۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۱:۵۲

تقویم تاریخ

ترور نافرجام آیت‌‏الله «سیدحسن مدرس» به دستور «رضا خان» (1305 ش)
پس از آنکه رضاخان پهلوی به قدرت دست یافت، درصدد برآمد تا از آیت‏الله سیدحسن مدرس انتقام بگیرد و او را از سر راه خویش بردارد. به همین منظور 10 نفر از مأموران شهربانی را مأمور ترور وی کرد. در هفتم آبان ماه 1305 شمسی هنگامی که آیت‏الله مدرس از کوچه‏ای در تهران عبور می‏کرد از اطراف، مورد سوءقصد و شلیک گلوله‏ها قرار گرفت. ولیکن بدون اینکه به خود تزلزلی راه دهد با چابکی از مهلکه نجات یافت و تنها از ناحیه کتف و ساعد زخمی شد و به بیمارستان منتقل گردید. ایشان از بیمارستان پیام فرستاد: به رضاخان بگویید که به کوری چشم بدخواهان، من هنوز زنده‏ام. با این حال، رضاخان وجود او را تحمل نکرد و پس از چندی ایشان را به خواف در استان خراسان تبعید کرد و پس از سالیانی تبعید، به شهادت رساند.
شکست و عقب‌‌نشینی روس‏ها در نبرد «ایروان» (1219 ق)
دولت روس که از زمان پطر کبیر درصدد اتصال به دریای آزاد از طریق جنوب بود، با هر بهانه‏ای متصرفات خود را افزایش می‏داد. در سال 1218 ق مردم قره‏باغ و گنجه شورش کردند که با عکس‌العمل خشن دولت روس سرکوب شدند. مردم آن نواحی به ایران متوسل شدند و این امر باعث آغاز جنگ اول ایران و روسیه شد. در ابتدا عباس میرزا، ولیعهد و فرزند ارشد فتحعلی شاه قاجار بر سیسیانوف، فرمانده‏ روسی غلبه کرد و نیروهای روسیه عقب‌نشینی کردند. بعدها سیسیانوف در این جنگ کشته شد و زمینه‏ جنگ اصلاندوز و امضای معاهده ننگین گلستان فراهم آمد.
جایگزینی «آنکارا» به‌عنوان پایتخت ترکیه به جای «استانبول» (1923م)
13 اکتبر 1923 تصمیم به پایتخت شدن شهر آنکارا واقع در آناتولی 13 اکتبر 1923 گرفته شده بود که این تصمیم 16 روز بعد به تصویب مجلس رسید. به این ترتیب شهر استانبول (قسطنطنیه) پس از 16 قرن، مقام خود به‌عنوان پایتخت و صحنه قدرت را ازدست داد. مجلس کبیر ترکیه در 29 اکتبر 1923همچنین پایتخت را از استانبول (حاشیه اروپا) به آنقوره (آنکارا) در آناتولی (آسیای صغیر) انتقال و ترکی را زبان رسمی همه کشور قرارداد. بیش از 30 درصد واژه‌های زبان رسمی ترکیه ریشه فارسی دارند. چند سال بعد و از یکم نوامبر 1928 الفبای ترکیه نیز لاتین و کلمات برحسب تلفظ آنها نوشته شد.
حمله رژیم صهیونیستی به شبه‌جزیره سینا و آغاز جنگ دوم اعراب و اسرائیل (1956م)
پس از ملی اعلام شدن کانال سوئز در 26 ژوئیه 1956م توسط جمال عبدالناصر، رئیس جمهور وقت مصر و بستنِ کانال به روی کشتی‏های رژیم صهیونیستی، ارتش این رژیم در 29 اکتبر آن سال به شبه جزیره سینا واقع در شمال‏شرقی مصر حمله کرد. ارتش صهیونیستی درصدد بود تا با حمله به کشور مصر، خلیج عقبه در انتهای دریای سرخ را برای رفت و آمد کشتی‏های خود اشغال کند. دو روز بعد در 31 اکتبر، انگلستان و فرانسه نیز در حمایت از تل‏آویو، چتربازان خود را در اطراف کانال سوئز پیاده کردند. هدف از این حمله 3 جانبه، منصرف کردن مصر از ملی کردن این آبراه مهم بود. اگر چه این منطقه، مدتی به اشغال نیروهای متجاوز درآمد اما سرانجام بر اثر فشار افکار عمومی و بسیاری از کشورهای جهان، با میانجیگری سازمان ملل متحد، متجاوزان فرانسوی، انگلیسی و صهیونیستی، خاک مصر را در ماه مارس 1957م ترک کردند. این جنگ در تاریخ جنگ‏های اعراب و رژیم صهیونیستی به جنگ سوئز معروف است.
قتل عام اهالی روستای «کفر قاسم» توسط صهیونیست‌‏های تروریست (1956م)
سربازان رژیم صهیونیستی در جنایتی دیگر و همزمان با آغاز حمله نظامی به مصر در 29 اکتبر 1956م، بدون اعلام قبلی در روستای کَفَر قاسم حکومت نظامی اعلام کردند و 49 تن از مردان، زنان و کودکان مظلوم فلسطینیِ این روستا را به شهادت رسانده، ده‏ها تن دیگر را مجروح کردند. چند ماه بعد، مردم فلسطین در اعتراض به کشتار اهالی روستای کفر قاسم، تظاهرات کردند و رژیم اشغالگر قدس مجبور شد برخی عاملان این جنایت را به‌صورت ظاهری محاکمه کند اما همه محکومان این فاجعه قساوت بار، چهار سال بعد، عفو شدند.

ارسال نظر
captcha
پربیننده