نظریه گسیل القایی، 1917
اینشتین در 1917 میلادی نظریه گسیل القایی را بیان داشت و روابط مشهور جذب و نشر را به جهان عرضه کرد. بر پایه این تئوری، 40 سال بعد تاونز و همکاران او نخستین تقویت کننده گسیل القایی را با به‌کارگیری آمونیاک مورد آزمایش قرار داده و سیستمی به اسم میزر پدید آوردند که در فرکانس Hz 1011×3/2 کار می‌کرد. در 1928 رودولف لندبرگ وجود گسیل القایی و جذب منفی را اثبات کرد. در 1939 ولنتین فابریکانت پیش‌بینی کرد که از گسیل القایی برای تقویت امواج با دامنه کوتاه استفاده خواهد شد.
هولوگرافی، 1947
گابور، نظریه هولوگرافی را که برای فهمش نیاز به نور لیزری داشت، توسعه داد. او در سال 1971 برای این کارش برنده جایزه نوبل فیزیک شد.
ساخت میزر، 1954
نخستین مقالات مربوط به Maser درسال 1954 به چاپ رسید که نتیجه پژوهش‌های همزمان و البته مستقل تاونز و همکارانش در دانشگاه کلمبیای نیویورک و بیساو و پروکوروف در موسسه لبدوف مسکو بود. فعالیت‌های آنها سراسر دهه‌های 60 و 70 ادامه داشت. میزر تاونز می‌توانست خروجی پیوسته‌ای تولید کند. برای این کار آنها در سال 1964 برنده جایزه نوبل فیزیک شدند.
لیزر یاقوتی‌رنگ، 1960
نخستین لیزر در 1960 به‌وسیله میمن، با استفاده از یاقوت قرمز ترکیبی از اکسید آلومینیوم خالص به همراه 5 درصد اکسید کروم III ساخته شد.
نخستین لیزر گازی، 1960
نخستین لیزر گازی He - Ne را دکتر علی جوان در آزمایشگاه شرکت Bell در آمریکا ساخت. او به همراه بیساو، ایده ساخت لیزر دیود نیمه‌رسانا را نیز مطرح کرد که 2 سال بعد رابرت هال آن را ساخت. علی جوان در سال 1993 جایزه آلبرت اینشتين را دریافت کرد.
لیزر نیمه‌رسانا، 1963
آلفروف و کرومر، مستقلا در سال 1963 اصل نیمه‌رسانای با ساختار غیرهمشکل را پیشنهاد دادند که بعدها در لیزر نیمه‌رسانا مورد استفاده قرار گرفت. لیزر نیمه‌رسانا امروزه از مهم‌ترین و پرکاربردترین لیزرهاست. برای این کار جایزه نوبل در سال 2000 به آنها داده شد.
نوبل برای لیزر، 1964
تاونز، بیساو و پروکوروف مشترکا برای کار علمی بنیادی‌شان که بعدها منجر به ساخت لیزر شد، برنده جایزه نوبل شدند. آنها نظریه لیزرها را پیشنهاد دادند و چگونگی ساخت آنها را با استفاده از وسیله‌ای شبیه میزر که امروزه در مایکروویوها وجود دارد، شرح دادند. این کشف بعدها به ساخت لیزرهای بزرگ و تقریبا
بد شکلی در آغاز دهه 60 منتهی شد. هنوز هم نظریه آنها در رابطه با تاثیرات لیزر نظریه‌ای است که اساس کار تمامی لیزرها را تشریح می‌کند. وقتی شما به یک CD گوش می‌کنید یا با یک نشانه‌گیر لیزری هدفی را نشانه می‌گیرید در واقع کشف این افراد را در دست دارید.
ساخت هولوگرام، 1971
گابور به تنهایی برنده جایزه نوبل شد، چون اساس ایده روشن هولوگرافیک (تصویر‌سازی سه‌بعدی لیزری) را یافت؛ روشی که از معروف‌ترین و چشم‌گیرترین نتایج فناوری لیزر است. در ابتدا روش ساخت تصاویر سه‌بعدی فقط ابزار مفیدی برای مشاهده اجسام در حال نوسان بود اما امروزه بیشتر آنچه ما درباره سازهای موسیقی و صداهای تولید شده‌شان می‌دانیم را مدیون استفاده از هولوگرام‌ها هستیم. علاوه بر هولوگرام‌هایی که فروخته شده و برای تزئین به دیوار آویخته می‌شوند، هولوگرام‌های ساده‌تری هم هستند که در بسیاری چیزهای دیگر که ممکن است انتظارش را نداشته باشید، یافت می‌شوند. هولوگرام‌های کوچک در بسیاری از کارت‌های شناسایی یا کارت‌های اعتباری به کار برده می‌شوند تا جعل این اسناد را دشوار سازند.
سرد کردن لیزری، 1980
در دهه 80 تانوجی، چو و کوهن، روی سرد کردن اتم‌ها با استفاده از لیزر کار کردند. به همین خاطر در سال 1997 جایزه نوبل فیزیک به آنها اهدا شد.
