امین ابطحی : در اولین دوره حضور ژوزه مورینیو در چلسی،این باشگاه توانست سرانجام پس از نیم قرن بی‌عنوانی، فاتح لیگ برتر جزیره شود. حال 10 سال بعد بار دیگر آبی‌های لندنی به لطف حضور آقای خاص، بی‌رقیب صدرنشین لیگ برتر هستند. چه چیز چلسی را در این فصل تا این حد قدرتمند ساخته است؟ جادوی ضداسطوره‌ای ژوزه مورینیو؟ پول زیاد؟ دفاع مستحکم یا نقل‌وانتقالات منطقی؟ شاید ترکیبی از همه این عوامل در قدرت چلسی در این فصل تعیین‌کننده باشد. ژوزه مورینیو هرگز مانند پپ گوآردیولا سرمربی آرامی نیست، بلکه دارای مشخصاتی کاملا متضاد با او است. شاید بتوان ادعا کرد که او در بین سرمربیان حال حاضر فوتبال اروپا حرفه‌ای‌ترین باشد، مردی که برای او موفقیت بالاتر از همه‌چیز قرار دارد. بی‌تردید هیچ سرمربی‌ای به اندازه مورینیو دشمن و مخالف ندارد و از طرف دیگر کمتر سرمربی‌ای به اندازه او به افتخارات گوناگون رسیده است. ژوزه مورینیوی 51 ساله پیش از عهده‌دار شدن هدایت چلسی برای دومین بار، در مادرید از همه امکانات و بازیکنانی گرانقیمت برخوردار بوده است اما به نظر می‌رسد او در لندن احساس بهتری داشته باشد. پیش از شروع این فصل ژوزه مورینیو با توجه به حمایت مالی آبراموویچ، مالک باشگاه، بدون دغدغه خاطر و با توجه به نیاز باشگاه و ترجیح خودش، بازیکنان مورد نظرش را جذب نمود. در این سال‌ها این الیگارش روس حدود یک‌میلیارد یورو در باشگاه چلسی سرمایه‌گذاری کرده است و همچنان مایل به حمایت از این اسباب‌بازی گرانقیمتش است. آیا آبراموویچ تنها به دلیل علاقه‌اش در آبی‌های لندنی سرمایه‌گذاری کرده است یا اینکه آبی رنگ پول است؟ برای ژوزه مورینیو چندان تفاوتی نمی‌کند، چون او به این ترتیب می‌تواند تیم رویایی خود را تشکیل دهد. در این فصل بسیاری از باشگاه‌های مطرح اروپایی از جمله رئال‌مادرید، بارسلونا، پاری‌سن‌ژرمن و منچستریونایتد مبالغ نجومی را صرف خرید بازیکنان جدید کرده‌اند، اما بی‌تردید برنده اصلی بازار نقل و انتقالات این فصل باشگاه چلسی بوده است. در حقیقت مورینیو با فروش 3 مهاجم فصل گذشته خود به نام‌های تورس، با و اتوئو، مهاجم کامل، خطرناک، محکم و سریعی نظیر دیگو کاستا را به خدمت گرفته است. این مهاجم اسپانیایی از قدرت سرزنی بالایی نیز همانند دروگبا برخوردار است. سسک فابرگاس دیگر صید بزرگ چلسی در تابستان گذشته بوده که از همان ابتدای حضورش در لندن تاثیرگذاری بی‌بدیلی داشته و توانسته در 7 بازی نخست تیمش 7 پاس منجر به گل برای هم‌تیمی‌هایش ارسال کند. در بازی مقابل تیم سابقش آرسنال فابرگاس در صحنه منجر به گل دوم چلسی سانتری دقیق و بلند برای دیگو کاستا ارسال کرد، در حقیقت این حرکت تصویری از چلسی جدید بود؛ زیبا، سریع و خطرناک. علاوه بر خط حمله‌ای کم‌نظیر، ژوزه مورینیو از دفاعی مستحکم نیز بهره می‌برد. در فصل گذشته نیز خط دفاع چلسی با فاصله‌ای نسبتا زیاد بهترین عملکرد را در بین تمام تیم‌های حاضر در لیگ جزیره داشت، حال این تیم