صفا صهری: «Cb2» نام روباتی است که ژاپنی‌ها با مشابه‌سازی زندگی کودکان 1 تا 3 ساله ساخته‌اند. این روبات که البته کمی از یک کودک 3 ساله بلندقدتر و سنگین‌وزن‌تر است توسط پژوهشگران دانشگاه اوزاکا طراحی شده است. این روبات کچل می‌تواند پاهایش را از صندلی آویزان کند، شانه‌هایش را بالا ببرد، با حرکات ریتمیک نفس بکشد و با چشم‌های سیاهش حرکت اشیا را دنبال کند. Cb2 انسان نیست، اما می‌تواند مانند انسان‌ها به بعضی چیزها توجه نشان دهد. چشم‌های دوربینی این روبات می‌تواند حالات صورت افراد را ثبت و به خاطر بسپارد و آنها را با حرکات فیزیکی بدن افراد هماهنگ کند. زیر پوست سیلیکونی نرم این روبات پیچیده ژاپنی، پردازنده‌ها اطلاعات را ثبت و ارزیابی می‌کنند و این روبات با 197 سنسور می‌تواند تماس دست انسان را حس کند و بین نوازش یا ضربه تمیز قائل شود. پروفسور مینورا آسادا، رئیس این پروژه گفت: «نوزاد انسان توانایی‌های بسیار محدودی دارد، اما ظرفیت یادگیری و ارتقای آنها را دارد». از این رو این روبات 130 سانتی به گونه‌ای طراحی شده که مانند نوزاد انسان قدرت یادگیری داشته باشد. Cb2 همچون یک کودک که حالت‌های بی‌نهایت صورت مادرش را تشخیص داده و در مقابل عکس‌العمل نشان می‌دهد با تجزیه و تحلیل حرکات صورت افراد ابراز شادی یا ناراحتی می‌کند. پروژه آسادا با همکاری مهندسان روبوتیک، متخصصان مغز و اعصاب، روانشناسان و پژوهشگرانی در رشته‌های دیگر و با حمایت دولتی از آژانس علم و تکنولوژی پیش رفته است. پروفسور آسادا که خود عضو جامعه علمی نوزادان در ژاپن نیز هست، می‌گوید: Cb2 اکنون 2 ساله است و می‌تواند به کمک یک نفر دیگر به آرامی در اتاق راه برود. قدرت حرکتی این روبات به کمک 51 ماهیچه که با فشار هوا کار می‌کنند، طراحی شده است.Cb2 می‌تواند به سمت جلو و عقب حرکت کند و با یک سنسور صدا و کارت صوتی قادر به شنیدن صداها است.
در حال حاضر روبات‌ها در ژاپن با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شده‌اند. بعضی از روبات‌ها در این کشور در مراسم شینتو که آداب مذهبی ژاپنی‌هاست شرکت داده می‌شوند. برخی دیگر نیز غذا می‌پزند و گل و گیاه پرورش می‌دهند. حتی تعدادی از آنها قادرند شبیه یک منشی تمام وقت همه کارها را اداره کنند یا زمین را جارو بکشند، به افراد سالخورده غذا بدهند، چای سرو کنند، با میهمانان گپ دوستانه‌ای داشته باشند و درباره فناوری‌های جدید صحبت کنند. در مجموع طراحی و ساخت روبات‌ها در ژاپن بازار بسیار گرمی دارد. پیشرفت و تحول روبات‌ها برای این کشور یک امر ضروری به حساب می‌آید. در سال‌های اخیر، ژاپن سرمایه‌گذاری کلانی برای پروژه‌های روباتیک کرده که از جمله می‌توان به تخصیص ۴۲ میلیون دلار برای پروژه ساخت روبات‌های انسان‌نما و ۴۰۰ میلیون دلار برای گسترش فناوری‌های کلیدی روباتیک از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ اشاره کرد. دولت ژاپن پیش‌بینی می‌کند درآمد صنعت روبات در ژاپن از ۲/۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶، به حدود ۲۶ میلیارد دلار تا سال ۲۰۱۰ و ۷۰ میلیارد دلار تا سال ۲۰۲۵ برسد. ژاپنی‌ها نه تنها از نظر تکنولوژیک و علمی در ساخت روبات‌ها پیشرو هستند، بلکه جامعه این کشور هم از نظر ذهنی کاملا پذیرای روبات‌ها شده است. روبات‌ها در فرهنگ عامه ژاپن، عمدتا به عنوان موجوداتی مفید و یاری‌رسان شناخته می‌شوند و جایگاه آنها از ابزاری برای سرگرمی تغییر کرده است. کودک روبوتیک!
