آتیشبسِ
از میان حوادث ریز و درشت جهان برخی چنان به چشم میآیند و به جان مینشینند که گویی بنا نیست از یاد بروند. «غزه» دیگر برای هیچکس ناشناخته نیست و چه جالب که در میان خانواده فرهنگ و هنر هم در جایگاه برترین اتفاق 87 مینشیند تا از دل تمام آن تلخیها، شیرینی فرهنگی ماندگار پس از سالیان سال را مکرر کند. این شعر مروری است بر این یادگار مشترک فرهنگیان که اختصاصا در اختیار روزنامه «وطنامروز» قرار گرفته است.
مواظب باشین مادرا تیر به بچهها نخوره
هواپیماها اومدن قصه، قصه تروره
ناوُ قایقُ توپُ تانک با کلی نفر اومده
باز دوباره کارناوال حقوق بشر اومده
بپایین یه وقت جوونا با گلوله زخمی نَشَن
اینا که ایمون ندارن آمبولانسا رو هم میزنن
دوباره آتیش بازیه همیشه همینطوریه
جلوتر نرین میکشن اینا بمبِ فسفریه
از این همه صلح و صفا آوارگی سهم تو شد
سنگاتونو سفت بگیرین میگن آتیش بس وتو شد.
شبهای پرخاطره
محبوبه رياستي: در سال گذشته شاهد پخش سریالهای متعددی از شبکههای سیما بودیم. سریالهایی که با دیدن آنها هم خندیدیم و هم گريستيم. حالا دیگر به جرات میتوان گفت که سریالهای سیما، سهم بسزایی در سرگرمی مخاطبان خود دارند و میتوان گفت عضوی از خانوادههای ما محسوب میشوند.در سالی که گذشت، شاهد پخش سریالهای متفاوتی از سیما بودیم که از جمله آنها میتوان به مجموعههای شهریار، مرگ تدریجی یک رویا، یوسف پیامبر(ع)، سه در چهار و... اشاره کرد.
برای یادآوری برخی از این مجموعهها و اینکه بدانیم هر کدام از آنها چه خاطرهای را برای بازیگران این سریالها به دنبال داشته است با عدهای از هنرمندانی که در این کارها، نقشآفرینی کردهاند صحبت کردهایم. آنها نقشهایشان در این سریال را اینگونه بیان کردند.
رامین راستاد؛ کاظم در سریال «مثل هیچکس»: یکی از تاثیرگذارترین نقشهای آن قصه بود. با وجود اینکه شخصیتی منفی بود اما قصه را پیش میبرد.
علی صادقی؛ بیژن در سریال «بزنگاه»: فقط میتوانم بگویم کار با عطاران را دوست دارم و هر جا در کنار او ایفای نقش کنم احساس رضایت دارم.
هوشنگ توکلی؛ پدر در سریال «مرگ تدریجی یک رویا»: به هر حال تجربه همکاری با آقای جیرانی برایم جالب بود. او از جمله کارگردانهایی است که کار را به طور کامل میداند و ذهن خلاق و بازی دارد. در آن سریال من نقش پدر را داشتم و دیگر افراد گروه با من رابطه خیلی خوبی داشتند و چون بخشی از مسؤولیت خانواده با من بود، موجب ایجاد رابطه عاطفی خوبی با من شده بود.
پاکنیت؛ حضرت یعقوب(ع) در سریال «یوسف
پیامبر (ع)»: شخصیت حضرت یعقوب (ع) شخصیت خاصی بود چون پیامبری است که خیلی از سختیها را تحمل میکند و عاشق مادر حضرت یوسف میشود، در قومی که در آن زندگی میکرد به خاطر ناسازگاری ای که با او بود، در عذاب بود. حتی در خانوادهاش هم تمام فرزندانش به جز حضرت یوسف (ع) و بنیامین با او سر جنگ داشتند و به خاطر فراغ از پسرش نابینا شد و مدتها جدایی را تحمل و به کلبهای با نام بیتاحزان رجوع کرد. به خاطر اختلافی که بین همسرانش وجود داشت آنها همیشه بهم حسادت میکردند و در آخر این پیامبر عذاب کشیده با دیدن پیراهن فرزندش بینایی خود را به دست میآورد.
نادیا دلدار گلچین؛ طلا در سریال سه در چهار:شخصیت طلا یک زن متوسط و رو به پایین بود و ویژگی خاصی نداشت. ارتباط مخاطب با این سریال باعث رضایت ما شد. یک مساله جالبی که درباره این سریال وجود داشت این بود که من در پشت صحنه بیشتر از جلوی دوربین میخندیدم.
