باربد بهراد: بسیاری از موارد انضباطی در فوتبال ایران به مرور زمان از یادها می‌رود و این درد جدیدی نیست بلکه دردی کهنه است که ساختار منظم را برای این فوتبال تبدیل به آرزویی محال کرده و در نهایت موجب انتقادها و البته روگردانی هواداران فوتبال از این پدیده قرن شده است. به‌عنوان مثال می‌توان از عدم برخورد با کرار جاسم یاد کرد که حتی کمیته انضباطی باشگاه استقلال از برخورد جدی با وی یاد کرد اما به دستور مدیرعامل باشگاه این ماجرا پیگیری نشد و از یادها رفت تا نمونه این اتفاق را باز هم شاهد باشیم و نظم را همچنان آرزوی دیرین فوتبال ایران بدانیم. مهم‌تر از ماجرای کرار جاسم و باشگاه استقلال که یک موضوع داخلی برای یک باشگاه محسوب می‌شود احکامی است که درباره مواردی بالاتر از مسائل یک باشگاه صادر می‌شود اما به هنگام موعود یا فسخ می‌شوند یا از یادها می‌روند یا در کمیته استیناف تغییر ماهیت می‌دهند به‌عنوان مثال همین دیدار اخیر پرسپولیس را به یاد می‌آوریم که حکم شد بدون تماشاگر برگزار شود و البته این حکم لغو شد یا دیدار تراکتورسازی با استقلال که در آن دیدار هم حکم بدون تماشاگر بودن بازی لغو شد تا همه بدانند احکام قابلیت اجرایی ندارند. از این بالاتر هم اما رخ داده که هنوز هیچکس به آن واکنشی نشان نداده است، در ابتدای فصل بحث وزارت ورزش کم‌کردن هزینه‌های باشگاهها و تعیین سقف قرارداد برای باشگاهها بود تا شاید قیمت‌ها کاهش یابد البته همان روزها هم این نقد وجود داشت که برای کاهش هزینه‌ها در بازار فوتبال نباید به زور متوسل شد و باید مثل هر بازار دیگری تولید را بالا برد اما به هر حال آن روزها برای باشگاهها بسته به اینکه در جام باشگاه‌های آسیا باشند یا نباشند سقف‌هایی معلوم و مشخص شد که باشگاهها مکلف به اجرای آن شدند و برای متخلف هم قوانینی وضع شد تا ضمانت اجرایی قانون سقف قراردادها باشد تا جایی‌که مهدی تاج در تاریخ پنجم مردادماه 93 در این رابطه گفت: «ابتدا با ابلاغ کتبی به باشگاه‌های خطاکننده فرصت اصلاح می‌دهیم و باید ایرادات را برطرف کنند. دوم اینکه در صورت عدم اصلاح این تخلفات آنها را به نهادهای نظارتی معرفی می‌کنیم. در مرحله سوم کسب عواید درآمدی باشگاهها به اندازه یک‌چهارم هزینه بیشتر آنها از سقف قرارداد است یعنی اگر باشگاهی 4 میلیارد تومان بیشتر از سقف بودجه هزینه کرده باشد، یک‌چهارم آن‌که معادل یک میلیارد می‌شود از محل درآمدهای آنها صرف توسعه فوتبال خواهد شد. در مرحله چهارم هم محرومیت از انجام نقل‌وانتقالات در نیم‌فصل و طول فصل برای باشگاه است. باشگاهها در طول فصل می‌توانند 6 نقل‌وانتقال انجام دهند که آنها را از این مساله محروم می‌کنیم.» البته مهدی تاج، رئیس سازمان لیگ فوتبال در تاریخ ششم مردادماه یعنی تنها یک روز پس از اعلام آن قوانین رقم مربوط به هزینه باشگاه‌های لیگ برتر برای حضور در چهاردهمین دوره لیگ را اعلام کرد که در این بین تخلف باشگاه‌های سپاهان اصفهان و استقلال تهران به ترتیب با تعرض 4 میلیارد و 580 میلیون تومانی و 3 میلیارد تومانی نسبت به رعایت سقف مجموع قراردادهایشان محرز شد. عدول از اجرای سقف طبق اعلام مهدی تاج می‌توانست پنجره زمستانی باشگاهها را ببندد اما هرگز این اتفاق رخ نداد و البته رخ نمی‌دهد تا باشگاهها از سال آینده با جسارت بیشتری نسبت به عبور از سقف قراردادها برای رسیدن به اهداف مد نظر خودشان اقدام کنند و به این ترتیب است که عملا همه کوشش‌ها و تلاش‌های وزارت ورزش بی‌نتیجه می‌ماند تا همچنان این مسیر ادامه پیدا کند. سیاست کنترلی از مسیر محدود کردن البته چندین دهه است در همه بازارهای ایران با شکست مواجه شده اما اینجا در فوتبال حتی همان قوانین کنترل‌کننده نیز اجرا نمی‌شود! حالا چه باید گفت؟ آیا باید فوتبال ایران را با حکم فیفا برای بارسلونا جهت محدود کردن این باشگاه درباره نقل و انتقالات مقایسه کرد یا اینکه دوباره باید تاکید کرد که اولا باشگاه‌های ایران خیلی زیاد هم هزینه نمی‌کنند و درآمدزایی از مسیر حق پخش تلویزیونی آنها از هزینه‌هایشان بسیار بالاتر است و ثانیا جهت کنترل بازار نیاز به برنامه‌ای جامع است که با استفاده از پیشکسوتان فوتبال و استادیوم‌های بیکار سراسر ایران نوجوانان و جوانان را آموزش داد تا کنترل از
زیر ساخت‌ها انجام بگیرد و فقر بازیکن و نیروی انسانی از بین برود؟به هر حال آنچه اظهر من الشمس است این است که تیم‌های عبورکننده از سقف نه جریمه شدند و نه برخوردی با آنها صورت گرفت. در این میان باشگاه‌هایی مثل پرسپولیس که کوشیدند (یا به دلیل بدهی‌ها نتوانستند) از سقف قراردادها عبور کنند متضرر شدند و حالا حتی غمخواری هم ندارند و برای سال آینده دلیلی بر اجرای سقف قرارداد نمی‌بینند.