ابوالقاسم طالبی در برنامه «هفت» گفت: فیلم سیاسی را با ضدانقلاب یکی نکنید چون اینها دنبال تخریب خودی و تشویق امثال کاخ سفید نیستند. همه چیز سینما بر خرج دولتی می‌چرخد پس آدرس غلط ندهید؛ مخاطب ما هم فقط در گیشه نیست. به گزارش «وطن امروز»، برنامه «هفت» شنبه‌شب میزبان ابوالقاسم طالبی بود. این کارگردان با حضور در این برنامه در گفت‌وگویی با محمود گبرلو عنوان کرد: من از اول هم فیلمساز بودم اما با جهانبخش سلطانی در اصفهان تئاتر کار می‌کردم. در دوره آقای خاتمی چون منتقد فرهنگ بودم مرا دعوت به همکاری در ارشاد کرد. بعد از آنجا هم با آقای لاریجانی و... مشغول همکاری شدم. از آن زمان هم راه‌اندازی ویدئو و شبکه آن برعهده من گذاشته شد. مجری برنامه در ادامه از طالبی درباره دوستی او با ضرغامی پرسید که طالبی پاسخ داد: بله! دوست هستیم و دو، سه بار از ایشان خواستم که آقای گبرلو را عوض کن اما ایشان گوش نداد. طالبی در ادامه اشاره کرد: حیف شد آقای جیرانی رفت. من دیده‌ام در برنامه شما بارها افرادی آمده‌اند و سینمای انقلابی را ایدئولوژیک برشمرده‌اند و خواسته‌اند سینمای انقلاب را به سینمای شوروی وصل کنند و مسیر لیبرالیسم را برویم. کارگردان فیلم «دست‌های خالی» افزود: بر این اعتقادم که همه فیلم‌ها به نوعی سیاسی است، کسانی که از سینمای ایدئولوژیک صحبت می‌کنند و آن را به نوعی به سینمای کمونیست متصل می‌کنند و اظهار می‌دارند باید از آن رهایی یافت و سراغ سینمای آمریکا و لیبرالیسم رفت نیز باید متوجه این موضوع باشند. در واقع سیاست تعیین می‌کند که چگونه فیلم بسازیم. همان‌گونه که جمله هنر برای هنر نیز خود سیاسی است چرا که نشأت گرفته و تحت تاثیر موقعیت زمانی و مکانی و اینکه چه کسی حاکمیت داشته است گفته شده است. وی ادامه داد: کسانی که می‌گویند سیاسی نیستند نیز به نوعی در حال در رفتن از زیر بار مسؤولیت هستند. اینکه آدم‌ها همواره می‌خواهند خود را غیر از آنچه هستند نشان دهند و در نظر گرفتن اقتضاعات زمانی و مکانی نیز در این میان خود یک نوع سیاست است. انسان مومن و متعهد دارای اعتقاد وقتی در عرصه‌های مختلف به خاطر اعتقادش معرفی می‌شود باید به خاطر همان اعتقادش بایستد و دفاع کند. طالبی در ادامه اشاره کرد: همین افراد که سینمای سیاسی را ایدئولوژیک برمی‌شمارند در مجموعه صدا و سیما راجع به حجاب فیلم می‌سازند و در حوزه سینما جور دیگری فیلم می‌سازند، همه به نوعی دچار تناقض هستند. آقای گبرلو در دورانی که در روزنامه رسالت نقد می‌نوشت، خودش را حزب‌اللهی معرفی کرده، نقدهای حزب‌اللهی نوشته و به نفع دفاع مقدس و انقلاب اسلامی نوشته. بعد آقای جیرانی برنامه را شروع می‌کند، بعد می‌گویند آقای جیرانی انقلابی نیست و ما می‌خواهیم یک انقلابی بیاوریم. می‌گویند آقای گبرلو هم سابقه‌اش خوب است هم نویسنده خوبی است، بعد شما را می‌آورند می‌گذارند اینجا، می‌شوید مجری برنامه هفت. آقای گبرلو را با این سابقه آوردند. من عقیده‌ام این است که آقای گبرلو با سابقه‌ای که او را به برنامه هفت آورده‌اند باید موضع حزب‌اللهی داشته باشد. شما باید به سینماگران و میهمانان بگویید اینجا همان گبرلو هستم، اعتقادم این است، شما اعتقادتان چیست، نه اینکه در برنامه هفت بگوید من بی‌طرف هستم و آنطوری خودتان را نشان بدهید که نیستید، مردم متوجه می‌شوند. گبرلو پاسخ داد: بنده اقتضائات زمان و مکان را باید در نظر بگیرم. و طالبی با جواب تندتری به گبرلو گفت: همین کار شما نوعی سیاست‌ورزی است و این روش را بنده در ۱۲ سالگی در کوچه‌های اصفهان یاد گرفتم. در ادامه با طعنه خطاب به محمود گبرلو، مجری برنامه هفت گفت: انسان متعهد مومن دارای اعتقاد در عرصه‌های مختلف به خاطر اعتقاداتش معرفی می‌شود و باید بر مسیر همان اعتقاد حرکت کند. و به گبرلو اشاره کرد: شما بر مدار اعتقاد انقلابی خود حرکت نکردید و موضع نگرفتید. من طالبی دیروز و امروزم در سینما همین بوده، یک عده خوششان می‌آید و یک عده بدشان می‌آید.
