جلال چراغپور: در فوتبال Style of the game اهمیت دارد. به نظر می‌رسد از وقتی کی‌روش مسؤولیت فوتبال ایران را عهده‌دار شده است یک استایلی از فوتبال را در نظر گرفته است که فکر می‌کردیم بنا به اضطرار جام‌جهانی به این شکل درآمده است. در این استایل به طور فشرده بازیکنان دفاع می‌کنند و توپ‌هایی با مسیرهای مکث‌دار و پاس‌های عادی و با دوندگی کم انجام می‌دهند. در این استایل یا از طریق ضدحمله یا کرنر یا کاشته‌ای که تیم به دست می‌آورد به دنبال خلق موقعیت هستیم. مردم و هواداران در کنار لذت بردن از تیم ملی برد هم می‌خواهند. بازی‌ای که ما از تیم ملی می‌بینیم تنها یک طرف قضیه است. وقتی توری پهن می‌شود باید منتظر ضدحمله و خلق موقعیت باشیم. زمان برای تیم ملی می‌گذرد و با همین سبک بازیکنان هم سنشان بالا می‌رود. نیاز داریم تیم ملی جوان شود و در این سبک چیزی کی‌روش را تهدید می‌کند که نکند این فوتبال نوشده به تفکرش نخورد. کی‌روش به صورت قالب به قالب تیم را نو می‌کند. یعنی آجری را درمی‌آورد و آجر دیگری می‌گذارد و آنقدر بالا و پایین می‌کند که به شکلی که می‌خواهد برسد. شما ببینید به جای خسرو حیدری بازیکنی را وارد زمین می‌کند که همان سبک و سیاق را داشته باشد. مهره‌ای نو می‌شود اما سبکش نو نمی‌شود. تیم‌ملی در زندان کی‌روش محصور شده است. با اینکه می‌بینیم تیم جوان‌تر می‌شود اما نمی‌بینیم که بشاش‌تر شود. تیم استایل‌روز و فوتبال سریع و پرحادثه را ارائه نمی‌دهد. بازیکنانی چون خلعتبری هم به دلیل اینکه خلاقیت فردی داشتند کی‌روش آنها را کنار گذاشت زیرا او بازیکنانی را می‌خواهد که ریسکشان پایین باشد. شما آندرانیک تیموریان را ببینید. در هیچ شرایطی به او دست نمی‌زند. فوتبال ملی آندو با فوتبالی که در استقلال به نمایش می‌گذارد متفاوت است. یا جواد نکونام را ببینید. امیر قلعه‌نویی گیم نکونام را دوست نداشت و او را از تیمش خط زد. باید توجه داشته باشیم که استایل با روش متفاوت است. تاکتیک، خصوصیات بازیکنان، تفکر مربی، فرهنگ جامعه و علاقه مردم و روش بازی جزو زیرمجموعه‌های استایل هستند. شما ببینید مردم چرا به ورزشگاه نمی‌روند. زیرا از استایل تیم خوششان نمی‌آید. خود مردم هم این موضوع را نمی‌دانند، فقط می‌گویند از بازی تیم لذت نمی‌‌بریم. استایلی که کی‌روش در نظر گرفته آزمایش‌های سختی را پس داده است. در جام‌جهانی و مقابل دار و دسته مسی و آرژانتین و نیجریه کار بسیار سختی داشتیم. روز سه‌شنبه هم مقابل کره‌جنوبی اگر به‌جز این سبک بازی می‌کرد بعید نبود 3-2 گل بخوریم. تیم ابزار خطرناکی چون دژاگه، قوچان‌نژاد و آزمون دارد. تیم به خوبی یادگرفته جمع شود و در ضدحمله به گل برسد. به نظر نمی‌آید خیلی دست و پا بسته باشیم. تیم‌ها اسیر می‌شوند. خیلی باید مراقب ضدحملات ما باشند. با اینکه این سبک را نمی‌پسندم اما نتیجه‌بخش است. زیبا نیست اما نتیجه‌گراست.