آلبرت اینشتین از سال 1917 نظریه گسیل القایی را تشریح کرد اما 30 سال طول کشید تا مهندسان توانستند این اصل را برای اهداف کاربردی مورد استفاده قرار دهند. دانشمندان از این کشف فنی جدید و مهم شگفت‌زده شدند اما فناوری لیزری به خودی خود در واقع هیچ هدفی نداشت. ما هنوز نمی‌دانیم که سردکردن لیزری چه کاربردی خواهد داشت، اما یقین داریم که کاربردهای آینده آن بر مبنای پژوهش‌های امروز خواهد بود. دیروز در امروز
نظریه گسیل القایی، 1917
اینشتین در 1917 میلادی نظریه گسیل القایی را بیان داشت و روابط مشهور جذب و نشر را به جهان عرضه کرد. بر پایه این تئوری، 40 سال بعد تاونز و همکاران او نخستین تقویت کننده گسیل القایی را با به‌کارگیری آمونیاک مورد آزمایش قرار داده و سیستمی به اسم میزر پدید آوردند که در فرکانس Hz 1011×3/2 کار می‌کرد. در 1928 رودولف لندبرگ وجود گسیل القایی و جذب منفی را اثبات کرد. در 1939 ولنتین فابریکانت پیش‌بینی کرد که از گسیل القایی برای تقویت امواج با دامنه کوتاه استفاده خواهد شد.
هولوگرافی، 1947
گابور، نظریه هولوگرافی را که برای فهمش نیاز به نور لیزری داشت، توسعه داد. او در سال 1971 برای این کارش برنده جایزه نوبل فیزیک شد.
ساخت میزر، 1954
نخستین مقالات مربوط به Maser درسال 1954 به چاپ رسید که نتیجه پژوهش‌های همزمان و البته مستقل تاونز و همکارانش در دانشگاه کلمبیای نیویورک و بیساو و پروکوروف در موسسه لبدوف مسکو بود. فعالیت‌های آنها سراسر دهه‌های 60 و 70 ادامه داشت. میزر تاونز می‌توانست خروجی پیوسته‌ای تولید کند. برای این کار آنها در سال 1964 برنده جایزه نوبل فیزیک شدند.
لیزر یاقوتی‌رنگ، 1960
نخستین لیزر در 1960 به‌وسیله میمن، با استفاده از یاقوت قرمز ترکیبی از اکسید آلومینیوم خالص به همراه 5 درصد اکسید کروم III ساخته شد.
نخستین لیزر گازی، 1960
نخستین لیزر گازی He - Ne را دکتر علی جوان در آزمایشگاه شرکت Bell در آمریکا ساخت. او به همراه بیساو، ایده ساخت لیزر دیود نیمه‌رسانا را نیز مطرح کرد که 2 سال بعد رابرت هال آن را ساخت. علی جوان در سال 1993 جایزه آلبرت اینشتين را دریافت کرد.
لیزر نیمه‌رسانا، 1963
آلفروف و کرومر، مستقلا در سال 1963 اصل نیمه‌رسانای با ساختار غیرهمشکل را پیشنهاد دادند که بعدها در لیزر نیمه‌رسانا مورد استفاده قرار گرفت. لیزر نیمه‌رسانا امروزه از مهم‌ترین و پرکاربردترین لیزرهاست. برای این کار جایزه نوبل در سال 2000 به آنها داده شد.
نوبل برای لیزر، 1964
تاونز، بیساو و پروکوروف مشترکا برای کار علمی بنیادی‌شان که بعدها منجر به ساخت لیزر شد، برنده جایزه نوبل شدند. آنها نظریه لیزرها را پیشنهاد دادند و چگونگی ساخت آنها را با استفاده از وسیله‌ای شبیه میزر که امروزه در مایکروویوها وجود دارد، شرح دادند. این کشف بعدها به ساخت لیزرهای بزرگ و تقریبا
بد شکلی در آغاز دهه 60 منتهی شد. هنوز هم نظریه آنها در رابطه با تاثیرات لیزر نظریه‌ای است که اساس کار تمامی لیزرها را تشریح می‌کند. وقتی شما به یک CD گوش می‌کنید یا با یک نشانه‌گیر لیزری هدفی را نشانه می‌گیرید در واقع کشف این افراد را در دست دارید.
ساخت هولوگرام، 1971
گابور به تنهایی برنده جایزه نوبل شد، چون اساس ایده روشن هولوگرافیک (تصویر‌سازی سه‌بعدی لیزری) را یافت؛ روشی که از معروف‌ترین و چشم‌گیرترین نتایج فناوری لیزر است. در ابتدا روش ساخت تصاویر سه‌بعدی فقط ابزار مفیدی برای مشاهده اجسام در حال نوسان بود اما امروزه بیشتر آنچه ما درباره سازهای موسیقی و صداهای تولید شده‌شان می‌دانیم را مدیون استفاده از هولوگرام‌ها هستیم. علاوه بر هولوگرام‌هایی که فروخته شده و برای تزئین به دیوار آویخته می‌شوند، هولوگرام‌های ساده‌تری هم هستند که در بسیاری چیزهای دیگر که ممکن است انتظارش را نداشته باشید، یافت می‌شوند. هولوگرام‌های کوچک در بسیاری از کارت‌های شناسایی یا کارت‌های اعتباری به کار برده می‌شوند تا جعل این اسناد را دشوار سازند.
سرد کردن لیزری، 1980
در دهه 80 تانوجی، چو و کوهن، روی سرد کردن اتم‌ها با استفاده از لیزر کار کردند. به همین خاطر در سال 1997 جایزه نوبل فیزیک به آنها اهدا شد.
آلبرت اینشتین از سال 1917 نظریه گسیل القایی را تشریح کرد اما 30 سال طول کشید تا مهندسان توانستند این اصل را برای اهداف کاربردی مورد استفاده قرار دهند. دانشمندان از این کشف فنی جدید و مهم شگفت‌زده شدند اما فناوری لیزری به خودی خود در واقع هیچ هدفی نداشت. ما هنوز نمی‌دانیم که سردکردن لیزری چه کاربردی خواهد داشت، اما یقین داریم که کاربردهای آینده آن بر مبنای پژوهش‌های امروز خواهد بود. ارسال نظر
پربیننده