
امیر قلعهنویی به خوبی میداند اگرچه نیمکت آبیپوشان نسبت به سایر تیمها، غنیتر است، اما این بازیکنان در مقطع فعلی نتوانستند جایگزین مناسبی برای بازیکنان ثابت و تاثیرگذار استقلال باشند.برای دومین هفته متوالی، استقلال در مصاف با تیمی از ردههای بالایی جدول بازی را واگذار کرد. هرچند این شکست، تغییری در رتبه دوم آبیپوشان ایجاد نکرد، اما وضعیت این تیم را نسبت به سایر رقبا، کمی متزلزل کرد. در هفتهای که سایر مدعیان، همچون تراکتورسازی و سپاهان در مقابل حریفانشان به تساوی رسیده بودند، استقلال میتوانست با کسب این 3 امتیاز، گامی محکم برای کسب عنوان قهرمانی نیمفصل بردارد. در روزی که آبیپوشان در ورزشگاه آزادی به مصاف فولاد خوزستان رفته بودند، هواداران نسبت به هفتههای ابتدایی، استقبال تقریبا مناسبی از این دیدار کرده بودند. امیر قلعهنویی نیز به خوبی میدانست در نبود چند بازیکن کلیدی و تاثیرگذارش، همچون جاسم کرار، خسرو حیدری و هاشم بیکزاده که پایهگذار اکثر حملات استقلال در بازیهای گذشته بودند، کار سختی مقابل مدافع عنوان قهرمانی پیشرو دارد. ضعف استقلال در موقعیتسازی و ارسال سانترهایی بعضاً بیهدف، باعث شده بود مهاجمان این تیم، به ندرت صاحب موقعیت خطرناکی روی دروازه اهوازیها شوند. با این وجود، آبیپوشان تهرانی میتوانستند در چند موقعیت به گل برسند اما با کمدقتی و کمشانسی، راه به جایی نبردند. شاگردان اسکوچیچ نیز که سعی در میدانداری داشتند و دل به ضدحملات بسته بودند، میل چندانی به نفوذهای پرتعداد و خطرناک نشان نمیدادند و به کسب نتیجه تساوی و گرفتن یک امتیاز راضی به نظر میرسیدند. هرچند در نتیجه یک ضربه ایستگاهی در دقایق پایانی و اشتباهات مدافعین استقلال، موفق به گلزنی و صاحب 3 امتیاز ارزشمند شدند. نکتهای که درباره تیم استقلال باید یادآور شد، تاثیر نبود خسرو حیدری و جاسم کرار در 2 دیدار اخیر این تیم و کاهش شدید موقعیتهای گلزنی آبیپوشان است. غیبت خسرو حیدری که تا قبل از مصدومیتش، یکی از ارکان پیروزیهای این تیم و پایهگذار اکثر حملات این تیم از سمت راست بود و همینطور جاسم کرار که به عنوان بازیساز، عمق خط دفاع حریفان را هدف میگرفت و برای مهاجمان پرسرعت استقلال موقعیتسازی میکرد و خود نیز میل هجومی بیشتری را نسبت به سایر هافبکها از خود نشان میداد، بر نتایج فعلی استقلال کاملا مشهود است. آمار خسرو حیدری با یک گل و 3 پاس گل و جاسم کرار با 2 گل و یک پاس گل، به خوبی بیانگر این واقعیت است. به هر حال، امیر قلعهنویی به خوبی میداند اگرچه نیمکت آبیپوشان نسبت به سایر تیمها، غنیتر است، اما این بازیکنان در مقطع فعلی نتوانستند جایگزین مناسبی برای بازیکنان ثابت و تاثیرگذار استقلال باشند. بحرانی که استقلال فعلی با آن روبهرو است، مصدومیت بازیکنان کلیدیاش است؛ اتفاقی که در زمان سرمربیگری پرویز مظلومی نیز برای این تیم پیش آمده بود. حال این پرسش را باید از امیر قلعهنویی پرسید که آیا به انتظار بازگشت ستارههایش مینشیند یا با تقویت بازیکنان فعلی و تغییر تاکتیک تیمش، قصد خروج از این بحران را دارد؟