همه فیلم‌ها به نوعی سیاسی هستند
این کارگردان افزود: من فیلمساز سیاسی هستم، چه ابایی مگر دارد؟ یعنی باید دشمن را شناخت و تدبیر امور کرد. پشت صحنه سیاست را دید. معتقدم همه فیلم‌ها نیز به نوعی سیاسی هستند. سیاست تبیین می‌کند که فیلمساز چطور فیلم بسازد، شاید خودش هم حواسش نباشد. کسی که می‌گوید من سیاسی نیستم، باز با سیاست این حرف را می‌زند.
طالبی همچنین در ادامه گفت: انسان مومن متعهد وقتی در عرصه‌های مختلف کار می‌کند باز هم براساس آن اعتقاد کار کند. کسی در سینما نمی‌تواند بگوید ابوالقاسم طالبی متفاوت عمل کرده بلکه همیشه یک‌جور بوده‌ام. خیلی از مشکلات ما به‌خاطر همین دوگانگی آدم‌هاست که هر جایی می‌رود رفتارش تغییر می‌کند.
فیلم سیاسی را با فیلم ضدانقلاب یکی نکنید
وی در ادامه گفت‌وگوی خود افزود: فیلم سیاسی با فیلم ضدانقلابی متفاوت است؛ کسی که این نظام را قبول دارد اما به برخی جاها ایراد دارد و در رابطه با آن فیلم می سازد فیلمش سیاسی می‌شود نه ضدانقلاب، چون دنبال تخریب و دست زدن الیزابت و کاخ سفید برای خود، نیست. کارگردان «قلاده‌های طلا» یادآور شد: من به آقای روحانی رأی ندادم اما دلیل نمی‌شود که شمشیر بردارم و علیه‌اش کار کنم، ما هم به او کمک می‌کنیم. دوستان مسؤول سینمایی هم در سینما تلاش می‌کنند. ارزیابی آن را هم باید به زمان جشنواره فجر امسال موکول و بعد می‌توان آنان را نقد کرد. الان که نمی‌توان دوستان را نقد کرد. من آرزو دارم موفق شوند، ما خوشحال می‌شویم.
نباید فیلمساز منتظر فرش قرمز باشد
وی همچنین توضیح داد: من نباید با کاری و حرفی علیه آنان موضع بگیرم بلکه ارزیابی آنان را باید به زمان جشنواره فجر امسال گذاشت. ما نباید عافیت‌طلب باشیم و از مشکلات بترسیم. برای کسی در سینما فرش قرمز که پهن نمی‌کنند بلکه باید تلاش کنیم و اذیت شویم تا فیلمی بسازیم.
کارگردان «نغمه» در ادامه به سینمای دفاع مقدس اشاره داشت و گفت: سینمای دفاع مقدس توفیق می‌خواهد و زوری که نیست؛ توفیق است کار کردن و به راه انسان‌های نورانی و شهدا رفتن. امیدوارم فیلم ساختن ما نیز مخلصانه باشد چون اخلاص اگر نباشد کار برکتی ندارد. خوشبختانه در سینمای ما خیلی آدم‌ها هستند که متوجه قضایا هستند.
