گروه بین‌الملل: روز یکشنبه در سراسر جهان انتخابات برگزار شد. در برزیل مردم باید تصمیم می‌گرفتند که رئیس‌جمهوری سوسیالیست را حفظ کنند یا وی را ساقط کنند. در اوکراین در بحبوحه درگیری‌ها با روسیه انتخابات پارلمانی برگزار شد اما هیچ‌کدام از این انتخابات‌ها به اندازه انتخابات در کشور کوچک تونس اهمیت نداشت. این کشور شمال آفریقا، جایی بود که انقلاب‌های عربی 4 سال پیش آغاز شد و تنها کشوری است که در نتیجه انقلاب، جنگ داخلی یا دیکتاتوری جدید شکل نگرفت. براساس این گزارش، نتایج نهایی شمارش آرای انتخابات پارلمانی تونس که برای اولین بار پس از سقوط دولت زین‌العابدین بن‌علی، دیکتاتور سابق، برگزار می‌شود، از پیروزی حزب «ندای تونس» با اختصاص بالاترین کرسی به خود در مقایسه با سایر احزاب حاضر در این انتخابات از جمله حزب «النهضه» حکایت دارد. طبق اعلام کمیسیون مستقل انتخابات تونس، ندای تونس بیش از ۳۶ درصد از ۲۱۷ کرسی پارلمان یعنی بیش از ۸۰ کرسی را به دست آورده است. رقیب این حزب، یعنی حزب النهضه با کسب بیش از ۳۰ درصد کرسی‌های پارلمان، دست‌کم ۶۷ کرسی را به دست آورده است. با این اوصاف، حزب ندای تونس برای تشکیل دولت، نیازمند ائتلاف با دیگر احزاب است تا حد نصاب اکثریت قانونی پارلمان را به دست بیاورد. در همین راستا، روزنامه واشنگتن پست در تحلیلی نوشت به نظر می‌رسد که تونس در خاورمیانه جایی که گروه تروریستی داعش و رقبای آن در سراسر سوریه و عراق می‌جنگند، موردی نامتعارف است.
این کشور در ماه ژانویه یک قانون اساسی پیشرو را تصویب کرد که روابط میان پارلمانی را که در روز یکشنبه انتخاب شده و قرار است نخست‌وزیر را انتخاب کند و رئیس‌جمهوری که ماه آینده انتخاب می‌شود تنظیم می‌کند. حزب اسلامگرای النهضه که در اولین انتخابات پس از انقلاب به پیروزی رسید و رهبری دوره انتقالی بعد از آن را رهبری کرد، در این انتخابات با تعدادی از نامزدهای سکولار رقابت می‌کرد که شامل تعدادی از احزابی بودند که چهره‌ای سرشناس در دوران دیکتاتوری زین‌العابدین بن‌علی آن را هدایت می‌کرد اما رهبران النهضه خواستار تشکیل پارلمانی جدید از ائتلافی متحد شدند که همه احزاب را در بر بگیرد. لطفی زیتون، یکی از چهره‌های سرشناس حزب النهضه، هفته گذشته گفت: ما از مصر درس گرفتیم، جایی که انتخاب یک اسلامگرای انعطاف‌ناپذیر، منجر به کودتایی نظامی شد. وی در ادامه افزود: ما به این نتیجه رسیدیم که در این مرحله از فرآیند دموکراتیک نیازمند متحد کردن کشور هستیم و نمی‌خواهیم کشور صحنه قطب‌بندی سیاسی شود. راشد الغنوشی، معمار استراتژی و نظری حزب النهضه، تقریبا در جهان عرب استثنا است. آیا این اظهارات الغنوشی که متعهد شده بود تا پایان امسال، تونس اولین کشور دموکراتیک خواهد بود، واقعا متناقض است؟ در برخی از روش‌های بنیادگرایانه، این تعهد، متناقض با مبانی نیست. ناظران تغییر اوضاع در تونس را در پیروزی اسلامگراها یا گروه رقیب نمی‌دانند و گروه‌های سیاسی در این کشور قانع شده‌اند که دوره حکومت یک فرد یا یک حزب و گروه گذشته و دیگر باز نخواهد گشت و در این روزها، بحث تشکیل دولت وحدت ملی که بتواند همه گروه‌های سیاسی را در خود جمع کند، مطرح است. تونس همچون دیگر کشورهای خاورمیانه دوران جهانی شدن را پشت سر گذاشته است. این کشور از بروکراسی طاقت‌فرسا، سیستم ضعیف آموزشی و نسل جوان ناتوان در یافتن کار که نمونه آن محمد بوعزیزی، میوه‌فروشی بود که در 17 دسامبر 2010، خود را سوزاند و جرقه بیداری اسلامی را روشن کرد، رنج می‌برد. بیکاری در تونس بالای 15 درصد است. در تونس همچنین گروه‌های تندرو وجود دارند. گروه‌های تروریستی، شورشی را در کوه‌های غربی این کشور به راه انداختند. گفته می‌شود که حدود 3 هزار تونسی برای ملحق شدن به گروه داعش و گروه‌های وابسته به القاعده به سوریه و عراق رفته‌اند. عبدالفتاح السیسی، رئیس‌جمهور مصر همواره تلاش می‌کند که فعالیت‌های حزب النهضه را زیر سوال ببرد و ثابت کند که اسلامگرایان نمی‌توانند حکومت را اداره کنند. در حالی که در مصر هم اسلامگرایان و هم لائیک‌ها تحت فشار هستند. حقیقت این است که همه کشورهای عربی نیازمند اتحاد و ائتلاف و استقرار دموکراسی هستند اما تنها تونس با آغوش گشودن به روی دموکراسی می‌تواند آن را اجرا کند.