاطره هنرمندان درگذشته، ساعت10 صبح روز سه‌شنبه 27 اسفند ماه در قطعه هنرمندان
بهشت زهرا(س) حضور مي‌يابند. یادداشت
ن و القلم
قسمت هشتم: و اما، جز این دست از نامهربانی‌ها و تبر به‌دستی‌های چرکناک، قضیه وقتی غامض‌تر می‌شود که دریابیم بسیار حلقه‌های نامتوازن ادبی در شرایطی خاص با هم متفق‌القول می‌شوند تا که مثلا تدبیر آن دیگران کنند. آن کسان که به نظرشان طورهایی باهاشان نامتوازن و ناهمراهند و به وقت ضرورت جاهایی آب به آسیاب‌شان نریخته‌اند. و چنین است که در این راه به هر ترفند می‌کوشند موقعیت‌های ممتاز مثلا ناهمراهان را زیر سوال ببرند! جالب اینکه این گروه‌های آشکار و پنهان- که ظاهرا- از آبشخور یک باور و اعتقاد ارتزاق می‌کنند، در عمل آب پاکي روی دست ابلیس هم می‌ریزند! و آدم حیرت می‌کند از عملکردهای ناصوابشان و هم از این روست که آگاهان جامعه ادبی همواره خاموش در کارشان حیران می‌مانند که اگر معیار این است پس آن دیگران چه می‌گویند و مگر می‌شود مسؤولی هم خوب باشد و هم بد؟! لابد خوب است چون فلان شخص به حرمت فلان قلم دستوری مطابق طبع او صادر کرده است و لابد بد است برای اینکه عوامل همان سازمان در یک کارشناسی کارشان را حتی آنقدر ارزشمند ندانسته‌اند که به مرحله مقدماتی راه یابد! بالاخره کدام اینها درست است، خوب یا بد بودن یک مسؤول؟ مگر می‌شود یک بام و دو هوا؟ به گمان این قلم جامعه ادبی معاصر ما امروزه روز بیشتر از این دست نابراهی‌ها و پنهان‌کاری‌های شیطنت‌آمیز رنج می‌برد ونیز از عدم سلامت روح پاره‌ای که به اصطلاح هم خدا را می‌خواهند و هم خرما را، بالاخره معلوم نیست آن فلان کس، استاد است یا نویسنده‌ای مبتدی و چنین است که این دست از گروه‌ها و همدستان غافلشان تا آنجا در امر انتخاب این و آن اثر ریاورزی می‌کنند که حتی بسیاری از مخاطبان آگاه به چند و چون ادبیات داستانی پس از انتخاب به رای و نظرشان، پنهان و آشکار اعتراض می‌کنند. یکی از داورانشان که سلامت نفسی بیش از دیگران داشت و گویا هنوز در چند و چون رابطه‌ها ملوث نشده بود، می‌گفت: نمی‌دانید هنگام انتخاب اثر برگزیده چه بلبشویی بود. آن فرد کذا- که قرار بود در گزینش اثر برتر مثلا نقشی نداشته باشد- به حیل مختلف متوسل شد تا کار مورد نظرش برگزیده شود و من دیدم گویا در این باب خاص سمبه آنقدر پرزور است که هیچ کار نمی‌توان کرد و این شد که صادقانه بگویم وادادم و گفتم باشد و سرانجام چنان شد که نباید! تحمیل‌هایی از این دست زمانی تاسف‌بارتر است که تصور کنیم آن گزینش لابد باید زیر عنوانی چنان فارغ از این دست از داد و گیرهای زمینی باشد که نبود و آدم فی‌الواقع حیرت می‌کند از اینکه ببیند حب نفس و غرض و مرض تا کجا می‌تواند جامعه ادبی را ملوث کند که کسانی چشمشان را اینچنین حقیرانه به روی حقیقتی عیان و شفاف ببندند و بخواهند ناداشته‌های ادبی‌شان را غیر مستقیم به جامعه ادبی حقنه کنند و بدین وسیله کاری را زیر سوال ببرند. با این احوال نویسنده این سطور معتقد است هیچ کدام این دخالت‌های غرض‌ورزانه که ملهم از روحی ملوث و نامیمون است و نیز سایر گزینش‌های بگوییم حتی مصلحتی و رابطه‌ای، نمی‌تواند معیار برتری یا ارجمندی ظاهری هیچ اثری باشد که بالاترین معیار، معیار زمان است و بس. این زمان است که ثابت می‌کند فلان نویسنده در فلان اثر موفق یا ناموفق بوده است و اگر واقعا چراغی در دل اثری روشن باشد توفان هیچ غرض و مرضی نمی‌تواند آن را حتی در طول سالیان سال خاموش کند، همانطور که بالعکس، تحویل گرفتن‌های مصلحتی و حتی شعارهای مشکوک چاپ‌های محیرالعقول آنچنانی هم نمی‌تواند باعث ماندگاری هیچ اثر خام و دم دستی شود و این را نه راقم این سطور که تاریخ صدساله ادبیات داستانی معاصر می‌گوید و اگر کسانی هنوز از تاریخ پند نگرفته‌اند و قدرت تجزیه و تحلیل چنین اصل مهمی را ندارند بهتر این است که به جای این همه وقت گذرانی و بطالت‌های توطئه‌گرانه آشکار و پنهان، بروند خوب مطالعه کنند تا ببینند خورشید حقیقت از کدام افق، در بستر ادبیات داستانی طلوع می‌کند.
پسیانی، کیانی و آذرنگ
بهار 88 به تئاتر شهر می‌آیند
مجموعه تئاتر شهر، بهار 88 میزبان 15 نمایش از هنرمندان مختلف است که در سالن‌های اصلی، چهارسو، سایه، قشقایی و کارگاه نمایش اجرا خواهند شد. در این میان سالن اصلی میزبان سه نمایش خواهد بود.نمایش‌های «رویاهای خلیج‌فارس» امیر دژاکام، «شعله در زمهریر» محمدرضا مداحیان و «شاهزاده و شهسوار» تاجبخش فنائیان به ترتیب در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر به صحنه می‌روند. تالار چهارسو میزبان نمایش‌های «کشتی شیطان» آتیلا پسیانی، «مادر مانده، ما درمانده» حمیدرضا آذرنگ و نیما دهقان و «اهل قبور» حسین کیانی است. در تالار قشقایی هم نمایش‌های «پشت کلانتری» فرشاد منظوفی‌نیا، «خرمشهر» اصغر خلیلی و «خانه» کیومرث مرادی اجرا خواهند شد. همچنین تالار سایه میزبان نمایش‌های «بخوان» عاطفه تهرانی، «قهوه‌ای، طلایی» هوشنگ هیهاوند و «عروسی در سایه» علی عابدی خواهد بود. نمایش‌های «علی‌بابا و چهل دزد بغداد» جواد ذوالفقاری، «عجیب ولی واقعی» یاسر خاسب و «اوسنه گم شده» مریم معینی هم بهار 88 در کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر به صحنه می‌روند.
قطعه هنرمندان گلباران مي‌شود
هنرمندان و مسؤولان عرصه هنر همچون سال‌هاي گذشته در آستانه سال نو به منظور گراميداشت ياد و خاطره هنرمندان درگذشته، ساعت10 صبح روز سه‌شنبه 27 اسفند ماه در قطعه هنرمندان
بهشت زهرا(س) حضور مي‌يابند. ارسال نظر
پربیننده