ابوذر باقری: حسام‌الدین آشنا، مشاور فرهنگی حسن روحانی در یک گفت‌وگو گفته است: «اگر در سال ۸۸ به جای برخی عزیزان، آقای روحانی مسؤولیت شورایعالی امنیت کشور را بر عهده داشت آیا اصلا آن اتفاقات می‌افتاد؟ یا اتفاقی نمی‌افتاد؟ ترسو بودن یک نیروی امنیتی، متضمن نگاهی پیشگیرانه است. در افغانستان ما الان با اختلاف 2 کاندیدای ریاست‌جمهوری مواجه هستیم. شاید ما در سال ۸۸ می‌توانستیم کاری را بکنیم که افغان‌ها در سال ۹۳ می‌کنند. بلوغ سیاسی 2 طرف انتخابات، بلوغ سیاسی مردم و از همه مهم‌تر مجرب بودن نهاد شورایعالی امنیت ملی می‌توانست از خیلی حوادث پیشگیری کند».
به این موارد دقت کنید:
1ـ آیا اصلاح‌طلبان از این اظهارات مشاور فرهنگی روحانی خرسند شده و برای او هورا می‌کشند؟ به هر حال او در این اظهارنظر تقریبا و تلویحا اعتراضات آنها در سال 88 را تایید کرده و گفته است باید بخشی از دولت به اصلاح‌طلبان واگذار می‌شد، بنابراین باید اصلاح‌طلبان از این اظهارات خوشحال باشند. اما اینگونه نیست. واقعیت این است که اصلاح‌طلبان هر روز بیشتر از روز گذشته نسبت به دولت آقای روحانی منتقد می‌شوند و مطالبات بر زمین مانده خود را طلب می‌کنند. خود آقای آشنا هم می‌دانند اسب چموش فتنه با این هویج‌ها رام نمی‌شود.
2ـ منتقدان دولت هم چندان این اظهارات نسنجیده مشاور فرهنگی روحانی را جدی نگرفته‌اند. چرا؟ به خاطر آنکه ماهیت و اهداف حاشیه‌سازی‌های برخی اطرافیان رئیس‌جمهور نظیر علی یونسی، مشاور رئیس‌جمهور در امور اقوام و اقلیت‌های مذهبی و همین حسام‌الدین آشنا مدت‌هاست آشکار شده است. منتقدان دولت ترجیح می‌دهند به جای پرداختن به حواشی، بیشتر روی مطالبات بر زمین مانده مردم در حوزه معیشت و همچنین جهت‌گیری اشتباه دولت در حوزه سیاست خارجی تمرکز کنند. بویژه اکنون که تبعات جهت‌گیری‌های دولت در حوزه دیپلماتیک کمی آشکار شده، منتقدان دولت تمایل دارند درستی انتقادات خود را در معرض افکار عمومی قرار دهند.
3ـ این قبیل قیاس‌های آقای آشنا تبعات سیاسی و امنیتی هنگفتی به دنبال دارد. مشاور فرهنگی رئیس‌جمهور که سابقه برجسته‌ای در حوزه‌های امنیتی دارد؛ باید بداند قیاس ایران و افغانستان آن هم در چنین موضوعات غیر‌همگون، هزینه‌ساز است، ضمن اینکه این قبیل اظهارات تخیلی، عیار واقعی دموکراسی‌خواهی دولت یازدهم را نیز نشان می‌دهد. البته شاید آقای آشنا با این اظهارنظر برای آقای رئیس‌جمهور هم دردسرساز شود و دولت او را در افکار عمومی به «سهم‌دهی» و «ساخت و پاخت سیاسی» متهم کند.