روز سه‌شنبه 17 مارس، نخستین سفر پاپ بندیکت شانزدهم به آفریقا آغاز شد. ایستگاه اولیه پاپ کشور کامرون بود که حدود نیمی از جمعیت این کشور را مسلمانان تشکیل داده و مابقی مسیحی و بت‌پرست هستند. در 20 مارس نیز قرار است اجلاسی با حضور پاپ و سران کاتولیک تمام کشورهای آفریقایی در این کشور برگزار شود که در این نشست درباره اجلاس بین‌المللی کلیساهای آفریقایی کاتولیک که در
4 و 5 اکتبر 2009 در واتیکان برگزار می‌شود، بحث و بررسی به عمل می آید. در این تجمع سالانه کلیساهای آفریقایی، همچنین قرار شده تا درباره آشتی، عدالت و صلح صحبت شود. شعار پاپ در این سفر صلح و مشارکت مسیحیان کاتولیک در امر صلح، آشتی و ثبات آفریقاست. بعد از سفر کامرون، وی به آنگولا می‌رود و به مناسبت 5 قرن حضور و فعالیت کاتولیک‌ها در این کشور در مراسمی سخنرانی خواهد کرد. آنگولا یکی از کشورهای مسیحی کاتولیک آفریقاست که 60 درصد آن کاتولیک بوده و در 3 دهه گذشته شاهد جنگ‌های خونین داخلی بوده است. با روند حضور کاتولیک‌ها در آفریقا که از
5 قرن پیش شروع شده، در سال‌های اخیر و بعد از جنگ سرد اهتمام کلیسای کاتولیک مسیحی به آفریقا بیشتر شده است. برای مثال پاپ ژان پل دوم به حدود 52 کشور آفریقایی سفر و حدود 16 بار در آفریقا حضور پیدا کرد. پل دوم موسسه‌ای را در نیمه دوم دهه 90 به نام خودش در آفریقا تاسیس کرد.
هدف اصلی این موسسه مسیحی کردن آفریقا بود و قرار شد که کل آفریقا در سال 2000 مسیحی شود. موسسه پل دوم بر کشورهای منطقه ساحل صحرا متمرکز است یعنی منطقه‌ای که بین شمال آفریقا (که مسلمان هستند) و جنوب صحرا (که به آفریقای سیاه معروف است و مسیحی یا بت‌پرست هستند) قرار دارد. منطقه صحرا شامل کشورهای نیجر، سنگال، چاد و ناحیه وسط آفریقاست که بین 70 تا 99درصد آنها مسلمان هستند. پل دوم با روش‌های زیادی از جمله تقویت رسانه‌های گروهی روی این منطقه زوم کرده بود تا جلوی ترویج اسلام را بگیرد که این فعالیت‌ها همچنان ادامه دارد. اخیراً کلیسای کاتولیک اعلام کرده است که در سال 2007 آمار گرایش به مسیحیت در آفریقا رشد 3درصدی یافته و جمعیت کاتولیک‌ها در آفریقا نیز به‌طور کلی رشد پیدا کرده است. جمعیت آنها در سال 1978، 12 درصد کل جمعیت آفریقا را تشکیل می‌داده اما در سال 2006 نسبت جمعیت کاتولیک‌ها به 17درصد رسید. با این وجود هنوز حضور کاردینال‌های آفریقایی در جمع کاردینال‌های جهان اندک است. امروزه حدود 162 کاردینال وجود دارند که کاردینال‌های آفریقایی در این میان به تعداد انگشتان دست نمی‌رسد. در زمان پاپ ژان پل دوم تلاش بر این بود که ساختارهای اداری کاتولیک را به دست آفریقایی‌ها بسپارند. در این میان کاردینال نیجریه‌ای «فرانسیس آرنیزه» توانست با فعالیت‌هایی خود را به مراتب بالاتری برساند و جایگاه مهمی در سیاست خارجی واتیکان برای خود کسب کند. وی حتی درانتخاب پاپ جدید شرکت کرد و تاثیرگذار بود. در کل مسیحیت کاتولیک با چالش‌های مختلفی روبه‌روست. از این چالش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: میان کلیسای پروتستان و مجموعه تفرعات جمعیت‌های اصلاح‌طلب مسیحیت بویژه آنگوکیلان‌ها رقابت شدیدی وجود دارد. همچنین حضور فعال جمعیت‌های مسیحی آمریکایی درمیان میسیونرهای مذهبی آفریقا موجب شده تا کلیسای کاتولیک با مشکلات فراوانی مواجه شود. مساله بعدی ظهور کلیساهای محلی مسیحی است. این کلیساها نوعی التقاط از اندیشه ادیان باستانی آفریقا و مسیحیت را بین مردم رواج می‌دهند. بیداری و رشد اسلامگرایی در آفریقا نیز مساله بعدی است که ذهن کلیساها را به خود مشغول کرده است. امروزه کلیساهای آفریقایی کاتولیک نقش مهمی را در محاصره و مهار کردن اسلامگرایی در این قاره ایفا می‌کنند. در بحران‌های شاخ آفریقا و دارفور، کلیساها تحت عنوان و در چارچوب انجمن‌ها، NGOها و جمعیت‌هایی که خدمات انسان‌دوستانه ارائه می‌دهند، نقش فعالی دارند. کلیساها با ارائه خدمات دارویی، غذایی و انسانی، NGO خود و مسیحیت را به منظور جلوگیری از شیوع اسلام تبلیغ می‌کنند. از این رو هجدهمین سفر پاپ به آفریقا را که پس از 40سال انجام می شود نیز می توان در ادامه سیاست ترویج مسیحیت ارزیابی کرد. پاپ‌ها در قاره سیاه چه می‌خواهند؟
