حسین جوادی:داستان انتخاب نلو وینگادا برای هدایت تیم ملی امید و نتایج ضعیفی که تیم در بازی‌های آسیایی اینچئون گرفت رئیس خنده‌روی فدراسیون را تا آستانه برکناری نیز پیش برد البته این استیضاح و کنار گذاشتن کفاشیان آنقدر زیرپوستی بود که عملکرد وینگادا بهانه‌ای بر علت بود. کفاشیان خودش هم خوب می‌دانست نباید به وینگادا خرده بگیرد چون مرد پرتغالی خیلی فرمایشی یا بهتر بگوییم سفارشی بازیکنان را تحویل گرفته بود و خودش هیچ اثری بر انتخاب بازیکنان حاضر در تیم نداشت. این موضوع که مربی تنها به‌خاطر بسته شدن قرارداد تن به هر خواسته مدیریتی بدهد در فوتبال جهان منسوخ شده و در هیچ کجای دنیا مربی‌ای را نمی‌توانید پیدا کنید که بازیکناش را براساس مشورت دیگران انتخاب کند. وقتی این اتفاق رخ می‌دهد به معنی پایان کار حرفه‌ای یک مربی است بویژه وقتی در رده پایه‌ها باشد. نلو وینگادا برای ما مرد غریبه‌ای نبود، خاطرات تلخ و شیرین از این مرد آزموده شده درحوزه خلیج فارس همه چیز را برایمان روشن می‌کرد. هیچ‌کس نمی‌تواند آن شکست تلخ مقابل تیم‌ملی عربستان در ورزشگاه لانه زنبوری در آستانه بازی‌های مقدماتی جام جهانی را فراموش کند. وقتی محمد مایلی‌کهن، سرمربی آن روزهای تیم ملی بود یک پرتغالی که سابقه هدایت تیم ملی کشورش در سال‌های 1994 تا 1996 را در کارنامه داشت روی نیمکت سعودی‌ها نشسته بود. وینگادا تازه برای خودش در خاورمیانه اسم و رسمی پیدا کرده بود، رقم قراردادش آنقدر بالا بود که فقط عرب‌های متمول که از پول چاه‌های نفت در فوتبال هزینه می‌کردند می‌توانستند امثال او را به خدمت بگیرند. وینگادا عربستانی‌ها را به عنوان قهرمانی در جام ملت‌های 96 رساند و بعد از آن برای بازی‌های مقدماتی جام جهانی 98 آماده می‌شد ولی مدیران نتیجه‌گرای عربی خیلی زود او را خارج کردند تا او یک بار دیگر به کشورش بازگردد و این بار در قامت کمک مربی در بنفیکا فعالیت کند. وینگادا از سال 98 تا 2002 فقط یک بار به آسیا بازگشت و آن هم هدایت تیم اردن را برعهده گرفت و سرانجام در سال 2009 برای هدایت پرسپولیس راهی تهران شد. حضور وینگادا در تیم بحران‌زده آن روزهای پرسپولیس چیزی شبیه از چاله درآمدن و به چاه افتادن بود به طوری که نلو وینگادا در مدت‌زمانی کمتر از 2 ماه، 3 جام را از دست داد. او در ابتدا جام حذفی را فدای لیگ کرد، سپس در لیگ با چندین باخت و تساوی، نتوانست کار خاصی انجام دهد و از جمع مدعیان قهرمانی دور شد. آخرین تیر در ترکش سرخ‌ها، صعود از مرحله گروهی بود ولی در نهایت آنها با بنیادکار بازی کردند و بازی را با حساب یک بر صفر باختند. ریوالدو، بازیکن صاحبنام فوتبال برزیل، زننده تنها گل بنیادکار از روی نقطه پنالتی بود.با این شرایط، وینگادا بدون هیچ جام و موفقیت خاصی از پرسپولیس جدا شد. بعد از این ماجرا شاید کمتر کسی فکرش را می‌کرد که فدراسیون فوتبال به دنیال این مربی آزمون پس داده پرتغالی برود. ولی در سال 2013 او به عنوان دستیار تیم ملی امید به تهران آمد و بعد هدایت این تیم را برعهده گرفت و سرانجام نیز نتایج فاجعه‌بار رقم خورد. کفاشیان وقتی با هجمه‌های فراوان روبه‌رو شد تصمیم گرفت از روش پادزهر استفاده کند. آوردن حبیب کاشانی به حوزه فوتبال ملی و کمک گرفتن از یک چهره نسبتا موجه در فوتبال که دوستانش در سیاست و ورزش بیشتر از مخالفانش هستند، روشی بود که می‌توانست کفاشیان را از این مهلکه نجات دهد البته کاشانی نیز نحوه مدیریت خود را می‌پسندید و اعتقاد داشت به جای وینگادا مربی دیگری را باید استخدام کرد. این مساله تا زمان آمدن کی‌روش به تهران و