اردشیر رستمی؛ شهریار در سریال «شهریار»:من کار خاصی انجام ندادم. ادای دینی بود نسبت به شهریار و شعر و ادبیات. زیرا مطالعه در جامعه ما بسیار کم است و کار هنریای که با کیفیت ارائه شود تاثیرگذار هم خواهد بود. بعد از پخش سریال شهریار یک روز یک آفریقایی با نام «سلیمان هارون» مرا در خیابان دید و از من تشکر و قدردانی کرد که خیلی برایم جالب بود.
آغاز فصل زایندگی فرخنده باد!
مشتاق بهاریم و فرا رسیدن فروردین و آغاز سال جدید. همه بهار را دوست دارند. عید داشته باشند یا نداشته باشند، همه بهار را به دلیل نو شدن و نوزایی و زایندگی دوست دارند. انسان همواره از مرگ بیزار بوده و در مقابل، همیشه جویای زایش، زایندگی، زندگی و تمامی شکلهای کلمه زندگی است. این مساله شكل گرفته از جاودانگی روح و وجود انسانی و تمایل آن به راه یافتن به عرصه حیات جاودانه است. انسان علاوه بر این ویژگی برجستهاش، میل فراوان به رویدادها، پدیدههای نو و تازه دارد. جویای حرکت است و سیر و کامل کردن روندی که از ابتدای هستی آن را آغازیده است. همین خصلت بشر است که باعث کندوکاو در گوشه و کنار برای یافتن چیزهای نو و پرده برداشتن از پدیدههای تازه و جدید است. از همین روست که در دعای آغاز سال جدید از خداوند میخواهیم که ما را به «احسنالحال» سوق دهد. بهترین احوال برای انسان هم بیتردید تکامل و کمال یافتن است و که را با این ویژگی سر ناسازگاری است؟ با اين مقدمه، آغوشمان را به روی فصل تازگی و زایندگی باز کنیم و با خود عهد ببندیم که همواره زایندگی، زایش و زایایی فکر و اندیشه را از یاد نبریم. اخبار کوتاه
آتیشبسِ
از میان حوادث ریز و درشت جهان برخی چنان به چشم میآیند و به جان مینشینند که گویی بنا نیست از یاد بروند. «غزه» دیگر برای هیچکس ناشناخته نیست و چه جالب که در میان خانواده فرهنگ و هنر هم در جایگاه برترین اتفاق 87 مینشیند تا از دل تمام آن تلخیها، شیرینی فرهنگی ماندگار پس از سالیان سال را مکرر کند. این شعر مروری است بر این یادگار مشترک فرهنگیان که اختصاصا در اختیار روزنامه «وطنامروز» قرار گرفته است.
مواظب باشین مادرا تیر به بچهها نخوره
هواپیماها اومدن قصه، قصه تروره
ناوُ قایقُ توپُ تانک با کلی نفر اومده
باز دوباره کارناوال حقوق بشر اومده
بپایین یه وقت جوونا با گلوله زخمی نَشَن
اینا که ایمون ندارن آمبولانسا رو هم میزنن
دوباره آتیش بازیه همیشه همینطوریه
جلوتر نرین میکشن اینا بمبِ فسفریه
از این همه صلح و صفا آوارگی سهم تو شد
سنگاتونو سفت بگیرین میگن آتیش بس وتو شد.
شبهای پرخاطره
محبوبه رياستي: در سال گذشته شاهد پخش سریالهای متعددی از شبکههای سیما بودیم. سریالهایی که با دیدن آنها هم خندیدیم و هم گريستيم. حالا دیگر به جرات میتوان گفت که سریالهای سیما، سهم بسزایی در سرگرمی مخاطبان خود دارند و میتوان گفت عضوی از خانوادههای ما محسوب میشوند.در سالی که گذشت، شاهد پخش سریالهای متفاوتی از سیما بودیم که از جمله آنها میتوان به مجموعههای شهریار، مرگ تدریجی یک رویا، یوسف پیامبر(ع)، سه در چهار و... اشاره کرد.
برای یادآوری برخی از این مجموعهها و اینکه بدانیم هر کدام از آنها چه خاطرهای را برای بازیگران این سریالها به دنبال داشته است با عدهای از هنرمندانی که در این کارها، نقشآفرینی کردهاند صحبت کردهایم. آنها نقشهایشان در این سریال را اینگونه بیان کردند.