در فصل جدید از حضور تیبوت کورتوآی بلژیکی بهره می‌برد که توانسته پتر چک افسانه‌ای را نیمکت‌نشین کند و در صورت ادامه روند رو به جلوی خود خواهد توانست بزودی جای مانوئل نویر به عنوان بهترین سنگربان جهان را نیز اشغال کند. خط دفاعی چلسی نیز با حضور ایوانوویچ و جان‌تری در نبردهای هوایی بسیار مسلط است و شاید تنها اشکال این خط کند بودن آن با توجه به میانگین نسبتا بالای سنی آنها باشد. ژوزه مورینیو تمایل دارد به نحوی حریف خود را قبل، حین و حتی بعد از بازی تحت فشار روانی قرار دهد و عصبانی کند. او می‌خواهد با چنین روشی بازی را تحت تاثیر خود قرار دهد و تمرکز حریف را بر هم زند. ژوزه مورینیو می‌تواند کاسه صبر حریفان را به راحتی لبریز کند به‌طوری که آنها تحمل و ظرفیت خود را از دست بدهند. صحنه برخورد ژوزه مورینیو و آرسن ونگر در بازی هفته گذشته 2 تیم چلسی و آرسنال به خوبی گویای چنین مطلبی است. آقای خاص فوتبال معمولا می‌تواند حدس درستی از افکار سرمربی تیم حریف و برنامه‌های او داشته باشد، قابلیتی که او را به نوستراداموس دنیای فوتبال تبدیل کرده است. او می‌تواند تیمش را بسته به نوع بازی حریف چیدمان و تطبیق کند و تاکتیکی مخالف بازی حریف ارائه دهد و به همین دلیل چلسی به راحتی می‌تواند هر حریفی را تحت فشار قرار دهد و بازی خود را به آن دیکته کند. علاوه بر این ژوزه مورینیو از نیمکت ذخیره خوبی نیز برخوردار است، بازیکنی نظیر آندره شورله همانند جوکری در خدمت آقای خاص فوتبال است، این ملی‌پوش آلمانی با سرعت و نحوه بازی خود به خوبی می‌تواند بویژه در اواخر هر دیداری تاثیر‌گذار باشد. شاید بتوان ادعا کرد چلسی موثرترین نیمکت ذخیره در فوتبال جزیره و حتی قاره اروپا را در اختیار دارد. خط حمله‌ای خوب، دفاعی مستحکم و سرمربی باهوشی که در لحظات حساس می‌تواند اختلاف‌ها را بر هم زند. در حقیقت شرایط این فصل چلسی همانند پازلی می‌ماند که پس از سال‌ها تکمیل شده است. ستارگانی همانند کاستا و هازارد که مهاجمان قابلی هستند در هنگام از دست رفتن توپ به اولین مدافع تبدیل می‌شوند، در کار تیمی چلسی هیچ‌گونه توقف، استراحت و حتی رحمی وجود ندارد. ژوزه مورینیو توانسته به ترکیبی یکدست و کارا در تیم خود برسد و همانند سال 2004 تیمی را تشکیل دهد که همه بازیکنان یکدیگر را تکمیل می‌کنند. در آن زمان در خط حمله روبن، کول و دروگبا مسؤول گلزنی بودند و فرانک لمپارد در خط میانی همه‌کاره میدان بود در حالی که پتر چک نقطه اطمینان تیم در درون دروازه بود. 10سال بعد بازیکنانی نظیر کاستا، هازارد و اسکار مسؤول گلزنی هستند و میانه میدان در اختیار سسک فابرگاس قرار گرفته و تیبوت کورتوآ نیز نقطه اطمینان مورینیو در درون دروازه است. فصل 15-2014 همانند فیلمی به یاد ماندنی می‌ماند که یک بار تماشا شده است و بیشتر صحنه‌های آن برای تماشاگران آشنا و شاید تکراری است، با این وجود همگان با بی‌صبری منتظر ادامه فیلم هستند با اینکه از انتهای آن باخبرند.