برداشت منابع آبی در ایران ۱۰ درصد بیشتر از حد مجاز

سالانه حدود ۱۲۰ میلیارد مترمکعب آب تجدیدشونده در کشور داریم که براساس استانداردهای جهانی، هر کشوری به طور مطلوب باید حدود ۶۰ درصد از این منابع را مصرف کند و در حالت مجاز ۷۰ درصد اما در ایران این رقم از ۸۰ درصد فراتر رفته است. به گزارش تسنیم، هر ساله به سطح خشکی‌های کره زمین حدود 110 هزار میلیارد مترمکعب آب به صورت نزولات جوی فرو می‌ریزد. در عوض 70 هزار میلیارد مترمکعب آن به صورت تبخیر خارج می‌شود. تفاوت این دو رقم 40 هزار میلیارد مترمکعب است که منابع تجدیدشونده آب کره زمین را تشکیل می‌دهند. از این مقدار، 120 میلیارد مترمکعب منابع آب تجدیدشونده ایران است، یعنی سهم ایران از منابع آب تجدیدشونده جهان 3/0 درصد است. این 120 میلیارد مترمکعب تا سال 83 به طور متوسط بلندمدت 130 میلیارد مترمکعب بود که با کاهش بارش‌های یک دهه اخیر، اکنون به 120 میلیارد مترمکعب رسیده است. از مجموع 120 میلیارد مترمکعب منابع آبی تجدیدشونده، اگر 60 درصد یعنی 72 میلیارد مترمکعب در سال آب مصرف کنیم، به طور مطلوب از منابع آب تجدیدشونده، سهمی برای محیط زیست و آبخوان‌ها گذاشته‌ایم اما مصرف تا 70 درصد منابع آب تجدیدشونده نیز بدون اشکال عنوان می‌شود. دلیل مشخص شدن سقف 70 درصدی از منابع آب تجدیدشونده این است که حداقل 30 درصد منابع آب تجدیدشونده هر کشور سهم محیط زیست آن کشور است که اگر از آن برای مصرف برداشت کنیم، خسارت‌های بعضا غیرقابل جبرانی به محیط زیست و منابع آب شیرین‌مان زده‌ایم. اگر طبق استانداردهای جهانی، میزان آب مجاز قابل استفاده را 70 درصد از منابع تجدیدشونده آب بدانیم، میزان آب قابل مصرف در ایران سالانه 84 میلیارد مترمکعب است در حالی که هم‌اکنون مصرف سالانه آب در ایران 96 میلیارد مترمکعب است، به عبارتی ما 10 درصد از سهم محیط زیست را نیز به مصرف اختصاص داده‌ایم و این دلیلی بر کاهش شدید سطح سفره‌های زیرزمینی آب و خشک شدن تالاب‌ها و رودخانه‌های کشور است.