۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۲:۲۴

88؛ سال مقاومت

لبنان از هم‌اکنون انتظار انتخابات پارلمانی 7 ژوئن را می‌کشد. انتظار می‌رود این انتخابات در موعد مقرر، بدون تاخیر و با مشارکت احزاب و گروه‌های مختلف سیاسی لبنان برگزار شود. در دور گذشته انتخابات پارلمانی، حزب‌الله با بعضی از جریانات سیاسی این کشور که امروز ذیل عنوان گروه‌های 14 مارس شناخته می‌شوند ائتلاف کرد و مجلس کنونی را شکل دادند اما حدود یک سال پس از برگزاری انتخابات، این گروه‌ها دچار اختلافاتی شدند که بعدها به دو گروه 8 مارس، با رهبری حزب‌الله لبنان و 14 مارس که مخالفان حزب‌الله در آن گروه قرار داشتند، تقسیم شدند. براین اساس مجلس لبنان دارای یک اکثریت با حدود 68 کرسی از 120 کرسی پارلمان و یک اقلیت با حدود 52 کرسی شد. در شرایط کنونی با توجه به روند تحولات لبنان در 3 سال گذشته و پیروزی حزب‌الله در جنگ 33 روزه، به نظر می‌رسد که معادلات کنونی تغییر کند. بر اثر نظرسنجی‌های انجام شده در لبنان، در حال حاضر به نظر می‌رسد که حزب‌الله با چند کرسی برتری، انتخابات مجلس را خواهد برد، البته نمی‌توان به طور قاطع اظهارنظر کرد که چند کرسی به حزب‌الله و 8 مارس خواهد رسید، اما به نظر می‌رسد که بین 65 تا 70 کرسی از کرسی‌های پارلمان لبنان به احتمال زیاد در اختیار کاندیداهای گروه 8مارس قرار گیرد. هم‌اکنون شرایط لبنان به گونه‌ای است که امکان تشکیل دولت حزبی وجود ندارد و برهمین اساس هم طبعاً دولت ائتلافی در آینده شکل خواهد گرفت. کما اینکه در حال حاضر هم دولت، ائتلافی است. حزب‌الله اعلام کرده که به توافقنامه دوحه که براساس آن در لبنان دولت وحدت ملی با حضور گروه‌های موافق و مخالف شکل می‌گیرد وفادار است. به واقع اگرچه وضع کنونی در مجلس و دولت لبنان دستخوش تغییر خواهد شد، اما این تغییر به معنای آن نیست که حزب‌الله و گروه‌های وفادار به این جنبش، درصدد نادیده گرفتن نقش گروه‌های دیگر در اداره امور کشور هستند. لبنان دارای یک بافت طایفه‌ای و قبیله‌ای است. در این کشور گروه‌های مختلف مذهبی، دینی و سیاسی فعالیت می‌کنند. حدود 35 درصد جمعیت لبنان شیعه هستند و در حدود 28 درصد آنها را مسیحیان پوشش داده و چیزی در حدود 20 درصد جمعیت را نیز سنی‌ها تشکیل می‌دهند. حدود 7 درصد جمعیت این کشور را دروزی‌های لبنان به خود اختصاص داده‌اند و بقیه هم به گروه‌های کوچک‌تر در صحنه اجتماعی و سیاسی لبنان تعلق می‌گیرد. از نظر احزاب و گروه‌های سیاسی در طیف شیعه، حزب‌الله لبنان، جنبش امل و... فعال هستند، در طیف اهل سنت، گروه المستقبل و جریانات مذهبی سنی تحرک بیشتری دارند، در طیف مسیحی‌های لبنان حزب جریان آزاد ملی میشل عون، کتائب امین جمیل و قوات اللبنانیه سمیر جعجع و... حضور دارند، در طیف دروزی‌ها هم حزب سوسیالیست ترقیخواه متعلق به ولید جنبلاط و حزب مخالف جنبلاط هم کارهایی را انجام می‌دهند. بنابراین هم از لحاظ مذهبی و هم از لحاظ سیاسی جمعیت لبنان شامل طیف‌های مختلفی می‌شود پس به هیچ وجه امکان ندارد که یک حزب یا پیروان یک مذهب و دین به تنهایی