صفا صهری: «Cb2» نام روباتی است که ژاپنی‌ها با مشابه‌سازی زندگی کودکان 1 تا 3 ساله ساخته‌اند. این روبات که البته کمی از یک کودک 3 ساله بلندقدتر و سنگین‌وزن‌تر است توسط پژوهشگران دانشگاه اوزاکا طراحی شده است. این روبات کچل می‌تواند پاهایش را از صندلی آویزان کند، شانه‌هایش را بالا ببرد، با حرکات ریتمیک نفس بکشد و با چشم‌های سیاهش حرکت اشیا را دنبال کند. Cb2 انسان نیست، اما می‌تواند مانند انسان‌ها به بعضی چیزها توجه نشان دهد. چشم‌های دوربینی این روبات می‌تواند حالات صورت افراد را ثبت و به خاطر بسپارد و آنها را با حرکات فیزیکی بدن افراد هماهنگ کند. زیر پوست سیلیکونی نرم این روبات پیچیده ژاپنی، پردازنده‌ها اطلاعات را ثبت و ارزیابی می‌کنند و این روبات با 197 سنسور می‌تواند تماس دست انسان را حس کند و بین نوازش یا ضربه تمیز قائل شود. پروفسور مینورا آسادا، رئیس این پروژه گفت: «نوزاد انسان توانایی‌های بسیار محدودی دارد، اما ظرفیت یادگیری و ارتقای آنها را دارد». از این رو این روبات 130 سانتی به گونه‌ای طراحی شده که مانند نوزاد انسان قدرت یادگیری داشته باشد. Cb2 همچون یک کودک که حالت‌های بی‌نهایت صورت مادرش را تشخیص داده و در مقابل عکس‌العمل نشان می‌دهد با تجزیه و تحلیل حرکات صورت افراد ابراز شادی یا ناراحتی می‌کند. پروژه آسادا با همکاری مهندسان روبوتیک، متخصصان مغز و اعصاب، روانشناسان و پژوهشگرانی در رشته‌های دیگر و با حمایت دولتی از آژانس علم و تکنولوژی پیش رفته است. پروفسور آسادا که خود عضو جامعه علمی نوزادان در ژاپن نیز هست، می‌گوید: Cb2 اکنون 2 ساله است و می‌تواند به کمک یک نفر دیگر به آرامی در اتاق راه برود. قدرت حرکتی این روبات به کمک 51 ماهیچه که با فشار هوا کار می‌کنند، طراحی شده است.Cb2 می‌تواند به سمت جلو و عقب حرکت کند و با یک سنسور صدا و کارت صوتی قادر به شنیدن صداها است.
در حال حاضر روبات‌ها در ژاپن با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شده‌اند. بعضی از روبات‌ها در این کشور در مراسم شینتو که آداب مذهبی ژاپنی‌هاست شرکت داده می‌شوند. برخی دیگر نیز غذا می‌پزند و گل و گیاه پرورش می‌دهند. حتی تعدادی از آنها قادرند شبیه یک منشی تمام وقت همه کارها را اداره کنند یا زمین را جارو بکشند، به افراد سالخورده غذا بدهند، چای سرو کنند، با میهمانان گپ دوستانه‌ای داشته باشند و درباره فناوری‌های جدید صحبت کنند. در مجموع طراحی و ساخت روبات‌ها در ژاپن بازار بسیار گرمی دارد. پیشرفت و تحول روبات‌ها برای این کشور یک امر ضروری به حساب می‌آید. در سال‌های اخیر، ژاپن سرمایه‌گذاری کلانی برای پروژه‌های روباتیک کرده که از جمله می‌توان به تخصیص ۴۲ میلیون دلار برای پروژه ساخت روبات‌های انسان‌نما و ۴۰۰ میلیون دلار برای گسترش فناوری‌های کلیدی روباتیک از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ اشاره کرد. دولت ژاپن پیش‌بینی می‌کند درآمد صنعت روبات در ژاپن از ۲/۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶، به حدود ۲۶ میلیارد دلار تا سال ۲۰۱۰ و ۷۰ میلیارد دلار تا سال ۲۰۲۵ برسد. ژاپنی‌ها نه تنها از نظر تکنولوژیک و علمی در ساخت روبات‌ها پیشرو هستند، بلکه جامعه این کشور هم از نظر ذهنی کاملا پذیرای روبات‌ها شده است. روبات‌ها در فرهنگ عامه ژاپن، عمدتا به عنوان موجوداتی مفید و یاری‌رسان شناخته می‌شوند و جایگاه آنها از ابزاری برای سرگرمی تغییر کرده است. ارسال نظر
پربیننده