کارگردان: دینش دسوزا و جان سالیوان/ تهیه‌کننده: دینش دسوزا و جرالد آر. مولن / فیلمنامه‌نویس: دنیش دسوزا، جان سالیوان و بروس اسکولی؛ براساس کتاب «آمریکا: دنیا را بدون آن تصور کنید» نوشته دنیش دسوزا/ بازیگران: دنیش دسوزا (خودش)، جاش بونزی (فردریک داگلاس)، ریچ بنز (سائول آلینسکی)، دان تایلور(آبراهام لینکلن) و جانیتا سوین (مادام سی.جی. واکر) / مدت فیلم: 105 دقیقه
سیناپس:
«آمریکا: دنیا را بدون آن تصور کنید»، مستند سیاسی براساس کتاب دینش دسوزا و به کارگردانی خود دسوزا و نیز جان سالیوان است. دسوزا در کتاب و فیلمش به بررسی اتهاماتی می‌پردازد که به ایالات متحده وارد شده و معتقد است که افراد ترقیخواه مانند آلینسکی، باراک اوباما و هیلاری کلینتون، ایالات متحده را در مسیر نابودی قرار داده‌اند.
دسوزا و سالیوان فرصتی برای ارائه نظرات‌شان در این مستند فراهم کرده‌اند. دسوزا تاریخ آمریکا را به گونه‌ای دیگر تصور کرده است. به طور مثال او می‌گوید اگر جورج واشنگتن در جنگ انقلاب آمریکا کشته یا کشور در زمان جنگ داخلی تجزیه می‌شد و آمریکا به صورتی که هست شکل نمی‌گرفت، چه اتفاقی می‌افتاد؟ البته او معتقد است که اوضاع دنیا از الآن بسیار بدتر می‌شد! او مدعی است که چپگراهای امروز داستان جدیدی را شروع کرده‌اند و معتقد است آمریکا دیگر مانند گذشته موثر عمل نمی‌کند. دسوزا سخنان «مایکل اریک دایسون» فعال سیاسی و استاد جامعه‌شناسی را که می‌گوید «دزدی» یکی از ویژگی‌های امپراتوری آمریکایی بوده و این کشور را مستوجب سرزنش می‌داند، به چالش می‌کشد و نیز سخنان «وارد چرچیل» مورخ و فعال سیاسی را که معتقد است آمریکا امپراتوری شیطانی دنیای مدرن است، رد می‌کند. دسوزا معتقد است سائول آلینسکی، نویسنده و مددکار اجتماعی و سیاستمدار که طرفدار اصلاحات سیاسی در دهه 1960 بود و همچنین هووارد زین نویسنده، مورخ و فعال سیاسی، این احساس گناه و خشم درباره نابرابری‌های ثروت آمریکا را ترویج داده‌اند و کار آنها موجب شکل‌گیری حرفه سیاسی باراک اوباما و هیلاری کلینتون شد. دسوزا معتقد است آمریکا ثروتش را خودش به‌دست آورده است و هرگز دزدی نکرده است! او می‌گوید آمریکا مبلغ 700 دلار به سرخپوستان برای خرید منهتن پول داده است و در آن زمان او می‌توانسته با این پول چندین مکان مستقل جهان را بخرد و در واقع صنعت آمریکا، نیویورک را به جایی تبدیل کرد که اکنون بیلیون‌ها دلار ارزش دارد. او می‌گوید اروپا و هند و کشورهای دیگر جهان با غلبه بر کشورهای ضعیف تاسیس شدند و تلاش آمریکا در به وجود آوردن ثروتش به نظر آن کشورها تازگی داشت و عجیب بود. سپس مثالی می‌آورد از مورخ عرب به نام ابن خلدون که دزدی را به تجارت برای ثروت‌اندوزی ترجیح می‌دهد و اینکه بازرگانان طبقه دوم هندو اینگونه شکل گرفته‌اند. در بخشی از مستند، دسوزا معتقد است کاهش جمعیت سرخپوستان به دلیل انتقال تصادفی میکروب طاعون بود که در زمان استعمار اروپایی رخ داد، طاعونی که پیش از آن به جان اروپا افتاده بود و هرگز آمریکایی‌ها قصد نابودی یک ملت را نداشته‌اند. حتی در توجیه اشغال مکزیک می‌گوید مردم مکزیک از اینکه اکنون آمریکایی هستند راضی‌اند و وقتی از آنها بپرسید که آیا مایلند به سرزمین‌شان که اکنون آزاد است برگردند، می‌گویند خیر و نمی‌خواهند به فقر و جرائم ناشی از بدبختی بازگردند! دسوزا همچنین نژادپرستی علیه سیاهپوستان را با این توضیح که چقدر دوستان سیاهپوست دارند رد کرده است. در زمینه برده‌داری نیز معتقد است آمریکا در زمانی که تمام مردم دنیا برده‌داری می‌کردند، از نیروی کار برده‌ها بهره‌برداری کرد اما خیلی زود متوجه شد که برده‌داری کمکی به توسعه کشور نمی‌کند و آن را از میان برداشت و او مدعی است نابودی برده‌داری پدیده‌ای کاملا غربی است. در انتها معتقد است که اوباما و هیلاری کلینتون و طرفدارانش آمریکا را به سوی نابودی پیش می‌رانند و باید برای بازیابی قدرت آمریکا اقدام جدی کرد. این مستند نتوانست نظر مساعد منتقدان را به خود جلب کند و نقدهای منفی بسیاری دریافت کرد. در سایت نظر‌سنجی متاکریتیک از 100 فقط توانسته 14 امتیاز به‌دست آورد. استفن فاربر از هالیوود ریپورتر می‌نویسد: «این مستند پر از موضوعات مشکوک از تبلیغات سیاسی است که طرفداران نویسنده را هیجان‌زده م‌کند اما کوچک‌ترین اثری روی مخالفان ندارد». دیوید رینچ از ای‌وی کلاب به این مستند امتیاز F داده و معتقد است تمام استدلال‌های دسوزا در فیلم پوشالی است.