نامهای دیگر به خاتمی
سلام سید. نامه انصرافت را خواندم. دهانم به قاعده این هوا باز شد. کاش لااقل رفتنت هم مثل آمدنت چندماهی طول میکشید. تو 6 ماه ما را خونجگر کردی تا بیایی اما ظرف سه سوت از نامزدی کشیدی کنار. بهتر بود انصرافت هم مثل یک پروژه، طولانی میشد. یعنی اول میگفتی برای انصراف از نامزدی، پیششرطهایی دارم. بعد میگفتی برای انصراف از نامزدی، تردید دارم. بعد میگفتی برای انصراف از نامزدی تردید ندارم، دغدغه دارم. بعد میگفتی با اختیارات فعلی نمیتوان از انتخابات انصراف داد. بعد میگفتی یا من انصراف میدهم یا میرحسین. بعد میگفتی اگر میرحسین انصراف بدهد من انصراف نمیدهم. بعد میگفتی برای انصراف از نامزدی با بزرگان جلسه خواهم گذاشت. بعد میگفتی برای انصراف تا شب انتخابات وقت هست. بعد میگفتی برای انصراف از انتخابات هنوز مصمم نشدهام. بعد میگفتی برای انصراف از انتخابات یک تفألی هم به حافظ خواهم زد. بعد تفأل به حافظ را تکذیب میکردی. بعد برای انصراف از انتخابات یک جلسهای با سران حزب مشارکت و سازمان مجاهدین میگذاشتی. بعد برای اینکه از انتخابات انصراف بدهی میگفتی که نباید عجله کرد. بعد میگفتی انصراف از انتخابات نیازمند یک اجماع جهانی است. بعد میگفتی برای انصراف از انتخابات نیازمند خرد جمعی هستیم. بعد میگفتی بعد از جلسه با کروبی و میرحسین انصراف یا عدم انصراف خود را اعلام میکنم. بعد میگفتی فشارها تاثیری در اعلام یا عدم اعلام انصراف من ندارد. بعد میگفتی دغدغههایم برای اعلام انصراف برطرف شده. بعد میگفتی بعد از «جلسه یاسر» همه چیز معلوم میشود. بعد میگفتی برای انصراف از انتخابات باید بهترین تصمیم را گرفت. بعد میگفتی اگر من در انتخابات به دور دوم بیایم برای من ضعف است اما برای میرحسین نه. بعد به دیدار هاشمی میرفتی. بعد میگفتی برای انصراف از انتخابات نیازمند اختیارات بیشتری هستم. بعد... بعد... خلاصه 6ماه همه را سرکار میگذاشتی. هی این دست، آن دست میکردی. زیگزاگ میرفتی. هم ما را گیج میکردی، هم دوم خردادیها را. یعنی چی؟ مگر حالا عجله داشتی. تو 6 ماه طول کشید بیایی، 6ماه هم انصرافت را طول میدادی... والّا! نامهای دیگر به خاتمی
نامهای دیگر به خاتمی
سلام سید. نامه انصرافت را خواندم. دهانم به قاعده این هوا باز شد. کاش لااقل رفتنت هم مثل آمدنت چندماهی طول میکشید. تو 6 ماه ما را خونجگر کردی تا بیایی اما ظرف سه سوت از نامزدی کشیدی کنار. بهتر بود انصرافت هم مثل یک پروژه، طولانی میشد. یعنی اول میگفتی برای انصراف از نامزدی، پیششرطهایی دارم. بعد میگفتی برای انصراف از نامزدی، تردید دارم. بعد میگفتی برای انصراف از نامزدی تردید ندارم، دغدغه دارم. بعد میگفتی با اختیارات فعلی نمیتوان از انتخابات انصراف داد. بعد میگفتی یا من انصراف میدهم یا میرحسین. بعد میگفتی اگر میرحسین انصراف بدهد من انصراف نمیدهم. بعد میگفتی برای انصراف از نامزدی با بزرگان جلسه خواهم گذاشت. بعد میگفتی برای انصراف تا شب انتخابات وقت هست. بعد میگفتی برای انصراف از انتخابات هنوز مصمم نشدهام. بعد میگفتی برای انصراف از انتخابات یک تفألی هم به حافظ خواهم زد. بعد تفأل به حافظ را تکذیب میکردی. بعد برای انصراف از انتخابات یک جلسهای با سران حزب مشارکت و سازمان مجاهدین میگذاشتی. بعد برای اینکه از انتخابات انصراف بدهی میگفتی که نباید عجله کرد. بعد میگفتی انصراف از انتخابات نیازمند یک اجماع جهانی است. بعد میگفتی برای انصراف از انتخابات نیازمند خرد جمعی هستیم. بعد میگفتی بعد از جلسه با کروبی و میرحسین انصراف یا عدم انصراف خود را اعلام میکنم. بعد میگفتی فشارها تاثیری در اعلام یا عدم اعلام انصراف من ندارد. بعد میگفتی دغدغههایم برای اعلام انصراف برطرف شده. بعد میگفتی بعد از «جلسه یاسر» همه چیز معلوم میشود. بعد میگفتی برای انصراف از انتخابات باید بهترین تصمیم را گرفت. بعد میگفتی اگر من در انتخابات به دور دوم بیایم برای من ضعف است اما برای میرحسین نه. بعد به دیدار هاشمی میرفتی. بعد میگفتی برای انصراف از انتخابات نیازمند اختیارات بیشتری هستم. بعد... بعد... خلاصه 6ماه همه را سرکار میگذاشتی. هی این دست، آن دست میکردی. زیگزاگ میرفتی. هم ما را گیج میکردی، هم دوم خردادیها را. یعنی چی؟ مگر حالا عجله داشتی. تو 6 ماه طول کشید بیایی، 6ماه هم انصرافت را طول میدادی... والّا! ارسال نظر
پربیننده