
تبعید رضاخان پهلوی به جزیره موریس در جریان جنگ دوم جهانی توسط متفقین (1320 ش)
پس از ورود متفقین به ایران و استعفای اجباری رضاخان از سلطنت، وی در 25 شهریور 1320ش به ناچار ایران را ترک کرد و به امر انگلیس به جزیره موریس و سپس ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی تبعید شد تا اینکه در همانجا درگذشت. اگر رضاخان از ابتدای امر، به وسیله اجانب و بویژه انگلستان روی کار نیامده بود و پایههای حکومت خود را روی افکار عمومی، عدالت و آزادی استوار میکرد، متفقین هرگز نمیتوانستند به این سهولت او را برکنار و از ایران تبعید کنند. او خوب میدانست که با تمام مخالفتی که روسها و انگلیسها با وی دارند اما اگر قوایشان وارد تهران شود، به او و خانوادهاش صدمهای نخواهند زد و حداکثر شدت عمل آنها، برکناری از سلطنت و تبعید وی خواهد بود. آنچه او را بیش از هرچیز نگران کرده بود، بیم انتقام مردمی بود که 16 سال زیر فشار حکومت زور و استبداد قرار گرفته بودند و این نگرانی سبب شد از سلطنت کناره بگیرد و از ایران خارج شود.
روز مباهله پیامبر اسلام(ص) با مسیحیان نجران(10 ق)
در این روز، رسول بزرگوار اسلام حضرت محمد(ص) تصمیم گرفت تا با بزرگان مسیحیان نجران به مباهله بپردازد. در مباهله، طرفین، همدیگر را نفرین میکنند و برای طرفی که راستگو نیست درخواست عذاب میکنند. هنگامی که سران هیأت نمایندگی مسیحیان نجران، پیامبر اسلام را به همراه تنها 4 نفر از اهلِ بیتش شامل امام علی(ع) حضرت زهرا(س) و امام حسن و امام حسین(ع) مشاهده کردند، باتعجب دریافتند که پیامبر به استجابت دعای خود و همراهانش، اعتقاد راسخ دارد، از این رو اسقُف نجران از رسول اکرم تقاضای مصالحه و بخشش کرد و این جریان، حقانیت اسلام و منزلت اهلبیت پیامبر را به روشنی آشکار کرد.
وفات دانشمند شهیر، علامه بحرالعلوم (1212ق)
سیدمحمدمهدی، فرزند سیدمرتضی طباطبایی بروجردی، از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) در یک خانواده روحانی و پرهیزگار، در شب جمعه از ماه شوال ۱۱۵۵ق- ۱۱۱۳ش در شهر کربلای معلی، گام به عرصه هستی نهاد. او از دوران کودکی در دامن پرمهر و محبت مادر پاکدامنش و در پرتو توجهات پدر بزرگوارش سیدمرتضی، به آداب و اخلاق اسلامی خو گرفت و رفتهرفته رشد یافت. پس از گذراندن دورههای علوم مقدماتی و سطح فقه و اصول، در آغاز بلوغ به درس خارج - که از سوی پدرش تدریس میشد - راه یافت و پس از 5 سال درس و بحث فشرده، به مقام بلند اجتهاد نائل آمد. سیدمحمدمهدی همچنین در محضر اساتید بنام حوزه کربلا و نجف اشرف شرکت جست و از اساتید بزرگی درس آموخت. سید بحرالعلوم در اواخر سال ۱۱۹۳ق راهی حجاز شد. استقبال شایان مردم و شخصیتهای محافل علمی از او موجب شد به مدت دو سال در کنار خانه خدا اقامت گزیند و به درس و بحث بپردازد. تسلط او به فقه اهل سنت و حسن معاشرت و سخاوتش، او را چنان در میان ساکنان آن دیار بویژه اهل علم، محبوب کرد که هر روزه شماری از مردم و دانشمندان به دیدنش میرفتند و از وی کسب فیض میکردند. شگفت آنکه پیروان هرکدام از مذاهب چنین میپنداشتند که بحرالعلوم پایبند به مذهب ایشان است. او تمام این مدت را با تقیه گذرانید و جلسه درس او در علم کلام طبق مذاهب چهارگانه دایر بود و در اواخر توقف در مکه، مذهب خود را اعلان فرمود. وقتی خبر اظهار مذهب او به گوش پیروان مذاهب دیگر رسید، از اطراف به دور وی گرد آمده و با وی به مناقشه پرداختند و سید با دانش انبوه خود بر تمام آنها برتری پیدا کرد و همه آنها را با دلیلهای قوی و منطقی به سوی حقیقت اسلام مجذوب ساخت. سید بحرالعلوم که بهعلت بیماری مدتی توان تدریس نداشت و در منزل به مطالعه و تالیف مشغول بود، سرانجام در روز بیست و چهارم ذیحجه (یا رجب) سال ۱۲۱۲ هجری قمری چشم از جهان فانی فروبست و به عالم بالا پرواز کرد. درگذشت سید در عالم اسلام اثری عمیق بهجای گذاشت و دنیای شیعه را در ماتم فرو برد. پیکر مطهر او پس از تشییع باشکوه و اقامه نماز، در جنب مرقد شیخ طوسی در نجف اشرف دفن شد.