تشکیل کمیته فنی فدراسیون طول کشید و سرانجام در صبح دوشنبه مشخص شد که کی‌روش به شکل نامحسوس از همتا و هموطن خود در تیم ملی امید حمایت می‌کند البته کی‌روش خودش گفته که هیچ نظری ندارد ولی او که مرد باسیاستی است نشان می‌دهد با این گفتار بیشتر نظرش برای ماندن وینگادا مثبت بوده تا منفی. کارلوس خیلی زیرکانه در این‌باره می‌گوید: «با توجه به تجربه کاری که دارم نظراتم را برای آماده‌سازی تیم ملی در راه المپیک ریو اعلام کردم البته درباره مربی هم در این جلسه بحث شد و چون من خودم یک مربی هستم، دوست نداشتم در رابطه با این مباحث اظهارنظری کنم. این وظیفه من نیست که درباره همکار خودم که یک مربی است، نقطه‌نظراتم را بیان کنم اما از جانب خودم که تخصصم است درباره سیستم و نوع آماده‌سازی و همین‌طور شیوه انتخاب بازیکنان هرگونه همکاری فدراسیون بخواهد انجام می‌دهم چون این تخصص من است.» کارلوس کی‌روش در پاسخ به این پرسش که آیا نظرش این بوده است که نلو وینگادا سرمربی تیم ملی امید باقی بماند، می‌گوید: «خیر، من هیچ صحبتی درباره ماندن یا رفتن وینگادا نکردم چون این موضوع جزو وظایف من نیست. من نظراتم را درباره سیستم، متد و چگونگی آماده‌سازی تیم ملی مطرح کردم. هیچ‌گاه نظر من را درباره مربی دیگر نخواهید شنید چون هیچ مربی‌ای نباید درباره مربی دیگر صحبت کند.» از سوی دیگر حبیب کاشانی نیز اعتقاد دارد کمیته فنی نظرش بر ماندن وینگادا نیست و آنها علاقه‌ای ندارند تا این مربی پرتغالی به کارش ادامه دهد. کاشانی بعد از جلسه صبح دوشنبه بیان کرد: «جلسه با سرمربی تیم ملی خوب و مثبت بود و نظرات کی‌روش را درباره وینگادا شنیدیم و قرار شد اگر قرار است سرمربی جدیدی برای تیم ملی امید انتخاب شود، این فرد باید مربی توانمند و جایگزین خوبی برای وینگادا باشد». نباید فرصت را برای تیم امید از دست بدهیم. اگر وینگادا را برمی‌داریم او یک وینگادای موفق است که تیمش در المپیک چهارم شد. باید مربیان خوبی جانشین او شوند. حبیب کاشانی در پاسخ به اینکه گزینه‌های جانشینی وینگادا چه کسانی هستند، گفت: درباره 2 سری مربی در این جلسه صحبت شد که یک دسته مربیان باتجربه داخلی و دسته دیگر مربیان جوان بودند. قطعا کسی که آلترناتیو سرمربی تیم امید است باید از مربیان لیگ برتری باشد. نمی‌توانیم هدایت تیم را مثلا به کسی که تیمی ندارد، بدهیم. وی در واکنش به اینکه آیا زلاتکو کرانچار یا علی دایی هم جزو گزینه‌ها هستند، گفت: زلاتکو کرانچار هم می‌تواند جزو گزینه‌ها باشد اما بحث علی دایی به هیچ‌وجه مطرح نیست.کاشانی با بیان اینکه برآیند عملکرد وینگادا مثبت نبوده است، بیان می‌کند: «ما خواستیم چرایی این موضوع در جلسه کمیته فنی مشخص شود که وینگادا نیامد. اخلاقا باید به او احترام می‌گذاشتیم و حرف‌هایش را می‌شنیدیم. در هر حال اگر قرار باشد او جدا شود باید جدایی مسالمت‌آمیز و همراه با احترام باشد. جامعه ما کارنامه وینگادا را می‌بیند و اگر 80 را برمی‌دارید، باید 90 را جایش بگذارید نه اینکه به دنبال مربی با عدد 20 بگردید. همان‌طور که گفتم نظر کمیته فنی برای ادامه همکاری با وینگادا مساعد نیست و بحث‌های مختلفی هم در این زمینه مطرح شده است. ما در این باره جمع‌بندی لازم را انجام داده‌ایم اما براساس قوانین، این موضوع باید در هیات رئیسه فدراسیون هم مطرح شود و بعد از آن تصمیم قطعی را بگیریم.» حالا باید منتظر بازگشت وینگادا به تهران باشیم و از همه مهم‌تر نظر کفاشیان که همیشه دو پهلو حرف می‌زند ولی چیزی که تا امروز نمایان شده این است که کفاشیان از مشاوره کی‌روش بی‌نصیب نمی‌ماند!