بایرن‌مونیخ از شرایط ایده‌آلی بهره می‌برد، بازیکنان این تیم وردربرمن و رم را با اختلاف 6 گل شکست داده‌اند. بردهایی که بیشتر ناشی از ایده‌ها و افکار سرمربی این تیم، پپ گوآردیولاست. همواره سرمربیان تیم‌های فوتبال از اینکه در رسانه‌ها و مطبوعات تنها به نقاط ضعف و نکات منفی تیمشان پرداخته می‌شود، شاکی هستند اما بایرن‌مونیخ و سران این باشگاه این روزها با عکس این پدیده مواجه شده و در نبرد هستند، چون بردهای پرگل بایرن‌مونیخ در مقابل وردربرمن (0-6) و رم (1-7) با تمجیدها و ستایش‌های فراوانی همراه بوده است. پپ گوآردیولا پس از عهده‌دار شدن سمت سرمربیگری بایرن‌مونیخ، این تیم را انعطاف‌پذیرتر کرده و سعی می‌کند نقاط ضعف حریف را شناسایی کند تا براساس آن و با کمک انعطاف‌پذیری تیم خود، تاکتیکی مناسب را برای بایرن‌مونیخ در نظر گیرد. به همین دلیل برای بیشتر حریفان پیش‌بینی نحوه بازی قهرمان آلمان پیچیده و تقریبا غیرممکن است اما پپ گوآردیولا نیز همانند بازیکنان تیمش، در تصمیم‌های تاکتیکی خود فراز و فرودهای زیادی داشته است، همانند شکست 4 بر صفر مقابل رئال‌مادرید در لیگ قهرمانان فصل گذشته، هنگامی که بعد از این بازی مجبور به اعتراف اشتباهات تاکتیکی خود شد. در حال حاضر اما گوآردیولا یکی از بهترین فازهای خود را در زمینه شناخت ضعف‌های حریف تجربه می‌کند که رم به تلخی هر چه تمام‌تر آن را تجربه کرده است. در مقابل رم، گوآردیولا تیم خود را با ترکیب 1-2-4-3 به زمین فرستاد، آرین روبن هلندی نقش ویژه‌ای در این زمینه داشت، او روی کاغذ مدافع نفوذی سمت راست بود اما در عمل بسیار تهاجمی بود و بیشتر نقش یک هافبک نفوذی کناری را برعهده داشت. این موضوع سبب شده بود بازی بایرن‌مونیخ در کناره‌ها نامتقارن به نظر رسد به نحوی که آرین روبن نسبت به خوآن برنات جلوتر بازی می‌کرد. خوآن برناتی که در این دیدار بیشتر مدافع چپی کلاسیک در جلوی زنجیره دفاعی 3 نفره تیم بود. با این روش پپ گوآردیولا در نظر داشت با فضا دادن به آرین روبن از نقاط ضعف دفاعی رمی‌ها کمال استفاده را بکند. لوئیس گارسیا نیز 3-3-4 نامتقارن را برای تیم خود برای نبرد با آلمان‌ها درنظر گرفته بود. جروینهو، مهاجم سمت چپ تیم کمتر به امور دفاعی تیم توجه می‌کرد و بیشتر منتظر حملات تیم خود بود. پشت‌سر او فضایی خالی وجود داشت که توسط هافبک‌های رمی باید پوشیده می‌شد. درصورت غفلت این هافبک‌ها، آرین روبن آزادی خوبی برای نفوذ از این منطقه پیدا می‌کرد به طوری همین اتفاق نیز افتاد و او از 22 ضربه بایرن‌مونیخ به سمت دروازه حریف در 11 ضربه، مشارکت مستقیم داشت. نه‌تنها نقش آرین روبن در این دیدار برای استفاده از نقاط ضعف رم ایده‌آل بود بلکه هافبک‌های بایرن‌مونیخ نیز می‌دانستند چطور ضعف‌های تیم رم را تشدید کنند. مثلث میانی رم سایه به سایه هافبک‌های میانی بایرن‌مونیخ حرکت می‌کردند اما وجود فیلیپ لام در این منطقه سبب افزایش تعداد هافبک‌های مونیخی در این منطقه شده بود. تغییر محسوس مونیخی‌ها در این دیدار نسبت به هفته‌های گذشته، بیشتر در بازیسازی مستقیم و عمودی تیم نمود پیدا کرده بود. ژابی آلونسو و ژروم بوآتنگ بیشتر در جست‌وجوی پیدا کردن منفذی برای حرکت به جلو بودند و پاس‌های خود را یا به صورت کوتاه و عمودی به سمت جلو یا به صورت بلند و دقیق برای بال‌های کناری ارسال می‌کردند. با چنین شرایطی داوید آلابا که در حقیقت یکی از مدافعین تیم بود، می‌توانست بیشتر حالت نفوذی داشته باشد و به مالکیت توپ امنیت بیشتری بخشد. به این ترتیب مونیخی‌ها توانستند با حفظ مالکیت توپ، پرسینگ بالا را نیز به اجرا درآورند و در همان نیمه اول 5 گل به ثمر رساندند. در نیمه دوم پپ گوآردیولا چیدمان 1-3-2-4 را برای تیم خود در نظر گرفت تا بتواند اقتدار تیم خود را در بازی حفظ کند و حتی شانسی برای بازی نیمکت‌نشینان خود نظیر ریبری و شکیری قائل شود. توماس مولر پس از این دیدار گفت: سرمربی دقیقا به ما نشان داده بود که نقاط ضعف رم کجا هستند. به هر حال آثار تصمیمات و تغییرات تاکتیکی گوآردیولا در این روزها در موثرتر و زیباتر شدن بازی بایرن‌مونیخ کاملا نمایان است.