اینکه جریان دینی و دغدغه‌مند از سوی رسانه‌های خاص، مورد اتهام بزرگ جنایتکاری واقع شود و آنها را متهم به اسیدپاشی کنند گناهی بزرگ و غیرقابل گذشت است و گناه بزرگ‌تر از آن، مرتبط کردن این جنایت به مبحث قرآنی حجاب و ارکان مهم فروع دین یعنی امر به معروف و نهی از منکر است. روزنامه‌های زنجیره‌ای که 2 دهه است با عملکردشان فریاد می‌زنند پایگاه‌های دشمن هستند، توبه‌شان مرگ است و روزی قصاص را زیر سوال می‌برند، روزی انتخابات عظیم و بی‌نظیر سال 88 را لکه‌دار می‌کنند و فرصتی بزرگ را مبدل به فتنه‌ای سترگ می‌کنند، روزی فتنه کوی دانشگاه را تولید می‌کنند و امروز اسیدپاشی عده‌ای از خدا بی‌خبرِ آلت سرویس‌های بیگانه را به مؤمنان و حزب‌اللهی‌ها منتسب می‌کنند و خودشان با این کارها تقابل‌شان با اسلام را فریاد می‌زنند. اینها اصلاً با خود اسلام و خدا مشکل دارند و جمهوری اسلامی را هم برای همین می‌کوبند. وقتی آن متهم عامل فتنه لباس زندان را که در دادگاه پوشیده بود از تنش درمی‌آورند و باز هم قلم به دستش می‌دهند تا نظام را تضعیف کند و آزادش می‌گذارند، این اتفاقات در مطبوعات، طبیعی است.
میرفخرایی
کسانی که متدینان را به انجام عمل اسیدپاشی متهم کردند باید رسماً عذرخواهی کنند؛ در هر مقام و مسؤولیت که هستند.
رفعت