گروه بین الملل: عصر طلایی دموکرات‌ها در آمریکا بسیار زودتر از آنچه پیش‌بینی می‌شد رو به پایان است، چرا که جمهوریخواهان با پیروزی در انتخابات سرنوشت‌ساز میان‌دوره‌ای روز سه‌شنبه (4 نوامبر) برای نخستین‌بار پس از 8 سال اکثریت کرسی‌های سنای آمریکا را از آن خود کردند و این ضربه سختی به باراک اوباما محسوب می‌شود تا جایی که نشریه آلمانی اشپیگل با تیتر «خداحافظ آقای اوباما» به پیشواز 2 سال باقیمانده از دوران حضور او در کاخ سفید رفت. حزب جمهوریخواه حداقل 7 کرسی سنا را از آن خود کرده است که این حضور حداقل ۵۲ نماینده جمهوریخواه در میان 100 عضو این مجلس را تضمین می‌کند و این در حالی است که بعید است دموکرات‌ها بیش از 46 سناتور داشته باشند. دموکرات‌ها پیش از این به نسبت 55 به 45، اکثریت سنا را در اختیار داشتند. تازه این بخشی از شکست اوباما و دموکرات‌ها در خانه قانونگذاری کنگره است، چرا که آنها در انتخابات بخش پایین‌دستی کنگره (مجلس نمایندگان) نیز اکثریت کرسی‌ها را به رقیب جمهوریخواه خود واگذار کردند. از 435 کرسی مجلس نمایندگان که در این انتخابات به رای گذاشته شد، جمهوریخواهان 243 کرسی را در مقابل 175 کرسی دموکرات‌ها به‌دست آوردند. بدین ترتیب مجلس نمایندگان در کنترل جمهوریخواهان باقی ماند. این اولین‌بار از سال 2006 است که جمهوریخواهان کنترل هر دو مجلس نمایندگان و سنا را به دست می‌گیرند. در نتیجه اوباما در 2 سال پایانی کار خود تحت قدرت و نفوذ بیشتر جمهوریخواهان با وضعیت دشوار‌تری روبه‌رو می‌شود. البته تمام رؤسای‌جمهوری آمریکا پس از رونالد ریگان، در حالی کاخ سفید را ترک کردند که حزب رقیب، اکثریت کرسی‌ها را در کنگره در اختیار داشت. در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره که از سه‌شنبه آغاز شده، ۳۶ سناتور، ۳۶ فرماندار ایالتی و تمام ۴۳۵ عضو مجلس نمایندگان تعیین شدند. جمهوریخواهان در انتخابات میان دوره‌ای سنا، کرسی‌های سناتوری ایالت‌های مونتانا، کلورادو، ویرجینیای غربی، داکوتای جنوبی و آرکانزاس را به‌دست آورده‌اند. «جونی ارنست» نامزد جمهوریخواه اهل آیووا مقابل «بروس برلی» نامزد دموکرات به پیروزی رسید و «تام تیلیس» جمهوریخواه توانست «کی هیگن» سناتور دموکرات از کالیفرنیای شمالی را شکست دهد. همچنین همانطور که در شبکه‌های تلویزیونی پیش‌بینی می‌شد، «تام کاتون» نامزد جمهوریخواه توانست «مارک پرایور» نامزد دموکرات وقت از آرکانزاس را شکست دهد. همزمان با پیروزی کاتون، سایر نامزدهای جمهوریخواه از جمله «شلی مور کاپیتو» در ویرجینیای غربی، «مایک راوندز» در داکوتای جنوبی، «کُری گاردنر» در کلورادو و «استیو دینز» در مونتانا پیروز انتخابات شدند. با این حال مبارزه انتخاباتی مری لندریو، سناتور دموکرات با بیل کسیدی نامزد جمهوریخواه از ایالت لوئیزیانا به دور دوم رای‌گیری‌ها در ماه دسامبر کشیده شد.
علل شکست دموکرات‌ها
این انتخابات در واقع یک همه‌پرسی درباره سیاست‌های اوباما بود و نتایج اولیه آن کاملا با محبوبیت به‌تازگی کاهش یافته نخستین رئیس‌جمهور تیره‌پوست ینگه دنیا مطابقت داشته است که در این بین عملکرد اقتصادی دولت بویژه آمار‌ها و شعارهای دروغین اوباما درباره بهبود وضع اقتصادی که با واقعیات زندگی روزمره مردم همخوانی ندارد باعث عصبانیت آنها و رویگردانی‌شان از دموکرات‌ها شده است. بسیاری از جمهوریخواهان مبارزات انتخاباتی خود را بر حمله به رئیس‌جمهوری و سیاست‌های او نظیر اصلاحات در نظام درمانی کشور استوار کرده بودند، اگرچه اوضاع اقتصادی از سال 2008 به این سو بهبود یافته است ولی این شامل همه قشرهای جامعه بشدت طبقاتی شده آمریکا نمی‌شود. تمرکز رسانه‌ها بر بحران‌هایی نظیر ابولا و جنایات داعش در سوریه و عراق باعث شد افکار عمومی به سیاق ماه‌های قبل تصویری نامطلوب از شرایط داشته باشد و کاخ سفید را مقصر وضع بغرنج موجود قلمداد کند.
