
بانک جهانی در گزارشی از اقتصاد ایران به بهبود چشمانداز اقتصادی ایران از سال گذشته، کاهش تورم و افزایش رشد اقتصادی اشاره کرد اما بیکاری در ایران را صعودی پیشبینی کرد و نوشت: هر سال ۱۵۰ هزار نفر از جوانان کشور به خارج مهاجرت میکنند. به گزارش تسنیم، بانک جهانی در جدیدترین گزارش خود از اقتصاد ایران نوشت: ایران با تولید ناخالص داخلی 366 میلیارد دلاری در سال 14-2013، پس از عربستان، بزرگترین اقتصاد منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا بوده است. این کشور همچنین با 3/77 میلیون نفر جمعیت در سال 2013 پس از مصر دومین کشور پرجمعیت منطقه بوده است. از ویژگیهای برجسته اقتصاد ایران میتوان به بخش هیدروکربنی عظیم، بخش کشاورزی و خدمات کوچک و حضور قوی دولت در بخشهای تولیدی و مالی اشاره کرد. ایران از نظر دارا بودن ذخایر گازی دومین و از نظر ذخایر اثبات شده نفت خام چهارمین کشور غنی جهان به شمار میرود.
چشمانداز بیکاری در ایران صعودی است
بانک جهانی درباره مشکل اشتغال در ایران نوشت: بیکاری همچنان در ایران بالاست و انتظار میرود به چالش محوری دولت ایران تبدیل شود. بر اساس گزارشهای مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری در یکساله منتهی به 20 مارس 2014 به 4/10 درصد رسیده است اما منابع غیررسمی نرخ کلی بیکاری را به بزرگی 20 درصد تخمین زدهاند. نرخ بیکاری بویژه در بین زنان (24 درصد) و جمعیت جوان (20 درصد) نگرانکنندهتر است. ضعف مشاهدهشده در بازار کار را باید با توجه به این واقعیت در نظر گرفت که تنها 7/36 درصد جمعیت کشور به لحاظ اقتصادی فعال هستند. وضعیت نامناسب بازار کار با افزایش مشارکت زنان و تعداد بالای جمعیت جوان در حال ورود به بازار کار در حال تشدید شدن است. با توجه به این ویژگی اجتماعی - اقتصادی جامعه ایران که زنان بیش از مردان متقاضی تحصیلات دانشگاهی هستند و نرخ ازدواج نسبتا پایین است، پیشبینی میشود که این روند همچنان ادامه داشته باشد. همچنین باید این واقعیت را در نظر داشت که ایران به لحاظ جمعیتی کشوری جوان (با بیش از 60 درصد جمعیت زیر 30 سال) محسوب میشود. در نتیجه بر اساس برآوردها هر سال حدود 750 هزار نفر وارد بازار کار میشوند. با توجه به بهبود چشمانداز اقتصادی ایران، دولت این کشور چند اقدام را اعلام کرده است: افزایش ظرفیت تولید بخش غیرنفتی اقتصاد، گسترش پایه مالیاتی، تثبیت و یکسانسازی نرخ ارز در بازار، ایجاد دوباره سازمان مدیریت و برنامهریزی که مسؤول تهیه پیشنویس بودجه سالانه و طرحهای توسعه 5 ساله بود و باز کردن درهای بخش نفت به روی شرکتهای خارجی جهت سرمایهگذاری و ارائه کمکهای فنی.