رامین راستاد؛ کاظم در سریال «مثل هیچکس»: یکی از تاثیرگذارترین نقشهای آن قصه بود. با وجود اینکه شخصیتی منفی بود اما قصه را پیش میبرد.
علی صادقی؛ بیژن در سریال «بزنگاه»: فقط میتوانم بگویم کار با عطاران را دوست دارم و هر جا در کنار او ایفای نقش کنم احساس رضایت دارم.
هوشنگ توکلی؛ پدر در سریال «مرگ تدریجی یک رویا»: به هر حال تجربه همکاری با آقای جیرانی برایم جالب بود. او از جمله کارگردانهایی است که کار را به طور کامل میداند و ذهن خلاق و بازی دارد. در آن سریال من نقش پدر را داشتم و دیگر افراد گروه با من رابطه خیلی خوبی داشتند و چون بخشی از مسؤولیت خانواده با من بود، موجب ایجاد رابطه عاطفی خوبی با من شده بود.
پاکنیت؛ حضرت یعقوب(ع) در سریال «یوسف
پیامبر (ع)»: شخصیت حضرت یعقوب (ع) شخصیت خاصی بود چون پیامبری است که خیلی از سختیها را تحمل میکند و عاشق مادر حضرت یوسف میشود، در قومی که در آن زندگی میکرد به خاطر ناسازگاری ای که با او بود، در عذاب بود. حتی در خانوادهاش هم تمام فرزندانش به جز حضرت یوسف (ع) و بنیامین با او سر جنگ داشتند و به خاطر فراغ از پسرش نابینا شد و مدتها جدایی را تحمل و به کلبهای با نام بیتاحزان رجوع کرد. به خاطر اختلافی که بین همسرانش وجود داشت آنها همیشه بهم حسادت میکردند و در آخر این پیامبر عذاب کشیده با دیدن پیراهن فرزندش بینایی خود را به دست میآورد.
نادیا دلدار گلچین؛ طلا در سریال سه در چهار:شخصیت طلا یک زن متوسط و رو به پایین بود و ویژگی خاصی نداشت. ارتباط مخاطب با این سریال باعث رضایت ما شد. یک مساله جالبی که درباره این سریال وجود داشت این بود که من در پشت صحنه بیشتر از جلوی دوربین میخندیدم.
اردشیر رستمی؛ شهریار در سریال «شهریار»:من کار خاصی انجام ندادم. ادای دینی بود نسبت به شهریار و شعر و ادبیات. زیرا مطالعه در جامعه ما بسیار کم است و کار هنریای که با کیفیت ارائه شود تاثیرگذار هم خواهد بود. بعد از پخش سریال شهریار یک روز یک آفریقایی با نام «سلیمان هارون» مرا در خیابان دید و از من تشکر و قدردانی کرد که خیلی برایم جالب بود.
آغاز فصل زایندگی فرخنده باد!
مشتاق بهاریم و فرا رسیدن فروردین و آغاز سال جدید. همه بهار را دوست دارند. عید داشته باشند یا نداشته باشند، همه بهار را به دلیل نو شدن و نوزایی و زایندگی دوست دارند. انسان همواره از مرگ بیزار بوده و در مقابل، همیشه جویای زایش، زایندگی، زندگی و تمامی شکلهای کلمه زندگی است. این مساله شكل گرفته از جاودانگی روح و وجود انسانی و تمایل آن به راه یافتن به عرصه حیات جاودانه است. انسان علاوه بر این ویژگی برجستهاش، میل فراوان به رویدادها، پدیدههای نو و تازه دارد. جویای حرکت است و سیر و کامل کردن روندی که از ابتدای هستی آن را آغازیده است. همین خصلت بشر است که باعث کندوکاو در گوشه و کنار برای یافتن چیزهای نو و پرده برداشتن از پدیدههای تازه و جدید است. از همین روست که در دعای آغاز سال جدید از خداوند میخواهیم که ما را به «احسنالحال» سوق دهد. بهترین احوال برای انسان هم بیتردید تکامل و کمال یافتن است و که را با این ویژگی سر ناسازگاری است؟ با اين مقدمه، آغوشمان را به روی فصل تازگی و زایندگی باز کنیم و با خود عهد ببندیم که همواره زایندگی، زایش و زایایی فکر و اندیشه را از یاد نبریم. ارسال نظر
پربیننده