گروه بین‌الملل: پارلمان ترکیه دوم اکتبر جاری با درخواست دولت این کشور برای تجاوز زمینی به کشورهای عراق و سوریه با ادعای مبارزه با تروریسم، موافقت کرد. این درحالی است که دولت و ارتش ترکیه خود بزرگ‌ترین حامی گروه‌های تروریستی داعش و النصره و ارتش آزاد و... که بعضا در عراق و سوریه فعال هستند، است. پایگاه خبری مشرق در گزارشی به موانع ترکیه در تحقق این هدف خود پرداخته است و به برخی از موانع اشاره کرده است؛ 1- هرگونه حمله ارتش ترکیه به مناطق شمالی و شمال شرقی سوریه و اشغال این مناطق با مقاومت شدید کردهای سوریه که در طول مرز مشترک سوریه با ترکیه مستقر هستند مواجه خواهد شد. کردها دارای روابط ملتهب و خصمانه‌ای با دولت و ارتش ترکیه هستند. هر چه باشد داعش ساخته دست سرویس‌های اطلاعاتی چند دولت منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای است و در این میان سرویس اطلاعاتی ترکیه نقش بسیار مهمی در تعیین خط مشی، بانک اهداف و طرح‌ریزی عملیات‌های داعش در عراق و سوریه داشته و دارد. مناطق کردنشین این 2 کشور یکی از مهم‌ترین اهداف داعش برای حملات و اشغال و کشتارهای فجیع و خانمانسوز بوده‌اند که از این میان می‌توان به فاجعه کشتار کردهای منطقه سنجار در عراق و عملیات داعش علیه کردهای کوبانی اشاره کرد. در همین راستا حدود 22 میلیون نفر از جمعیت 76 میلیون نفری را کردهای ساکن در این کشور تشکیل می‌دهند که در مناطق جنوبی این کشور سکونت داشته و دارای روابط نزدیکی با اقوام خود در سوریه و عراق هستند. مناطق کردنشین، به لحاظ جغرافیایی حدود یک‌سوم خاک ترکیه را در بر می‌گیرد. درصورت ورود ترکیه به خاک سوریه و درگیر شدن ارتش ترکیه با کردهای سوریه به‌طور یقین کردهای ترکیه ساکت نخواهند نشست و جبهه جدید نبرد با ارتش و دولت ترکیه را در داخل این کشور بویژه در مناطق جنوبی ترکیه که دارای بافت قومیتی اکثریت کردنشین هستند، خواهند گشود و این خود موجب وارد آمدن ضربات جبران‌ناپذیری به فضای سیاسی، اجتماعی و امنیتی این کشور خواهد بود و توان نظامی سازمان رزم ارتش ترکیه را که در طول 35 سال نبرد با چریک‌های کرد ترکیه از سرکوب آنها ناتوان بوده‌اند به فرسایش خواهد کشید. عامل دیگر که می‌تواند تاثیر فراوانی بر عرصه داخلی و امنیتی کشور ترکیه داشته باشد واکنش شدید جمعیت بیش از 15 میلیون نفری علوی‌های ترکیه به تجاوز ارتش ترکیه به خاک سوریه است که به‌طور سنتی دارای روابط بسیار حسنه‌ای با دولت و مردم سوریه هستند. در سال‌های گذشته علوی‌های ترکیه بشدت از نقش مخرب ترکیه در تحمیل جنگ تروریستی به سوریه خشمگین هستند. بویژه که قربانیان اصلی جنگ در سوریه را شیعیان و علوی‌ها تشکیل می‌دهند. 2- بسیاری از مناطق مدنظر ترکیه برای ایجاد منطقه حائل در سوریه هم اکنون تحت کنترل گروه‌های تروریستی تکفیری مانند داعش هستند که هرکدام از این گروه‌ها دارای وابستگی‌های حیاتی به یکی از این کشورها هستند، بنابراین پس از ورود به خاک سوریه و اشغال مناطق مذکور باید با گروه‌های تروریستی حاضر در این مناطق وارد نبرد نظامی شود. تعارض منافع ترکیه با هرکدام از این گروه‌ها و کشورهای حامی آنها جبهه جدیدی را درمقابل ارتش ترکیه خواهد گشود. 3- دولت سوریه در مقابل تجاوز ارتش ترکیه به خاک خود هرگز دست بسته نخواهد بود. ارتش سوریه اگر چه در 3 سال گذشته درگیر نبرد با تروریست‌های تکفیری فعال در این کشور بوده است اما نشان داده که قدرت بازسازی و ارتقای توان رزمی خود را دارد و همچنین دارای قدرت موشکی بسیار پیشرفته و نیروی هوایی قدرتمندی است که از حمایت‌های فنی و تسلیحاتی چین و روسیه برخوردار است و درصورت تجاوز ترکیه به این کشور ارتش سوریه لحظه‌ای در استفاده از سلاح موشکی و نیروی هوایی خود علیه ارتش متجاوز به خود تردید راه نخواهد داد که این خود به منزله وقوع جنگ منطقه‌ای وسیعی میان دولت ترکیه و سوریه خواهد بود که ابعاد آن قطعا از گستره جغرافیایی 2 کشور فراتر خواهد رفت. در همین حال دولت روسیه در واکنش رسمی به احتمال هرگونه تجاوز زمینی به خاک سوریه آن را در حکم اعلان جنگ به دولت روسیه قلمداد خواهد کرد و بلافاصله ارتش سوریه را به جدید‌ترین هواپیماهای جنگنده بمب افکن نسل جدید و همچنین سامانه‌های پدافند هوایی اس 300 و اس 400 که هم‌اکنون در داخل ناوگان نیروی دریایی روسیه مستقر در 2 بندر لاذقیه و طرطوس سوریه هستند و سایر تسلیحات موشکی پیشرفته‌تر برای مبارزه با متجاوزان مجهز خواهد کرد. 4- برخی دولت‌های منطقه‌ای مانند عراق و مصر به خاطر نقش منفی دولت ترکیه در سیر حوادث این کشورها در سال‌های اخیر روابط بسیار تیره و تاری با این کشور دارند و اصولا به هرگونه نقش‌آفرینی ترکیه در مسائل منطقه‌ای به دیده تردید می‌نگرند و مطمئنا به هرگونه تجاوز زمینی ترکیه به خاک عراق و سوریه واکنش نشان خواهند داد. 5- دولت‌های بزرگ مانند ایران، روسیه و چین هرگز موافق تجاوز ترکیه به خاک سوریه که به معنای تجاوز به میثاق ملل متحد و حریم دولت قانونی کشور سوریه که یکی از اعضای سازمان ملل متحد است، نخواهند بود؛ بویژه هرگونه اقدام تحت بند 7 قانون بین‌الملل برای حمله به کشورها باید به تصویب شورای امنیت برسد که با حضور چین و روسیه صدور مجوز شورای امنیت برای حمله به سوریه امری محال است.