بتوانند در لبنان دولت تشکیل دهند و از مشارکت سایر گروه‌ها در داخل کشور بی‌نیاز باشند. لذا حزب‌الله با علم به این موضوع در صدد تشکیل دولتی ائتلافی در صورت پیروزی است. در حال حاضر ائتلاف انتخاباتی حزب‌الله شامل نیروهایی است که مقاومت را قبول دارند. در عین حال برخی از گروه‌های دیگر که در داخل طیف 14 مارس قرار داشتند مثل ولید جنبلاط نیز ابراز تمایل کردند که به ائتلاف با طیف پیروز بپیوندند و حزب‌الله هم به هر گروه لبنانی که مایل به همکاری باشد، پاسخ مثبت می‌دهد. حزب‌الله تلاش می‌کند تا با تغییر ترکیب کنونی مجلس و دولت موقعیت مقاومت را در سطح لبنان تحکیم بیشتری ببخشد و در عین حال از این پیروزی برای آرام کردن لبنان، ایجاد تعامل فراگیر در صحنه سیاسی، جلب مشارکت گروه‌های مختلف برای کمک به بازسازی لبنان و توسعه اقتصادی و سیاسی استفاده کند. بر همین اساس هم حزب‌الله با شعار همگرایی و همکاری و توافق جمعی برای سازندگی لبنان وارد فعالیت انتخاباتی شده و از سایر گروه‌ها نیز خواسته‌ تا برای ایجاد فضایی بهتر تلاش کنند. حزب‌الله در فضای انتخاباتی تلاش کرده تا از ورود به مباحث مناقشه‌آمیز جلوگیری کرده و از ورود به منازعات نیز پرهیز کند تا انتخابات در فضایی سالم برگزار شود و بیش از پیش به تحقق وحدت کمک کند. لبنان در شرایط فعلی که با تهدیدات هر روزه رژیم صهیونیستی مواجه است بیش از پیش به وحدت و همگرایی احتیاج دارد و بر همین اساس هم حزب‌الله از ورود در هرگونه مناقشه انتخاباتی پرهیز می‌کند. به نظر می‌رسد که در سال 88 در منطقه خاورمیانه با انتخابات‌هایی که در کشورهای لبنان، فلسطین، افغانستان، عراق و ایران برگزار می‌شود (که همه آنها به نوعی با مقاومت‌های خاورمیانه ارتباط دارند) شاهد فضای مناسب‌تری برای مقاومت در کل منطقه خاورمیانه باشیم. پیش‌بینی‌ها بیانگر این است که در لبنان نیروهای مقاومت به پیروزی قابل توجهی دست پیدا خواهند کرد. در فلسطین با توجه به فضای موجود موقعیت حماس، اسماعیل هنیه و به‌طور کلی مقاومت فلسطین در صحنه خاورمیانه تثبیت می‌شود و همین‌طور در عراق، دولت کنونی که برخاسته از مقاومت مردم و در واقع محصول مشارکت توده‌های مردم در صحنه سیاسی عراق است، موقعیت مطلوب‌تری پیدا خواهد کرد. در افغانستان هم روند تحولات بیانگر این است که موقعیت گروه‌های جهادی که در حال حاضر هم موقعیت مناسبی دارند، تقویت خواهد شد. بنابر این به نظر می‌رسد که سال 88 سال دستاوردهای بزرگ سیاسی برای مقاومت در کل منطقه خاورمیانه خواهد بود، به همین دلیل هم انتخابات‌های جاری در خاورمیانه زیر ذره‌بین دشمنان مقاومت، بویژه آمریکایی‌ها و رژیم صهیونیستی قرار گرفته است. آنها تلاش می‌کنند تا آنجایی که می‌توانند در فضای انتخاباتی نفوذ کرده و مانع شکل‌گیری پیروزی مقاومت در این کشورها شوند؛ اما در عین حال گرایش عمومی خاورمیانه حکایت از این دارد که نیروهای مقاومت و هواداران جنبش بیداری اسلامی موقعیت مناسبی دارند و می‌توانند موقعیت خودشان را در تحولات سیاسی تثبیت کنند. *کارشناس ارشد مسائل خاورميانه
ارسال نظر
captcha
پربیننده