حمله رژیم بعث عراق به جمهوری اسلامی ایران و آغاز جنگ تحمیلی 8 ساله (1359 ش)
در بعدازظهر 31 شهریور 1359 رژیم بعثی عراق پس از 20 ماه مقدمهچینی، مرزهای ایران اسلامی را مورد تجاوز قرار داد. در این روز، 3 فروند میگ 23 عراق، فرودگاه بینالمللی مهرآباد تهران را مورد حمله قرار دادند، بدین ترتیب جنگ و تجاوز عراق علیه ایران با اشاره و حمایت آمریکا و دولت‌های غربی آغاز شد. هرچند عراق تا قبل از 31 شهریور، با 736 مورد تجاوز به حریم جمهوری اسلامی ایران، خوی توسعه‌طلبانه خود را آشکار کرده بود. همزمان با تهران، فرودگاههای نظامی و بینالمللی تبریز، شیراز، همدان، دزفول و اصفهان نیز مورد حمله هواپیماهای دشمن قرار گرفت. در آن زمان، طه یاسین رمضان در مجله الثوره، ارگان حزب بعث عراق اعتراف کرد: هدف از جنگ، مساله چندصد کیلومتر زمین نیست بلکه هدف، سرنگونی و انهدام جمهوری اسلامی ایران است. جنگ تجاوزگرانه رژیم بعثی عراق علیه ایران نزدیک به 8 سال ادامه یافت و سرانجام در روز 29 مرداد 1367 شمسی بدون آنکه رژیم عراق به اهدافش رسیده باشد، آتشبس رسمی بین ایران و عراق برقرار شد.
ایراد نطق تاریخی آیت‌‌الله خامنهای، رئیس وقت جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل (1366 ش)
حضرت آیت‌‌الله خامنهای رئیس وقت جمهوری اسلامی ایران با شرکت در چهل و دومین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد نطق تاریخی خود را بیان کردند. ایشان در سخنرانی خود، دیدگاههای جمهوری اسلامی ایران را درباره مسائل مختلف بیان و از عملکرد خیانتآمیز دولت آمریکا در قبال ملت مسلمان ایران در نیم قرن گذشته، بویژه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، شدیداً انتقاد کردند. همچنین ایشان به تشریح علل و اهداف رژیم عراق برای آغاز جنگ و جنایات بیشمار این رژیم و نظامیان آن بر ضد مردم مسلمان، مظلوم و بیدفاع ایران پرداختند. این سخنان در حالی صورت میگرفت که مدتی قبل از آن، قطعنامه 598 شورای امنیت به تصویب رسیده و عراق نیز در نهایت ضعف و درماندگی، آن را پذیرفته بود. از این رو، نطق تاریخی آیت‌‌الله خامنهای در سازمان ملل، نقش مهمی در خنثی کردن تبلیغات سوء دشمنان علیه جمهوری اسلامی و روشن کردن افکار عمومی جهان داشت.
آغاز دوره جدید جنگ‌های ایران و عثمانی در زمان محمدشاه قاجار (1258 ق)
جنگ‌های ایران و عثمانی از قرن شانزدهم به رهبری شاه‌اسماعیل صفوی، بنیانگذار حکومت صفویه ایران و سلطان سلیم عثمانی آغاز شد. درگیری‌ها میان این دو امپراتوری بیشتر در مناطق شرق آناتولی، میان رودان و قفقاز روی می‌دهد. این جنگ‌ها پس از امپراتوری صفوی توسط دولت‌های هوتکیان، افشاریه، زندیه و قاجاریه ادامه می‌یابد.
تأسیس سازمان کنفرانس اسلامی (1969م)
در نیمه دوم قرن بیستم، پس از بروز یک سلسله رویدادهای سیاسی در جهان اسلام، سران کشورهای اسلامی به ضرورت ایجاد سازمانی پیبردند که بتواند بیش از 60 کشور اسلامی را از تفرقه و اختلاف به وحدت و همبستگی برساند. سرانجام با پیشگامی سران کشورهای عربستان، مراکش و ایران، در سال 1969م کنفرانسی از وزرای خارجه برخی کشورهای اسلامی در قاهره تشکیل شد و راهکارهای موجود برای ایجاد سازمانی با معیارهای اسلامی را بررسی کرد. در پی این اجلاس، تصمیم گرفته شد که یک کمیته مقدماتی، طرحها را ارائه و بررسی کند. اعضای این کمیته مقدماتی، نمایندگان دولت‌های ایران، سومالی، مالزی، نیجر و مراکش بودند. سرانجام اولین کنفرانس سران کشورهای اسلامی از 22 تا 25 سپتامبر 1969م در رَباط، پایتخت مراکش تشکیل شد و این سازمان موجودیت خود را به طور رسمی اعلام کرد. افزایش همبستگی اسلامی میان کشورهای عضو، تلاش برای از بین بردن تبعیضنژادی و استعمار با اشکال گوناگون، حمایت از مبارزه همه ملتهای اسلامی و حمایت از مبارزه ملت مسلمان فلسطین و کمک به آنان برای بازپسگیری حقوق و آزادی سرزمینهای خود و... از جمله اهداف مندرج در منشور سازمان کنفرانس اسلامی هستند. کنفرانس سران، کنفرانس وزیران خارجه و دبیرخانه، سه رکن اصلی این سازمان هستند و طبق مصوبه اجلاس سوم، قرار شد کنفرانس سران دولت‌های اسلامی هر 3 سال یک بار تشکیل شود. تا سال 2002م مجموعاً 57 کشور اسلامی به عضویت این سازمان درآمدهاند.