تحقیر اوباما و آمریکا
اشپیگل در تحلیل خود از شکست دموکرات‌ها آورده است: «همه آنچه رخ داد، از جمله نرخ 6 درصدی بیکاری و رشد اقتصادی 5/3 درصدی به نفع اوباما نبود. آمریکایی‌ها بی‌اعتماد و ناامید شده‌اند. ناامید از اینکه آن مقدار شکوفایی (اقتصادی) که انتظار داشتند محقق نشد و اعتماد خود را به این دلیل از دست دادند که چندین بحران آنها را تهدید می‌کند. بحران‌هایی مثل ابولا، بحران اوکراین و وجود تکفیری‌ها. این انتخابات نشان داد این بی‌اعتمادی بنیادی است و جمهوریخواهان هم بیشتر از دموکرات‌ها محبوبیت ندارند، حتی وضعیت آنها از دموکرات‌ها بدتر است. به عبارتی انتخابات میان‌دوره‌ای به انتخاب میان 2 شر تبدیل شده است». این نشریه آلمانی همچنین پیروزی جمهوریخواهان را چنین تحلیل می‌کند: «از آنجا که گردآوری و هدایت مردان مسن و سفیدپوست راحت‌تر است، جمهوریخواهان توانستند صندلی‌هایی را که از دست دموکرات‌ها خارج شدند، در اختیار بگیرند. این اتفاق زمانی که سیاهپوست‌ها، جوانان و اتباع آمریکای لاتین از اوباما ناامید شدند، زمینه را برای دسترسی جمهوریخواهان به کرسی‌های سنا مساعد کرد و اینکه گفته می‌شود «تی‌پارتی» در این راستا اقدام کرده، بی‌معناست. اوباما همان رئیس‌جمهوری است که به مردم وعده تغییر داده بود و الان کسی است که نتوانست به وعده خود عمل کند و این نشان می‌دهد اعتماد به توانایی وی از دست رفته است». همچنین روزنامه اسرائیلی هاآرتص نوشت: «نتایج این انتخابات منعکس‌کننده نارضایتی، دشمنی و خشم گسترده از سیاست‌های اوباماست و در واقع رای آشکاری به بی‌اعتمادی است. همزمان تلاش‌های پرسر و صدای کاندیداهای دموکرات برای حفظ فاصله خود از اوباما در این نتایج ملالت‌انگیز نقش ایفا کرده است. در حالی که نمی‌توان تکذیب کرد که اوباما در چشم آمریکایی‌ها تحقیر شده است اما به هر حال زودهنگام است که او را به‌عنوان فردی از کار افتاده تلقی کنیم، چراکه قانون اساسی آمریکا قدرت‌های مشخصی به رئیس‌جمهور داده است. در واقع سوال این است که آیا این کنگره متخاصم که برخی از تصمیم‌سازان در اسرائیل رویای آن را می‌بینند، این نفوذ را دارد که بر اقدامات رئیس‌جمهور تاثیر گذارد یا خیر؟» همچنین سناتور جمهوریخواه، راجر ویکر با انتقاد از ضعف اوباما در قبال پوتین اعتراف کرد طی ۵ سال گذشته روسیه آنها را تحقیر کرده است. همچنین به گزارش تسنیم، نشریه «هیل» چاپ کنگره، پیروزی جمهوریخواهان در سنا را ناشی از عدم قابلیت دموکرات‌ها در مهار نفرت عمیق مردم از کاخ سفید توصیف کرد و نوشت باخت دموکرات‌ها به دلیل خشم و سرخوردگی آمریکایی‌ها از سیاست‌های اوباما بود. یکی از دستیاران قانونگذار دموکرات آمریکایی در سنا نیز در این باره گفت: این رئیس‌جمهور بود که نامزدهای دموکرات را در سراسر کشور به زمین زد آن هم در شرایطی که می‌دانست در بیشتر ایالت‌هایی که عرصه رقابت در انتخابات کنگره هستند، نامحبوب است ولی با این حال در اولین سخنرانی خود در حمایت از دموکرات‌ها در انتخابات میان دوره‌ای کنگره، گفت اگرچه نام او در فهرست نامزدهای انتخاباتی نیست اما این رای‌گیری درباره سیاست‌های دولت او است.
ران پال: چکمه‌پوش‌ها به میدان می‌آیند
در پی پیروزی حزب جمهوریخواه در انتخابات میان‌دوره‌ای، ران پال، سناتور سابق آمریکایی با انتشار مطلبی در صفحه توئیتر خود گفت پیروزی این حزب به معنی «گسترش جنگ‌های نومحافظه‌کاران در سوریه و عراق» است و تصریح کرد «چکمه‌پوش‌ها به میدان می‌آیند». این پیش‌بینی از سوی یک جمهوریخواه سابق که آنها را خوب می‌شناسد به معنای شکست احتمالی تمام مذاکراتی است که یک پای آن آمریکا باشد. البته پال بر این باور است که «تغییر قدرت» در آمریکا به معنای تغییر طرز تفکر نخواهد بود. او همچنین «بروز تغییرات بزرگ در سیاست واشنگتن پس از انتخابات» را بعید دانست و گفت تنها مایه امید در این میان اعمال فشار از سوی مردم است.