روز سه‌شنبه 17 مارس، نخستین سفر پاپ بندیکت شانزدهم به آفریقا آغاز شد. ایستگاه اولیه پاپ کشور کامرون بود که حدود نیمی از جمعیت این کشور را مسلمانان تشکیل داده و مابقی مسیحی و بت‌پرست هستند. در 20 مارس نیز قرار است اجلاسی با حضور پاپ و سران کاتولیک تمام کشورهای آفریقایی در این کشور برگزار شود که در این نشست درباره اجلاس بین‌المللی کلیساهای آفریقایی کاتولیک که در
4 و 5 اکتبر 2009 در واتیکان برگزار می‌شود، بحث و بررسی به عمل می آید. در این تجمع سالانه کلیساهای آفریقایی، همچنین قرار شده تا درباره آشتی، عدالت و صلح صحبت شود. شعار پاپ در این سفر صلح و مشارکت مسیحیان کاتولیک در امر صلح، آشتی و ثبات آفریقاست. بعد از سفر کامرون، وی به آنگولا می‌رود و به مناسبت 5 قرن حضور و فعالیت کاتولیک‌ها در این کشور در مراسمی سخنرانی خواهد کرد. آنگولا یکی از کشورهای مسیحی کاتولیک آفریقاست که 60 درصد آن کاتولیک بوده و در 3 دهه گذشته شاهد جنگ‌های خونین داخلی بوده است. با روند حضور کاتولیک‌ها در آفریقا که از
5 قرن پیش شروع شده، در سال‌های اخیر و بعد از جنگ سرد اهتمام کلیسای کاتولیک مسیحی به آفریقا بیشتر شده است. برای مثال پاپ ژان پل دوم به حدود 52 کشور آفریقایی سفر و حدود 16 بار در آفریقا حضور پیدا کرد. پل دوم موسسه‌ای را در نیمه دوم دهه 90 به نام خودش در آفریقا تاسیس کرد.
هدف اصلی این موسسه مسیحی کردن آفریقا بود و قرار شد که کل آفریقا در سال 2000 مسیحی شود. موسسه پل دوم بر کشورهای منطقه ساحل صحرا متمرکز است یعنی منطقه‌ای که بین شمال آفریقا (که مسلمان هستند) و جنوب صحرا (که به آفریقای سیاه معروف است و مسیحی یا بت‌پرست هستند) قرار دارد. منطقه صحرا شامل کشورهای نیجر، سنگال، چاد و ناحیه وسط آفریقاست که بین 70 تا 99درصد آنها مسلمان هستند. پل دوم با روش‌های زیادی از جمله تقویت رسانه‌های گروهی روی این منطقه زوم کرده بود تا جلوی ترویج اسلام را بگیرد که این فعالیت‌ها همچنان ادامه دارد. اخیراً کلیسای کاتولیک اعلام کرده است که در سال 2007 آمار گرایش به مسیحیت در آفریقا رشد 3درصدی یافته و جمعیت کاتولیک‌ها در آفریقا نیز به‌طور کلی رشد پیدا کرده است. جمعیت آنها در سال 1978، 12 درصد کل جمعیت آفریقا را تشکیل می‌داده اما در سال 2006 نسبت جمعیت کاتولیک‌ها به 17درصد رسید. با این وجود هنوز حضور کاردینال‌های آفریقایی در جمع کاردینال‌های جهان اندک است. امروزه حدود 162 کاردینال وجود دارند که کاردینال‌های آفریقایی در این میان به تعداد انگشتان دست نمی‌رسد. در زمان پاپ ژان پل دوم تلاش بر این بود که ساختارهای اداری کاتولیک را به دست آفریقایی‌ها بسپارند. در این میان کاردینال نیجریه‌ای «فرانسیس آرنیزه» توانست با فعالیت‌هایی خود را به مراتب بالاتری برساند و جایگاه مهمی در سیاست خارجی واتیکان برای خود کسب کند. وی حتی درانتخاب پاپ جدید شرکت کرد و تاثیرگذار بود. در کل مسیحیت کاتولیک با چالش‌های مختلفی روبه‌روست. از این چالش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: میان کلیسای پروتستان و مجموعه تفرعات جمعیت‌های اصلاح‌طلب مسیحیت بویژه آنگوکیلان‌ها رقابت شدیدی وجود دارد. همچنین حضور فعال جمعیت‌های مسیحی آمریکایی درمیان میسیونرهای مذهبی آفریقا موجب شده تا کلیسای کاتولیک با مشکلات فراوانی مواجه شود. مساله بعدی ظهور کلیساهای محلی مسیحی است. این کلیساها نوعی التقاط از اندیشه ادیان باستانی آفریقا و مسیحیت را بین مردم رواج می‌دهند. بیداری و رشد اسلامگرایی در آفریقا نیز مساله بعدی است که ذهن کلیساها را به خود مشغول کرده است. امروزه کلیساهای آفریقایی کاتولیک نقش مهمی را در محاصره و مهار کردن اسلامگرایی در این قاره ایفا می‌کنند. در بحران‌های شاخ آفریقا و دارفور، کلیساها تحت عنوان و در چارچوب انجمن‌ها، NGOها و جمعیت‌هایی که خدمات انسان‌دوستانه ارائه می‌دهند، نقش فعالی دارند. کلیساها با ارائه خدمات دارویی، غذایی و انسانی، NGO خود و مسیحیت را به منظور جلوگیری از شیوع اسلام تبلیغ می‌کنند. از این رو هجدهمین سفر پاپ به آفریقا را که پس از 40سال انجام می شود نیز می توان در ادامه سیاست ترویج مسیحیت ارزیابی کرد. ارسال نظر
پربیننده