همه چیز ما دولتی است؛ پس آدرس غلط ندهید
طالبی با بیان اینکه نباید با ایجاد کلماتی مثل سینمای بفروش، نفتی و تختی و... دعوا ایجاد کرد، افزود: چون همه چیز بر خرج دولتی می‌چرخد پس آدرس غلط ندهید. مخاطب تعریفش فرق کرده و دوستان کمی عقب‌تر هستند و با این همه وسایل ارتباطی هر فیلمی هم قابل دیدن است. مخاطب را فقط در دایره گیشه و سینما نبینیم. وی ادامه داد: کدام فیلم، جز طنز در این سال‌ها در گیشه می‌فروشد؟ کدام فیلم در سینمای ایران اینگونه است؟ پس همه باید طنز بسازیم؟ اصغر فرهادی مگر فیلمساز بدی است اما «گذشته» او فروخت؟ پس مخاطب فقط گیشه نیست، تلویزیون، رسانه‌های تصویری، دانلود غیرقانونی و... فیلم‌ها نیز هست.
هر کسی که پول بدهد می‌گیرم تا فیلمم را بسازم
طالبی در این رابطه افزود: هرکه باشد که پول بدهد از او می‌گیرم و فیلمم را می‌سازم. هیچکس در این سینما بدون کمک دولت نمی‌تواند فیلم بسازد. خوشبختانه هیچوقت نگفتند که من نفتی کار می‌کنم، اگر هم چیزی گفته‌اند از جنبه سیاسی‌ام بوده اما کلا این بحث‌ها درست نیست. خیلی از فیلم‌های هالیوود نیز نمی‌توانند در گیشه سرمایه‌شان را برگردانند و امثال پنتاگون پشتوانه آنان هستند. این کارگردان به گیشه و فروش سینما اشاره و عنوان کرد: من با آقای فرهادی موضع ندارم، اگرچه از نظر فکری با او متفاوتم اما برای «جدایی نادر از سیمین» هم در جشنواره به او جایزه دادیم و در اسکار هم پذیرفته شد، اگرچه برای ما هم شاید ضرر داشت اما با یک گل که بهار نمی‌شود، دیدید که «گذشته» او نفروخت. فیلم‌های ده‌نمکی می‌فروشد چون او قشر جدید سینمارو را دنبال خودش راه انداخته و آنها هم قشری مذهبی بودند که قبلا سراغ سینما نمی‌رفتند که شاید خیلی‌ها این شانس را نداشته باشند.
فضای کشور را سیاه نشان ندهیم
به گفته طالبی، هرکس هر عقیده‌ای داشته باشد می‌تواند فیلم بسازد اما به نفع کشور و نظام باید فیلمش را بسازد. ملاکش هم برعهده مدیران است که ضوابط را تعیین کنند. فضای کشور را هم نباید فیلمساز سیاه نشان دهد و غبارآلود. جالب اینکه در انتخابات ریاست‌جمهوری هم این را دیدیم؛ سیاستمدار همیشه دنبال این فضای یأس‌آلود است البته جز آقای حدادعادل.
6 سال را باید خرج فیلم جدیدم بکنم
ابوالقاسم طالبی در پایان نیز درباره وضعیت پروژه سینمایی «یتیمخانه ایران» گفت: 4 سال است دنبال این هستم که از نظام پول بگیرم که فیلمی بسازیم چون 100 سال پیش جمعیت نیم‌میلیونی از قحطی و گرسنگی مرده‌اند در حالی که هیچ فیلم و اثری درباره آن نداریم. 4 سال تحقیق کردم و 2 سال دیگر هم خرج آن می‌کنم. من در حد خودم تلاش می‌کنم و کم‌فروشی نمی‌کنم. قرار نیست حتما در گیشه هم بفروشد. سعی می‌کنم از هنرمندان تئاتر استفاده کنم. می‌خواهم اثری درخور مردم ایران باشد در هر جایی؛ چه سینما، چه تلویزیون و... .